ΠΩΣ ΠΡΟΕΚΥΨΕ
O Mark Knopfler δεν έχει μασήσει ποτέ τα λόγια του για το πώς εμπνεύστηκε αυτό το τραγούδι: Είναι η ιστορία τής άδοξης σχέσης του με την Holly Beth Vincent, μια Αμερικάνα πανκ τραγουδίστρια, η οποία, μαζί με το συγκρότημά της Holly and the Italians, μετακόμισε το 1979 στο Λονδίνο, αναζητώντας εκεί την καλλιτεχνική καταξίωση. Με το που έφτασε, γνωρίστηκε με τον Knopfler και μετακόμισε στο σπίτι του. Το γεγονός αυτό προσέλκυσε αμέσως το ενδιαφέρον των μουσικών και κοινωνικών κύκλων, αφού ο Knopfler ήταν ήδη βαρύ όνομα στην πιάτσα. Έτσι, δεν άργησε να έρθει το πρώτο δισκογραφικό συμβόλαιο για την Holly Beth Vincent με την εταιρία Virgin, το πρώτο σινγκλ, το πρώτο άλμπουμ, η περιοδεία με τους Clash και τους Ramones, μεγαλεία! Και κάπου εκεί, ήρθε και το υπεραστικό τηλεφώνημα της Holly Beth προς τον Knopfler, που του ανακοίνωνε τον χωρισμό τους, την ώρα που αυτός ήταν σε περιοδεία με τους Dire Straits στις ΗΠΑ. Ψυχρολουσία! Τι να κάνει ο άνθρωπος, έσφιξε τα δόντια για να ολοκληρώσει αυτή την τόσο σημαντική περιοδεία και, μόλις επέστρεψε, έκατσε και έγραψε ένα από τα ωραιότερα τραγούδια των Dire Straits, το αξεπέραστο Romeo and Juliet.
ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ
Η δουλειά του Knopfler πάνω στους στίχους του τραγουδιού είναι καταπληκτική! Συγκρίνει την περιπέτειά του με την Vincent με το κλασικό ρομάντζο του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας, με έναν έρωτα αμοιβαίο δηλαδή, που προσκρούει όμως στις τρέχουσες περιστάσεις. Στην περίπτωση των σαιξπηρικών ηρώων, με τη διαμάχη Μοντέγων και Καπουλέτων, ενώ στην σύγχρονη μορφή του, με το αμείλικτο star system και τις αρχές που πρέπει να απαρνηθείς για να επικρατήσεις. Μάλιστα, ο Knopfler δεν αρκείται στο αρχεγονικό πρότυπο των τραγικών εραστών, αλλά κάνει αναφορά και στους πιο σύγχρονους Tony και Μαρία, του κλασικού μιούζικαλ του Λέοναρντ Μπερνστάιν West Side Story (1957). Συγκεκριμένα, αναφέρεται στο τραγούδι Somewhere (there’s a place for us), όπου οι δύο άτυχοι εραστές ονειρεύονται να ξεφύγουν από τα δεσμά της καθημερινής τους ζωής. Δεν είναι πάντως μόνο αυτή η αναφορά του Knopfler σε κάποιο προγενέστερο τραγούδι. Σε ένα άλλο σημείο, η «Ιουλιέτα», μόλις βλέπει τον «Ρωμαίο», αναφωνεί (με μια παιχνιδιάρικη διάθεση): “hey-la, my boyfriend’s back”, που είναι το ρεφρέν μιας παλιάς μεγάλης επιτυχίας των Angels (1963). Αν τυχόν δεν έχετε ξανακούσει γι’ αυτό το τραγούδι, σας το έχουμε εδώ:
Σε γενικές γραμμές, ο Knopfler αρνείται να παραδεχτεί το τέλος της σχέσης, αφού θεωρεί ότι ήταν η κακή συγκυρία που τους χώρισε και όχι ο κυνισμός της Vincent, εξ ου και καταλήγει: It's just that the time was wrong. Όσο και να θέλει όμως να ωραιοποιήσει τα πράγματα, έρχεται ο ρεαλισμός της Holly Beth Vincent και τον διαψεύδει. Σε μια συνέντευξή της, αμέσως μετά τον χωρισμό τους, η Vincent δηλώνει: «Αυτό που συνέβη, είναι ότι είχα μια φάση με τον Mark Knopfler, που έφτασε σε ένα σημείο, που αυτός δεν μπορούσε να το διαχειριστεί, οπότε χωρίσαμε». Αυτό ήταν πολύ βαρύ για τον Knopfler, γι’ αυτό και το μεταφέρει αυτούσιο στους στίχους του: "Now you just say, oh Romeo, yeah, you know I used to have a scene with him".
Η ΜΟΥΣΙΚΗ
Το τραγούδι εντυπώνεται αμέσως στον ακροατή, ήδη από την εισαγωγή του. Ο Knopfler ανοίγει το κομμάτι με κάποιους υπέροχους δακτυλισμούς (αρπέζ), που επιλέγει να τους παίξει πάνω σε μια κιθάρα dobro (ηλεκτρική κιθάρα με ηχείο), μάρκας National, κατασκευής 1937. Είναι η κιθάρα, που φιγουράρει στο εξώφυλλο του άλμπουμ Brothers in Arms.
Ο Knopfler αποδίδει τους στίχους με έναν ήρεμο, αφηγηματικό τρόπο, συνοδευόμενος από μια λιτή ενορχήστρωση, που «αγριεύει» στα ρεφρέν. Τα πανέμορφα γεμίσματα του πιάνου προέρχονται από τον σπουδαίο Roy Bittan, βασικό μέλος της E-Street Band του Bruce Springsteen. Για τη συμμετοχή του Bittan στην ηχογράφηση μερίμνησε ο παραγωγός του τραγουδιού, αλλά και του άλμπουμ Making Movies, Jimmy Iovine, που είχε συνεργαστεί με τον Springsteen στο Born to Run, το 1975. Η ηχογράφηση του Making Movies έγινε στη Νέα Υόρκη, στα στούντιο The Power Station. Εκτός του Mark Knopfler και του Roy Bittan, συμμετείχαν ακόμη τα ιδρυτικά μέλη των Dire Straits, ο μπασίστας John Illsley και ο ντράμερ Rick Withers. ΔΕΝ συμμετείχε ο David Knopfler (ο μικρός αδελφός του Mark και συνιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος), ο οποίος τους παράτησε στα μισά των ηχογραφήσεων, λόγω καλλιτεχνικών διαφορών.
ΥΠΟΔΟΧΗ ΚΡΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΥ
Σαν σινγκλ, το Romeo and Juliet είχε μια πολύ καλή πορεία, φτάνοντας μέχρι το Νο 8 των βρετανικών charts. Το άλμπουμ Making Movies πήγε ως το Νο 4, ενώ και στην Αμερική είχε μια πολύ καλή υποδοχή, πηγαίνοντας ως το Νο 19.
Το περιοδικό Rolling Stone είχε πολύ εγκωμιαστικά σχόλια για το όλο άλμπουμ, τόσο για τον λυρισμό των στίχων, όσο και για την ποιότητα της εκτέλεσης. Ειδικότερα για το Romeo and Juliet, οι μουσικοκριτικοί είχαν μια ιδιαίτερα θετική άποψη για την κιθάρα του Knopfler, όπως και για τα τους «Ντυλανικούς» στίχους. Σε μια αναδρομική αξιολόγηση, το Ultimate Classic Rock κατέταξε το Romeo and Juliet στην 3η θέση των καλύτερων τραγουδιών των Dire Straits, θεωρώντας ότι παντρεύει τον Shakespeare και το West Side Story με ένα σύγχρονο love story.
ΔΙΚΑΙΟΠΟΛΙΣ
6/6/26
Δημοσίευση σχολίου