Το μοναδικό παίξιμο του Mike Bloomfield (1943 –1981) το μάθαμε το 1965 όταν έγινε μέλος των Paul Butterfield Blues Band, το blues συγκρότημα από το Σικάγο όπου συμμετείχαν και οι Elvin Bishop κιθάρα, Mark Naftali πλήκτρα, Sam Lay ντραμς Jerome Arnold μπάσο, οι οποίοι είχαν εργαστεί προηγουμένως με τον Howlin' Wolf, και Paul Butterfiled τραγούδι/φυσαρμόνικα. Μαζί τους ηχογράφησε τα πρώτα 2 ιστορικά άλμπουμ τους, ενώ είχε γνωρίσει τον A&R της Columbia (σ.σ. τότε τους έλεγαν κυνηγούς ταλέντων) John Hammond και υπέγραψε στην Epic Records (θυγατρική της της Columbia). Το 1964 ηχογράφησε κάποια κομμάτια τα οποία παρέμειναν ακυκλοφόρητα μέχρι μετά τον θάνατό του, ενώ στις αρχές του 1965, ο παραγωγός της Elektra Records, Paul Rothchild (γνωστός από την δουλειά του με τους Doors), ηχογράφησε με τους Paul Butterfield Blues Band μια σειρά από κομμάτια, με την πλειοψηφία τους να κυκλοφορούν τη δεκαετία του 1990! Ωστόσο, ένα από τα κομμάτια που ηχογράφησε ο Rothchild ήταν η σύνθεση του ελληνικής καταγωγής Nick Gravenites, Born in Chicago, το γνωστό ύμνο των ηλεκτρικών blues, που τότε συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ Folksong '65 της Elektra, που πούλησε 200.000 αντίτυπα(1965). Ο Bloomfield είχε χτίσει ένα πολύ καλό όνομα, που βασίστηκε στο καλό παίξιμό του κι ένα βράδυ που έπαιζε στο Bear Club, που «έτρεχε» ο μελλοντικός μάνατζερ των Dylan και Butterfield, Albert Grossman, τον άκουσε ο νεαρός Bob Dylan που τότε είχε κυκλοφορήσει το δεύτερο άλμπουμ του Freewheelin' Bob Dylan. Το παίξιμό του έμεινε στο μυαλό του Dylan και με την πρώτη ευκαιρία τον κάλεσε να παίξει μαζί του στο άλμπουμ του Highway 61 Revisited(1965). Αν αναρωτιέστε γιατί άργησε 2 ολόκληρα χρόνια, η πρώτη περίοδος του Dylan ήταν καθαρά ακουστική, χωρίς ηλεκτρικά όργανα. Το παίξιμό του έδωσε στον Dylan μια άλλη διάσταση, ειδικά σε κομμάτια όπως Tombstone Blues, Just Like Tom Thumb's Blues, και φυσικά Like A Rolling Stone, με τη συμμετοχή των Al Kooper πλήκτρα και Harvey Brooks στο μπάσο (μεταξύ άλλων μουσικών) να πλουτίζει τον ήχο του, κάτι που αποζητούσε ο Αμερικάνος τροβαδούρος. Ειδικά το παίξιμό του στο Like a Rolling Stone ήταν πολύ καλό, με τη σύνθεση του Dylan τουλάχιστον εξαιρετική, γι αυτό και έγινε ένα από τα πλέον δημοφιλή και πετυχημένα τραγούδια του ( Νο2 Αμερική, Νο4 Μ.Βρετανία). Όμως η μεγαλύτερη στιγμή συνεργασίας των 2 μουσικών ήταν στις 25 Ιουλίου 1965 όταν ο Dylan εμφανίστηκε στο Newport Folk Festival, μαζί με τους Mike Bloomfield κιθάρα, Barry Goldberg πλήκτρα, Al Kooper πλήκτρα/μπάσο, Jerome Arnold μπάσο και Sam Lay ντραμς, αλλάζοντας τον ήχο του κι από ακουστικό, το έκανε ηλεκτρικό, δημιουργώντας τεράστια αναστάτωση στον κόσμο, που τον αποδοκίμασε! Το περιστατικό πήρε σάρκα κι οστά και στην πρόσφατη βιογραφική ταινία είναι A Complete Unknown( 2024), χωρίς να αναφέρεται η παρουσία του Bloomfield. Μετά το τέλος του Newport Folk Festival, ο Bloomfield βοήθησε τον Dylan να ολοκληρώσει τις ηχογραφήσεις για το Highway 61 Revisited, και ο Dylan ζήτησε από τον Bloomfield να ενταχθεί στην περιοδεία του, με τον κιθαρίστα να διστάζει αλλά τελικά να προτιμά να συνεχίζει να παίζει με τους Butterfield Band. Έφυγε από τη ζωή στις 15 Φεβρουαρίου 1981 στο San Francisco. Τον βρήκαν καθισμένο στο αυτοκίνητό του με τις πόρτες κλειδωμένες. Η αστυνομία βρήκε δίπλα του ένα άδειο Valium αλλά δεν υπήρχαν ίχνη αυτοκτονίας. Ο ιατροδικαστής αιτιολόγησε το θάνατό του σαν υπερβολική δόση ναρκωτικών, που προήλθε από δηλητηρίαση κοκαϊνης και μεθαμφεταμίνης. Τελευταίο του άλμπουμ ήταν το Cruisin’ for a Bruisin’ που κυκλοφόρησε την ημέρα που ανακοινώθηκε ο θάνατός του.
Δημοσίευση σχολίου