Πόσες φορές έχετε διαβάσει για το ξεκίνημα του Θηρίου; Ή προτιμάτε των Iron Maiden; Ή της Σιδηράς Παρθένου; Όπως και να τους προτιμάτε, οι Iron Maiden, έχουν συμπληρώσει 50 χρόνια ζωής όταν λίγους μήνες πριν από τα Χριστούγεννα του 1975, όταν ο μπασίστας Steve Harris έβαλε τις βάσεις για το συγκρότημα, παίρνοντας το όνομα από μια συσκευή βασανιστηρίων του Μεσαίωνα που έμοιαζε με όρθιο φέρετρο και μεγάλα καρφιά στο εσωτερικό του, έτσι ώστε όταν έκλεινε η πόρτα, τα καρφιά, καρφωνόντουσαν στον αιχμάλωτο. Όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις, από τη σύνθεσή τους πέρασαν πολλά μέλη, αλλά το ζητούμενο στο άρθρο που έχει αρχίσει να διαβάζατε, δεν είναι η καταγραφή των ονομάτων. Απλά θα κρατήσω τα ονόματα του τραγουδιστή Paul Mario Day (1975–1976, πέθανε το 2025) που συνέχισε την καριέρα του στους More, του ντράμερ Thunderstick (1977-1978) που η παρουσία του στο καρεκλάκι των Maiden δεν ήταν σημαντική όσο αυτή στους Samson, του οργανίστα(!) Tony Moore(1977) και φυσικά του Steve Harris. Με τα μέλη να αλλάζουν σαν πουκάμισα, συγκεκριμένη δομή δεν υπήρχε, για να φθάσουμε στον Νοέμβριο του 1978 όπου ο Harris άκουσε στην pub Red Lion έναν νεαρό με το όνομα Paul Di'Anno.
Τότε, το ηλικίας 3 ετών συγκρότημα, απείχε πολύ από τις παγκόσμιες περιοδείες και τους πλατινένιους δίσκους, προσπαθώντας να κλείσουν εμφανίσεις σε pubs, κοιμόντουσαν στο βαν και δούλευαν μεροκάματο. Είχαν αποκτήσει φήμη και οι ιδιοκτήτες των pubs τους καλούσαν, με τον Harris να αισθάνεται ότι είχε έλθει η στιγμή να ηχογραφήσουν ένα demo. Επέλεξαν τα Spaceward Studios στο Κέιμπριτζ που παρά το γεγονός ότι βρισκόταν 60 μίλια από την πόλη τους, είχαν ακούσει ένα demo που είχε ηχογραφήσει εκεί ο πρώην τραγουδιστής τους Dennis Wilcock και είχαν εντυπωσιαστεί.
 |
| Spaceward Studios |
To συγκρότημα έκλεισε το studio για το 2ήμερο, 30 και 31 Δεκεμβρίου 1978, κι αυτό γιατί δεν είχαν χρήματα και κανείς δεν πήγαινε να παίξει την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Η κατάσταση ήταν πολύ δύσκολη καθώς έπρεπε να κοιμηθούν μια νύχτα και δεν υπήρχαν χρήματα. «Είχαμε σκοπό να πάρουμε κοιμηθούμε στο πίσω μέρος του βαν, αλλά χιόνιζε, έκανε κρύο και ήταν αδύνατον», λέει ο Harris. «Ήμασταν τυχεροί γιατί ο Paul DiAnno γνώρισε μια νεαρή νοσοκόμα που μάς κάλεσε σπίτι της. Είχε μόνο ένα κρεβάτι, αλλά ήμασταν πολύ ευγνώμονες». Στο DVD History Of Iron Maiden, Part 1(2025), ο Harris περιγράφει με απλά λόγια μια καθημερινότητα στο πρόγραμμά τους. «Ένα Σαββατοκύριακο, μάς κάλεσαν να παίξουμε στο Aberdeen στη Σκοτία. Οδηγούσαμε όλη την Παρασκευή, μείναμε το βράδυ στο Berwick-upon-Tweed, παίξαμε στη συναυλία το επόμενο βράδυ και μετά οδηγήσαμε έως το Μπλάκπουλ. Φθάσαμε Κυριακή βράδυ. Μετά, κατευθείαν πίσω στο σπίτι και πίσω στη δουλειά το επόμενο πρωί».
Το 2ήμερο των ηχογραφήσεων στο Spaceword studio απέφερε 3 τραγούδια, τα Iron Maide, Prowler και Invasion που κυκλοφόρησαν σε ανεξάρτητη παραγωγή στις 9 Νοεμβρίου 1979 και ηχογραφήθηκαν με την ιστορική σύνθεση Paul Di'Anno, Dave Murray και Paul Cairns (δεν αναφέρεται στα credits) κιθάρες, Steve Harris μπάσο και Doug Sampson ντραμς. Το αρχικό demo περιελάμβανε τέσσερα τραγούδια, το Strange World έμεινε έξω γιατί το συγκρότημα δεν ήταν ικανοποιημένο με την ποιότητα της παραγωγής του κομματιού.
Και τα 3 ηχογραφήθηκαν σε ένα μια μόνο συνεδρία (session), με το δίσκο να κυκλοφορεί σε 5.000 αντίτυπα (πολλά αν σκεφτεί κανείς την οικονομική δυσκολία τους) τα οποία πουλήθηκαν μέσω ταχυδρομείου, δημοφιλή τακτική της εποχής. Τα 3 τραγούδια ενσάρκωναν την ωμότητα και την punk rock ζωντάνια τους, με τα τραχιά φωνητικά να ξεχωρίζουν. Το…αστείο ήταν ότι ήταν τόσο κακή η οικονομική τους κατάσταση που δεν είχαν χρήματα να αγοράσουν το ηχογράφημα, την ταινία δύο ιντσών (το master) γι αυτό και η κυκλοφορία του ep άργησε 11 μήνες.
Κόστιζε μόνο 50 λίρες, αλλά δεν είχαν άλλα χρήματα και τελικά όταν τα βρήκαν, οι άνθρωποι του studio την είχαν σβήσει και το μόνο που πήραν ήταν η κασέτα, από την οποία κυκλοφόρησε το Soundhouse! Το studio που έγινε διάσημο χάρις αυτήν την πρωτόλεια ηχογράφηση, προσπάθησε να δικαιολογηθεί μέσω του ηχολήπτη Mike Kemp, ο οποίος με τη σειρά του είπε ότι και η δική τους οικονομική κατάσταση ήταν κακή, γι αυτό και χρησιμοποιούσαν παλαιότερες ταινίες για να τις ξανά ηχογραφήσουν. «Τότε χρεώναμε 5 λίρες την εβδομάδα, μέχρι είτε να πληρωθούν είτε το συγκρότημα να αποφασίσει να μην τις κρατήσει άλλο. Λίγο αργότερα, οι Harris και Murray έδωσαν μια κασέτα σε έναν DJ ονόματι Neal Kay, ο οποίος «έτρεχε» ένα heavy metal κλαμπ στο Kingsbury, στο βορειοδυτικό Λονδίνο, που ονομαζόταν Bandwagon Soundhouse. Ο Kay εντυπωσιάστηκε από το demo κι άρχισε να το παίζει με το Prowler, να πηγαίνει στο Νο1 του charts του Soundhouse, τα οποία δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Sounds. Εκτός από την προβολή του συγκροτήματος στο Sounds, η κασέτα (στην ουσία το demo)έφτασε και στον Rod Smallwood, ο οποίος σύντομα θα γινόταν μάνατζερ τους συγκροτήματος και θα τους βοηθούσε να υπογράψουν δισκογραφικό συμβόλαιο με την EMI Records (Δεκέμβριο του 1979). Κι ενώ όλοι περίμεναν να υπογράψουν το συμβόλαιό με την EMI, το συγκρότημα αποφάσισε να κυκλοφορήσει το demo με τίτλο The Soundhouse Tapes στην δική του δισκογραφική εταιρεία, Rock Hard Records (9 Νοεμβρίου 1979) με τον Steve Harris να εξηγεί ότι αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν το EP «επειδή όπου παίζαμε, ζητάγανε να το αγοράσουν. Είχαν δει το chart της Sounds και υπέθεσαν ότι είχαμε δισκογραφικό συμβόλαιο».
Από τα 5.000 αντίτυπα που τύπωσαν, τα 3.000 πουλήθηκαν μέσω ταχυδρομικής παραγγελίας την πρώτη εβδομάδα (!) με τον κόσμο να αναζητά το Ep στα δισκοπωλεία, σε σημείο τα μεγάλα καταστήματα HMV και Virgin, παράγγειλαν 20.000 αντίτυπα, το καθένα. Πραγματικά, αν είχαν χρήματα και μπορούσαν να το τυπώσουν, θα έβγαζαν πολλά χρήματα! Σήμερα, το EP είναι πολύτιμο συλλεκτικό αντικείμενο, με το περιοδικό Record Collector να αναφέρει το 2011 ότι αντίτυπα του πρωτότυπου έχουν αγοραστεί έως και 800 λίρες, ενώ σήμερα, η τιμή έχει διπλασιαστεί!
Στη συλλογή Best of the Beast (1996) στη 2πλή cd έκδοση, θα βρείτε τα Iron Maiden και Strange World (στην ηχογράφηση που δεν συμπεριλήφθηκε στο Ep), ενώ στην 4πλή έκδοση βινύλιου θα βρείτε και τα 3 κομμάτια.
50 χρόνια μετά, οι Iron Maiden εξακολουθούν να αποτελούν έμπνευση για όλα τα heavy metal συγκροτήματα. Πολύ σημαντικό ότι ξεκίνησαν γαλουχημένοι από τον ήχο της δεκαετίας του 70, δημιουργώντας ένα καινούργιο ήχο κι από το Soundhouse Tapes, έφθασαν στην κορυφή.
Την άλλη Κυριακή: Ο Nick Cave τραγουδάει με την Kylie Minogue και οι fans του, πέφτουν να τον ...φάνε.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
7/6/26
Δημοσίευση σχολίου