Έως το 1988 οι Blue Oyster Cult είχαν κυκλοφορήσει 10 άλμπουμ αλλά το σημαντικότερο ήταν ότι είχαν κτίσει ένα μύθο γύρω από το όνομά τους αλλά κι από τη μουσική τους, μύθο που χλόμιασε με την κυκλοφορία του Club Nijna(1985).
Το Imaginos (τραγικά χαμηλά στην Αμερική, No 122), που ακολούθησε, επανέφερε το συγκρότημα στον…σωστό δρόμο, έστω κι αν χρειάστηκαν σχεδόν οκτώ χρόνια για να ολοκληρωθεί και αρχικά προοριζόταν να είναι το πρώτο σε μια τριλογία σόλο άλμπουμ του ντράμερ και συνθέτη, Albert Bouchard, ο οποίος είχε απολυθεί από τον Αύγουστο του 1981! Το 1984 η CBS το απέρριψε σαν προσωπικό άλμπουμ του Bouchard αλλά τελικά κυκλοφόρησε το 1988 σε μια βελτιωμένη έκδοση κάτω από το όνομα των Blue Oyster Cult. Έτσι, το Imaginos θεωρείται σαν έργο της παραγωγού και στιχουργού Sandy Pearlman παρά ως ένα πραγματικό άλμπουμ του συγκροτήματος, συνδυάζοντας σενάρια και ποιήματα του Pearlman, που χρονολογούνται από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1960, σε ένα concept άλμπουμ για μια εξωγήινη συνωμοσία που υλοποιείται στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα μέσω των ενεργειών του Imaginos, ενός πράκτορα του κακού. »Από την ημέρα που έγινα μέλος των BOC, ήξερα ότι οι στίχοι του Imaginos ήταν σε ένα φάκελο σε ένα συρτάρι, αλλά κανείς τόσα χρόνια δεν σκέφτηκε να τους διαβάσει» είπε ο Eric Bloom στο περιοδικό Classic Rock το 2016. «Εκείνη την εποχή, η σύνθεση μας, εκτός από εμένα ήταν τα αδέλφια Albert Bouchard και Joe Bouchard, ο Allen Lanier κι ο Donald 'Buck Dharma' Roeser. Ο ρόλος μου σε αυτόν τον δίσκο περιλάμβανε αυστηρά κιθάρα και φωνητικά. Πήγα στο Σαν Φρανσίσκο και τραγούδησα στο στούντιο του Pearlman για έξι συνεχόμενες εβδομάδες. Στη συνέχεια συνάντησα τον Donald στο αεροδρόμιο, του έδωσα τα κλειδιά του ενοικιαζόμενου αυτοκινήτου μου και εκείνος έμεινε εκεί για 6 μήνες. Η δισκογραφική εταιρεία στην Αμερική δεν βοήθησε το δίσκο και προσωπικά δεν τον εκτιμώ επειδή η συμμετοχή μου δεν ήταν τόσο μεγάλη. Η Columbia μας βοήθησε όσο ήμασταν σε περιοδεία. Οι fans έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον για τα τραγούδια αλλά δεν έφτασε στο ευρύ κοινό και δεν πούλησε πολύ.» Η αρχική πρόθεση του Pearlman ήταν το Imaginos να κυκλοφορήσει σε τριλογία αλλά τελικά συμπτύχθηκε σε ένα μόνο άλμπουμ ίσως γι αυτό και οι στίχοι ακούγονται δυσνόητοι. Η γοτθική λογοτεχνία και η επιστημονική φαντασία, είναι εμπνευσμένα από τα έργα του H. P. Lovecraft, προσθέτοντας τον υπότιτλο a bedtime story for the children of the damned, στην ουσία μια περίπλοκη ιστορία με ασαφείς στίχους αλλά που σε γενικό σύνολο προκαλούν εικασίες, βάζοντας τη φαντασία να δουλέψει.
Η ιδέα πίσω από το Imaginos είναι αυτό που ο Pearlman περιέγραψε σαν μια εξήγηση για την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου ή μια αποκάλυψη της απόκρυφης προέλευσής του(!), την οποία δημιούργησε με στοιχεία μυθολογίας, κοινωνιολογίας, αλχημείας, επιστήμης και αποκρυφισμού. Αυτός ο συνδυασμός ιστορίας τρόμου και παραμυθιού, εμπλουτισμένος με ιστορικά γεγονότα και χαρακτήρες και γεμάτος με λογοτεχνικές αναφορές σε αρχαίους πολιτισμούς, κάνουν τη φαντασία να εξάπτεται και να ταιριάζουν απόλυτα στο μύθο που έκτισαν τόσα χρόνια οι BOC. Κεντρικό στοιχείο της ιστορίας είναι οι Les Invisibles (Οι Αόρατοι), μια ομάδα επτά όντων που λατρεύονταν από τους ιθαγενείς του Μεξικού και της Αϊτής πριν από την άφιξη των Ισπανών αποίκων τον 16ο αιώνα, που αναγνωρίζονται από ορισμένους θαυμαστές ως η Loa της θρησκείας Voodoo. Η φύση των Les Invisibles παραμένει ασαφής, αν και υπονοείται ότι είναι εξωγήινοι, ή όντα παρόμοια με τους Μεγάλους Παλαιούς στα έργα του H. P. Lovecraft. Μια ερμηνεία των στίχων του Astronomy, από ορισμένους θαυμαστές υποδηλώνει ότι το αστέρι Σείριος έχει ιδιαίτερη αστρολογική σημασία για τους Les Invisibles, που το προσδιορίζουν σαν τον τόπο προέλευσής τους. Έχοντας ακούσει το άλμπουμ πάμπολλες φορές, δεν αισθάνομαι ότι περιέχει έστω κι ένα Filler. Σίγουρα οι καλύτερες στιγμές του είναι τα τα Del Rio’s Song (απορώ πως δεν έγινε επιτυχία), η πολύ καλή επανεκτέλεση του Astronomy, ελαφρά πιο γρήγορο από το αυθεντικό αλλά πολύ καλό και τα I am the one you warned me of και The Siege and Investiture of Baron von Frankenstein's Castle at Weisseria. Δεν φαντάζομαι ότι υπάρχει fan τους που δεν το έχει!
ΤΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΟΥ ALBERT BOUCHARD
O Albert Bouchard, αδελφός του μπασίστα των BOC, Joe Bouchard, άρχισε να δουλεύει την ιδέα του μετά την κυκλοφορία του πρώτου άλμπουμ του συγκροτήματος το 1972 κι από το 1975 υπήρχαν σχέδια για την κυκλοφορία ενός concept άλμπουμ αφιερωμένου στα σενάρια του Pearlman, αλλά το υλικό δεν ήταν έτοιμο. Όλα τα τραγούδια είχαν γραφτεί μέχρι το 1977 και τέσσερα από αυτά, τα Astronomy, In the Presence of Another World, I Am the One You Warned Me Of, και Imaginos ηχογραφήθηκαν σε demo κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων για το άλμπουμ Spectres αλλά παρέμειναν σε demo μορφή και με το συγκρότημα να μην ενδιαφέρεται να συνεχίσει το project. Κι εδώ μπαίνει ο παράγων χρήμα που διαγράφει φιλίες, σχέσεις, τα πάντα. Η απόλυση του Albert Bouchard από τους Blue Öyster Cult το 1981, κάνει τον πρώην πλέον ντράμερ του συγκροτήματος να θέτει το υλικό σε πρώτη προτεραιότητα, εξασφαλίζοντας προκαταβολή από την Columbia Records, που είχαν ακούσει τα demos που τραγούδησε εν μέρει ο Eric Bloom, που παρέμενε μέλος των BOC, με τη δισκογραφική εταιρεία εξαρχής να θέλει οι ηχογραφήσεις να οδηγηθούν σε ένα νέο άλμπουμ των Blue Öyster Cult. Έτσι ο Pearlman έπεισε το συγκρότημα να επιστρέψει στο στούντιο χρησιμοποιώντας τις ηχογραφήσεις του και του Bouchard ως δόλωμα, βάζοντας τους δύο τραγουδιστές των BÖC, τον Eric Bloom και τον Donald Roeser, να ηχπγραφήσουν ν τα φωνητικά του Bouchard στα αρχικά κομμάτια και κάλεσε τον Joe Satriani να παίξει σε κάποια κομμάτια, για να δώσει μεγαλύτερη οντότητα στο άλμπουμ. Το άλμπουμ σταμάτησε χαμηλά στο αμερικάνικο chart μεγάλων δίσκων, στοπ Νο 122 και δεν ανταποκρίνεται καθόλου στην ποιότητά του, αφού είναι ένα δεμένο και περιεκτικό άλμπουμ, που στέκεται άνετα στους δίσκους των BOC του παρελθόντος.
ΠΟΙΟΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ
Εκτός του Joe Satriani που διαβάσατε πιο πάνω, καλεσμένοι ήταν ο session ντράμερ Thomas Price, που έχει παίξει με Scandal, Billy Idol, Joan Jett and the Blackhearts όπου είναι ο μακροβιότερος μουσικός της μπάντας. Έχει παίξει ακόμα με Debbie Harry, Roger Daltrey, Waterboys και Ronnie Spector, ο τραγουδιστής των Silver Condor, Joe Cerisano και η…Guitar Orchestra of the State of Imaginos, που ήταν μια ιδέα του Sandy Pearlman και την αποτέλεσαν οι Marc Biedermann, Kevin Carlson, Robby Krieger (Doors), Tommy Morrongiello, Aldo Nova, Jack Rigg και Joe Satriani.
ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ
Tο δημιουργικό του εξώφυλλου ανέλαβε η CBS Records κι ο art director Arnold Levine και βασίζεται σε μια πραγματική φωτογραφία του Cliff House, ενός μεγαλοπρεπούς και μάλλον τρομακτικού βικτωριανού οικήματος στο γκρεμό ενός βράχου που υπήρχε στην Ocean Beach της Καλιφόρνια. Το οικοδόμημα καταστράφηκε από φωτιά το 1907. Η φωτογραφία του οπισθόφυλλου παρουσιάζει μία παραλία κι έχει χρωματιστεί έτσι ώστε να δείχνει ότι είναι συνέχεια του εμπροσθόφυλλου. Στην πραγματικότητα είναι εντελώς ξένη παραλία. Οι φωτογραφίες του εσώφυλλου ανήκουν στον Simon Marsden και απεικονίζουν το Duntrune Castle στο Argyllshire στη Σκοτία!
Πριν ο Arnold Levine αναλάβει το εξώφυλλο, η εικονογράφηση είχε ανατεθεί στον Greg Scott που είχε σχεδιάσει 3 εξώφυλλα του συγκροτήματος, τα Fire of Unknown Origin, Extraterrestrial Live και The Revolution by Night. Η δουλειά του είχε ξεκινήσει από το 1984 (δηλ 4 χρόνια πριν κυκλοφορήσει το άλμπουμ) όταν ακόμα η πληροφόρηση που του είχε δοθεί ήταν ότι το άλμπουμ θα ήταν διπλό. Φυσικό ήταν να έχει κάνει πολύ δουλειά, (εξώφυλλο, οπισθόφυλλο, εσωτερικά του εξώφυλλου και τα ένθετα). Τελικά τίποτε από αυτά δεν είδε το φως της δημοσιότητας αφού ανέθεσαν το εξώφυλλο στον Levine!
ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΜΕΤΑ
Το συγκρότημα μπήκε στον πάγο και επανήλθε δισκογραφικά το 1998 με το Heaven Forbid.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
16/10/26
Ο ΕΠΑΜΕΙΝΩΔΑΣ ΚΟΛΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟ IMAGINOS
Το εκρηκτικό live του 1978, Some Enhanced Evening ήταν η αρχή της γνωριμίας μου με τη μουσική των Blue Oyster Cult. Έκτοτε αποκτούσα κάθε δισκογραφικό βήμα τους σε κασέτα εταιρείας έως το Club Nija (1986), που πήγα στρατό μαθαίνοντας κάθε νέο τους έως και την εποχή που έγιναν ανενεργοί. Τον Ιούνιο του 1987 ανακοινώνεται η επανεκκίνηση τους με 2 αλησμόνητες συναυλίες στην Αθήνα (πρωτοφανές για τα δεδομένα μας) κι οριστικοποιείται ένα χρόνο αργότερα , τον Ιούλιο του 1988 όταν στις βιτρίνες των καταστημάτων δίσκων, φιγουράρει ένα μυστηριώδες εξώφυλλο με τίτλο Imaginos. Από το πρώτο τραγούδι του δίσκου, ο γνώριμος ήχος τους ηχεί στα αυτιά μου καθαρός και στιβαρός , ενώ η προσεγμένη παραγωγή, εγγυάται μια άνεση ακρόαση, με τις απρόσμενες συμμετοχές των Aldo Nova, Robbie Krieger και Joe Satriani, εμπλουτίζουν το σύνολο, με τα κιθαριστικά τους περάσματα. Η ιστορία που αφηγείται το αμερικάνικο συγκρότημα ήταν δύσκολο να γίνει κατανοητή από τα πενιχρά αγγλικά μου γι αυτό και τότε με ξένισε η δεύτερη εκτέλεση του Astronomy, πράγμα που κατάλαβα χρόνια αργότερα όταν πήρα το cd και διάβασα τοπυς στίχους. Συμπέρασμα, η επάνοδος των Blue Osyter Cult συνοδεύτηκε με ένα πραγματικά πολύ καλό άλμπουμ κι όχι με μια τυπική κυκλοφορία όπως τη χαρακτήρισαν οι «ειδικοί» της εποχής.
Δημοσίευση σχολίου