ΤΙ ΠΡΟΗΓΗΘΗΕ
Το 2007 ο Winwood εμφανίστηκε ως guest με την μπάντα του Clapton κατά τη διάρκεια των ετήσιων φιλανθρωπικών συναυλιών του στο Crossroads Guitar Festival. Σε ένα σετ επτά τραγουδιών, έπαιξαν τρία κομμάτια των Blind Faith και τη διασκευή του Cross Road Blues του Robert Johnson. Ο Clapton ενθουσιάστηκε από το αποτέλεσμα και τού πρότεινε να κάνουν μερικές συναυλίες βασισμένες σε μια μάλλον παιχνιδιάρικη και ανορθόδοξη λογική: ο καθένας θα επέλεγε ποια τραγούδια από τη δισκογραφία του άλλου θα συμπεριλάμβανε στο live set! O Winwood επέμενε να παίξει ο Clapton το Forever Man, το οποίο ο Winwood πίστευε ότι είχε παραμελήσει (σ.σ. ο Clapton), οδηγώντας έτσι σε μία από τις καλύτερες ζωντανές εκτελέσεις στη δισκογραφία του. Οι τρεις sold out συναυλίες, 25, 26 και 28 Φεβρουαρίου 2008, στο Madison Square Garden, βιντεοσκοπήθηκαν και ηχογραφήθηκαν, με συνολικά 21 τραγούδια στην τελική επιλογή, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων από την εποχή του Winwood με τους Traffic, τεσσάρων κομματιών των Blind Faith, ενός αφιερώματος δύο τραγουδιών στον Jimi Hendrix, αρκετών λιγότερο γνωστών μπλουζ και επιλογών από τις προσωπικές καριέρες τους.
To άλμπουμ-συναυλία ξεκινάει με το όμορφο Had to Cry today από το μοναδικό άλμπουμ κληρονομία των Blind Faith με την αγέραστη φωνή του Steve Winwood και ένα όμορφο σόλο του Eric Clapton. Μη νομίζετε, όλο το άλμπουμ, έτσι κυλάει. Στα 21 τραγούδια (σ.σ. χορταστικό νούμερο για live άλμπουμ), τα φωνητικά μοιράζονται οι δύο μουσικοί, αλλά η ιδιοσυγκρασιακή, βραχνή φωνή του Winwood και τα «άνετα» σόλο του Slowhand, αποτελούν επαναλαμβανόμενο πόλο έλξης. Low Down και Them Changes συνεχίζουν την rock blues ατμόσφαιρα που εκτοξεύεται με τα Sleeping in the Ground και Presence of the Lord που πάντα ήταν από τα αγαπημένα μου τραγούδια. Ειδικά το Sleeping In the Ground (πρώτη εκτέλεση Sam Meyers το 1956) ήταν το τελευταίο κομμάτι κατά τη διάρκεια της πρώτης τους συναυλίας στο Hyde Park, αλλά δεν το συμπεριέλαβαν στο LP των Blind Faith.Κι εκεί που έχεις ακούσει τα παραπάνω τραγούδια και σκέπτεσαι τι θα ακολουθήσει για να σε κρατήσει μαγεμένο, να το πιάνο του Winwood στο μαγικό και πάντα σαγηνευτικό Glad από την εποχή του στους Traffic. Και το πάρτι αναμνήσεων συνεχίζεται με το Well alright από το άλμπουμ των Blind Faith, το Double Trouble(σύνθεση του Otis Rush από το 1958) με τον Eric Clapton να τιμά τις blues καταβολές του και να ξεπατώνει την Startocaster με το σόλο του, Tell the Truth ένα από τα παλαιότερα τραγούδια του Clapton και με το όμορφο και μάλλον άγνωστο στη χώρα μας, Pearly Queen των Traffic. Το δεύτερο cd ξεκινά με το κλασικό After Midnight σε πολύ πιο γρήγορη εκτέλεση από αυτές που ξέρουμε, συνεχίζει με το μάλλον αδιάφορο Split Decision από την προσωπική καριέρα του Winwood για να συνεχίσει και να κλείσει με τα (θεο)κλάσικα Rambling on my mind, Georgia on my mind (σ.σ. ποτέ δεν κατάλαβα γιατί αρέσει αυτό το τραγούδι), το το μελαγχολικό Little Wing και Voodoo Chile (και τα δύο του Hendrix), Can’t find my way Home, Dear Fantasy και βέβαια το Cocaine. Σε μεταγενέστερη συνέντευξή του, ο Clapton είπε ότι στο Rambling on my mind (από το ιστορικό πρώτο άλμπουμ των Bluesbreakers), δεν ήταν προγραμματισμένο να το ερμηνεύσει, αλλά επέμενε ο John Mayall! To Presence of the Lord, το είχε γράψει ο Clapton λίγο πριν ενωθούν οι Blind Faith, αλλά είχε επιλέξει τον Winwood για να το ερμηνεύσει.Η δε παρουσία του Chris Stainton στα πλήκτρα, έδωσε χώρο στον Winwood και να τραγουδήσει και να παίξει με το Hammond, δίνοντας στα κλασικά τραγούδια τη σωστή χροιά τους όπως στο Georgia on my Mind.
Μου έκανε εντύπωση που ο Steve Winwood διάλεξε από την προσωπική του δισκογραφία το ανούσιο Split Decision, όταν στην προσωπική του δισκογραφία υπήρχαν τόσα καλύτερα συναυλιακά τραγούδια. Ευχάριστη έκπληξη τα 2 τραγούδια του Hendrix, τα 3 τραγούδια από το άλμπουμ των Blind Faith και τα 3 από την εποχή των Traffic. H συναυλία έχει κυκλοφορήσει και σε dvd, που σας συνιστώ να δείτε.
TRIVIA
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
17/11/19/
Το 2007 ο Winwood εμφανίστηκε ως guest με την μπάντα του Clapton κατά τη διάρκεια των ετήσιων φιλανθρωπικών συναυλιών του στο Crossroads Guitar Festival. Σε ένα σετ επτά τραγουδιών, έπαιξαν τρία κομμάτια των Blind Faith και τη διασκευή του Cross Road Blues του Robert Johnson. Ο Clapton ενθουσιάστηκε από το αποτέλεσμα και τού πρότεινε να κάνουν μερικές συναυλίες βασισμένες σε μια μάλλον παιχνιδιάρικη και ανορθόδοξη λογική: ο καθένας θα επέλεγε ποια τραγούδια από τη δισκογραφία του άλλου θα συμπεριλάμβανε στο live set! O Winwood επέμενε να παίξει ο Clapton το Forever Man, το οποίο ο Winwood πίστευε ότι είχε παραμελήσει (σ.σ. ο Clapton), οδηγώντας έτσι σε μία από τις καλύτερες ζωντανές εκτελέσεις στη δισκογραφία του. Οι τρεις sold out συναυλίες, 25, 26 και 28 Φεβρουαρίου 2008, στο Madison Square Garden, βιντεοσκοπήθηκαν και ηχογραφήθηκαν, με συνολικά 21 τραγούδια στην τελική επιλογή, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων από την εποχή του Winwood με τους Traffic, τεσσάρων κομματιών των Blind Faith, ενός αφιερώματος δύο τραγουδιών στον Jimi Hendrix, αρκετών λιγότερο γνωστών μπλουζ και επιλογών από τις προσωπικές καριέρες τους.
To άλμπουμ-συναυλία ξεκινάει με το όμορφο Had to Cry today από το μοναδικό άλμπουμ κληρονομία των Blind Faith με την αγέραστη φωνή του Steve Winwood και ένα όμορφο σόλο του Eric Clapton. Μη νομίζετε, όλο το άλμπουμ, έτσι κυλάει. Στα 21 τραγούδια (σ.σ. χορταστικό νούμερο για live άλμπουμ), τα φωνητικά μοιράζονται οι δύο μουσικοί, αλλά η ιδιοσυγκρασιακή, βραχνή φωνή του Winwood και τα «άνετα» σόλο του Slowhand, αποτελούν επαναλαμβανόμενο πόλο έλξης. Low Down και Them Changes συνεχίζουν την rock blues ατμόσφαιρα που εκτοξεύεται με τα Sleeping in the Ground και Presence of the Lord που πάντα ήταν από τα αγαπημένα μου τραγούδια. Ειδικά το Sleeping In the Ground (πρώτη εκτέλεση Sam Meyers το 1956) ήταν το τελευταίο κομμάτι κατά τη διάρκεια της πρώτης τους συναυλίας στο Hyde Park, αλλά δεν το συμπεριέλαβαν στο LP των Blind Faith.Κι εκεί που έχεις ακούσει τα παραπάνω τραγούδια και σκέπτεσαι τι θα ακολουθήσει για να σε κρατήσει μαγεμένο, να το πιάνο του Winwood στο μαγικό και πάντα σαγηνευτικό Glad από την εποχή του στους Traffic. Και το πάρτι αναμνήσεων συνεχίζεται με το Well alright από το άλμπουμ των Blind Faith, το Double Trouble(σύνθεση του Otis Rush από το 1958) με τον Eric Clapton να τιμά τις blues καταβολές του και να ξεπατώνει την Startocaster με το σόλο του, Tell the Truth ένα από τα παλαιότερα τραγούδια του Clapton και με το όμορφο και μάλλον άγνωστο στη χώρα μας, Pearly Queen των Traffic. Το δεύτερο cd ξεκινά με το κλασικό After Midnight σε πολύ πιο γρήγορη εκτέλεση από αυτές που ξέρουμε, συνεχίζει με το μάλλον αδιάφορο Split Decision από την προσωπική καριέρα του Winwood για να συνεχίσει και να κλείσει με τα (θεο)κλάσικα Rambling on my mind, Georgia on my mind (σ.σ. ποτέ δεν κατάλαβα γιατί αρέσει αυτό το τραγούδι), το το μελαγχολικό Little Wing και Voodoo Chile (και τα δύο του Hendrix), Can’t find my way Home, Dear Fantasy και βέβαια το Cocaine. Σε μεταγενέστερη συνέντευξή του, ο Clapton είπε ότι στο Rambling on my mind (από το ιστορικό πρώτο άλμπουμ των Bluesbreakers), δεν ήταν προγραμματισμένο να το ερμηνεύσει, αλλά επέμενε ο John Mayall! To Presence of the Lord, το είχε γράψει ο Clapton λίγο πριν ενωθούν οι Blind Faith, αλλά είχε επιλέξει τον Winwood για να το ερμηνεύσει.Η δε παρουσία του Chris Stainton στα πλήκτρα, έδωσε χώρο στον Winwood και να τραγουδήσει και να παίξει με το Hammond, δίνοντας στα κλασικά τραγούδια τη σωστή χροιά τους όπως στο Georgia on my Mind.
Μου έκανε εντύπωση που ο Steve Winwood διάλεξε από την προσωπική του δισκογραφία το ανούσιο Split Decision, όταν στην προσωπική του δισκογραφία υπήρχαν τόσα καλύτερα συναυλιακά τραγούδια. Ευχάριστη έκπληξη τα 2 τραγούδια του Hendrix, τα 3 τραγούδια από το άλμπουμ των Blind Faith και τα 3 από την εποχή των Traffic. H συναυλία έχει κυκλοφορήσει και σε dvd, που σας συνιστώ να δείτε.
TRIVIA
- Το τραγούδι Them Changes έχει τη δική του ιστορία καθώς οι δύο Άγγλοι μουσικοί το αφιερώσανε στη μνήμη του ντράμερ και συνθέτη του τραγουδιού Buddy Miles ο οποίος είχε φύγει από τη ζωή το προηγούμενο βράδυ. Ο χρυσόδετος κι ασήκωτος τόμος της ιστορίας του rock μας θυμίζει ότι ο Buddy Miles ήταν συνιδρυτικό μέλος των the Electric Flag (1967), την τριετία 1967-1970 μέλος των a member Jimi Hendrix's Band of Gypsys (1969–1970) ενώ σχημάτισε τους Buddy Miles Express και Buddy Miles Band. Έπαιξε με τους Carlos Santana και John McLaughlin ενώ έχει και 14 προσωπικά άλμπουμ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
17/11/19/
Δημοσίευση σχολίου