Από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 έως και τις αρχές της δεκαετίας του 1960, γνώρισε μια σειρά από επιτυχίες σε παραγωγή του Lee Hazlewood, με κύριο χαρακτηριστικό τον ήχο κιθάρας του. Rebel-'Rouser, Peter Gunn και Because They're Young είναι τρεις από τις μεγάλες επιτυχίες του, με το παίξιμό και την τεχνοτροπία του, να επηρεάζει μουσικούς όπως οι Ventures, Shadows, George Harrison), Bruce Springsteen, Steve Earle και Marty Stuart.
Ο Duanne Eddy γεννήθηκε το 1938 στο Corning της Ν. Υόρκης και σε ηλικία 5 ετών άρχισε να παίζει κιθάρα. Αιτία, ήταν country τραγουδιστής Gene Autry, που συγκλόνισε τον μικρό Duanne, που στα 12 του έκανε την πρώτη ραδιοφωνική εμφάνισή του. Το 1951 σχημάτισε τους Jimmy and Duane, με τον φίλο του Jimmy Delbridge, wο οποίος συνέχισε την καριέρα του σαν Jimmy Dell, με τον Eddy να παίζει σε τοπικά bars, έχοντας πάρει την απόφαση να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη μουσική. Το 1959 γνώρισε τον συνθέτη, τραγουδιστή και παραγωγό Lee Hazlewood (μετέπειτα σύζυγο της Nancy Sinatra), που έκανε την παραγωγή στο single, Soda Fountain Girl των Jimmy and Duanne. Οι 2 μουσικοί άρχισαν να πυκνώνουν τις εμφανίσεις τους, παίζοντας country, με τον Eddy να μην είναι ευχαριστημένος με τα φωνητικά και επινόησε μια τεχνική παίζοντας βασικές γραμμές στις χορδές του μπάσου της κιθάρας του για να παράγει έναν χαμηλό, αντηχητικό twangy ήχο. Στα 19 του απέκτησε μια κιθάρα Gretsch 6120 του 1957 κι ηχογράφησε το ορχηστρικό κομμάτι Movin' n' Groovin (συν-σύνθεση τον Hazlewood). Κι επειδή η «πενία τέχνας κατεργάζεται» το στούντιο στο Φοίνιξ που ηχογραφούσαν δεν είχε θάλαμο ηχούς, ο Hazlewood αγόρασε μια δεξαμενή αποθήκευσης νερού 2.000 γαλονιών για να τη χρησιμοποιήσει για να τονίσει τον καυτό ήχο της κιθάρας.
Το Movin' n' Groovin σταμάτησε χαμηλά στο αμερικάνικο chart μικρών δίσκων, μόλις στο Νο72 του Billboard Hot 100 στις αρχές του 1958, με το εναρκτήριο riff, να είναι δανεισμένο από το Brown Eyed Handsome Man του Chuck Berry, που αντιγράφηκε λίγα χρόνια αργότερα από τους Beach Boys στο Surfin' U.S.A.
Το επόμενο single του ήταν το Rebel-'Rouser (ακούστηκε στην ταινία Forrest Cump), που έγινε η πρώτη μεγάλη επιτυχία του (Νο6 ) πουλώντας πάνω από 1.000.000εκατομμύριο αντίτυπα, αποφέροντας του τον πρώτο του χρυσό δίσκο. Ο Duanne Eddy είχε μια σειρά από επιτυχίες τα επόμενα χρόνια με κομμάτια όπως Peter Gunn(No 27 Αμερική, Νο 4 Μ.Βρετανία), Cannonball, Shazam και Forty Miles of Bad Road, με τους κριτικούς του… μέλλοντος να γράφουν ετεροχρονισμένα ότι με τέτοια κομμάτια διατηρήθηκε το πνεύμα του rock’n’roll. Στις 9 Ιανουαρίου 1958, κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ του Eddy, Have 'Twangy' Guitar Will Travel(No5 Αμερική), ενώ το 1960 είχε άλλη μια μεγάλη επιτυχία με το θέμα της ταινίας Because They're Young(Νο4 Αμερική, Νο 2 Μ.Βρετανία) με τους δίσκους του να γνωρίζουν μεγαλύτερη επιτυχία στο Ηνωμένο Βασίλειο από ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες!
Τη δεκαετία του 1960, ο Eddy ξεκίνησε καριέρα ως ηθοποιός, εμφανιζόμενος σε ταινίες όπως τα Because They're Young, A Thunder of Drums, The Wild Westerners, Kona Coast και The Savage Seven. Το 1962 είχε ακόμα μια μεγάλη επιτυχία με το Guitar Man(Νο12 Αμερική, Νο 4 Μ.Βρετανία), που συνέγραψε με τον Hazlewood, πούλησε ένα εκατομμύριο αντίτυπα και κέρδισε τον τρίτο χρυσό δίσκο του. Το 1962, κυκλοφόρησε ορχηστρικό The Ballad of Paladin, για την τηλεοπτική σειρά western Have Gun – Will Travel, στην οποία συμμετείχε σε δύο επεισόδια. Μέχρι το 1963, είχε πουλήσει 12.000.000 δίσκους!
Κατά τη δεκαετία του 70, η καριέρα του άρχισε να σβήνει, με τον ίδιο να μένει ενεργός και να συμμετέχει σε ηχογραφήσεις και τηλεοπτικές εκπομπές.
To 1987 κυκλοφόρησε το άλμπουμ Duanne Eddy, με προσκεκλημένους τους John Fogerty, George Harrison, Paul McCartney, Ry Cooder, James Burton, David Lindley, Phil Pickett, Steve Cropper κ.α.
δεκαετία του 90 τον βρήκε να συνεργάζεται με τον Hank Marvin στο άλμπουμ του Into the Light, όπου έπαιξαν το Pipeline των Chanteys, το 1994 συνεργάστηκε με τον Carl Perkins και τους The Mavericks στο άλμπουμ για το AIDS Red Hot + Country, με τους Foreigner στο Until the End of Time, στο soundtrack για την ταινία Broken Arrow για να εμφανιστεί το 2010, σε μια sold-out συναυλία στο Royal Festival Hall του Λονδίνου. Την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε το άλμπουμ Road Trip, και την ίδια χρονιά εμφανίστηκε στο Glastonbury. Το 2024, ο Eddy ήταν ένας από τους 66 μουσικούς που συνεργάστηκαν με τον Mark Knopfler σε μια επανηχογράφηση του τραγουδιού του Knopfler Going Home (Theme From Local Hero) όπου τα έσοδα προσφέρθηκαν για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Κομμάτια του ακούστηκαν στα soundtracks των ταινιών Forrest Gump, Natural Born Killers, Broken Arrow, Milk Money και Scream 2.
Πέθανε από καρκίνο στο Φράνκλιν του Τενεσί, στις 30 Απριλίου 2024, τέσσερις ημέρες μετά τα 86α γενέθλιά του.
PETER GUNN
Η εκτέλεσή του στη σύνθεση του Henry Mancini, Peter Gunn είναι από τις πιο γνωστές και μεταξύ των 3 καλύτερων. Το κομμάτι ακούστηκε στην ομώνυμη τηλεοπτική εκπομπή με τον Mancini να κερδίζει ένα βραβείο Emmy και δύο βραβεία Grammy για Άλμπουμ της Χρονιάς και Καλύτερη Ενορχηστρωση. Το κομμάτι είναι περισσότερο rock’n’roll παρά jazz με το κομμάτι να έχει μία συγχορδία σε όλη την έκταση του και μια εξαιρετικά απλή γραμμή. Στην αρχική ηχογράφηση του τραγουδιού, το riff του πιάνου παίζεται από τον John Williams, ο οποίος αργότερα έγινε ένας από τους κορυφαίους συνθέτες μουσικής ταινιών, με τον τρομπετίστα Ray Ahntony να συμμετέχει στην πρώτη ηχογράφηση του 1959 (Νο 8 Αμερική). Ο Μancini ηχογράφησε αρκετές διαφορετικές εκδοχές του κομματιού, με τους προστίθενται το 1965 σε μια διασκευή της Sarah Vaughan.
Το 1986, ο Eddy συνεργάστηκε με τoυς Art of Noise σε μια νέα ηχογράφηση του κομματιού, κερδίζοντας Grammy στην κατηγορία για Best Rock Instrumental. Μια πολύ καλή εκτέλεση του Peter Gunn έχει γίνει από τους Emerson Lake and Palmer λλά κι από τους Deodato, B 52’s και Silencers.
ΕΠΙΛΕΓΜΕΝΗ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ
Have 'Twangy' Guitar Will Travel (1958)
Especially for You (1959)
The "Twangs" the "Thang" (1959)
"(Dance with the) Guitar Man (1962)
Road Trip (2011)
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
22/6/26
Δημοσίευση σχολίου