Μια κατηγορία μόνη της. Και σαν sex symbol και σαν τραγουδίστρια των Blondie, η Debbie Harry συνέβαλε στον επαναπροσδιορισμό του ρόλου των γυναικών στη μουσική σκηνή, ανεβάζοντας διαρκώς τον πήχη. Καθιερώθηκε εύκολα μέσα σε ένα ανδροκρατούμενο χώρο, με την ίδια να γίνεται εύκολα είδωλο της underground punk σκηνής στη Νέα Υόρκη, συμβάλλοντας στην καθιέρωση των Blondie σαν ενός από τα πιο επιτυχημένα συγκροτήματα που αναδύθηκαν από τη γενιά του CBGB. Μια όμορφη κοπέλα ντυμένη τολμηρά με δίχρωμα ξανθά μαλλιά, κάνοντας πολύ κόσμο να πιστεύει ότι Blondie ήταν το όνομά της. Ένα λάθος που οδήγησε στην αναγνώριση του συγκροτήματος και στην καθιέρωσή του! Το διαχρονικό sex symbol αλλά και ικανότατη τραγουδίστρια, έγινε 80 ετών και η ερώτηση που στροβιλίζει στο μυαλό (κυρίως των ανδρών) είναι γέρασε ή εξακολουθεί να μας συναρπάζει;
Το όμορφο κοριτσάκι από το Μαϊάμι (γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1945) με το όνομα Angela Trimble, στην αποφοίτησή της από το Hawthorne High School, ψηφίστηκε σαν Best Looking μαθήτρια για να βρεθεί στη Ν. Υόρκη όπου ξεκίνησε να εργάζεται σαν γραμματέας στο BBC Radio. Χωρίς οικογενειακές ρίζες και χωρίς σπουδές, άλλαξε πολλές δουλειές, σερβιτόρα στο Max's Kansas City, go-go χορεύτρια σε discothèque στο New Jersey και …κουνέλακι στο Playboy.
Σύμφωνα με την ίδια, σε ηλικία τριών μηνών, υιοθετήθηκε από το ζευγάρι Catherine και Richard Harry, ιδιοκτήτες καταστημάτων δώρων στο Hawthorne του New Jersey και άλλαξε το όνομά της σε Deborah Ann Harry. Με σκωτσέζικη καταγωγή, τα επώνυμα των βιολογικών γονιών της ήταν Trimble και Mackenzie. Η ίδια έμαθε για την υιοθεσία της σε ηλικία τεσσάρων ετών και αρχικά, αποφάσισε να μην ψάξει τους βιολογικούς της γονείς αλλά στα τέλη της δεκαετίας του 1980, βρήκε τη βιολογική της μητέρα, μια πιανίστρια συναυλιών, η οποία επέλεξε να μην δημιουργήσει σχέση με την κόρη της. Στο βιβλίο της αυτοβιογραφίας της Face It: A Memoir γράφει ότι ήταν αγοροκόριτσο, περνώντας μεγάλο μέρος της παιδικής της ηλικίας παίζοντας στο δάσος δίπλα στο σπίτι της. Αλλά πριν γίνει παγκόσμιο είδωλο της punk σκηνής της Ν.Υόρκης, η Debbie πέραν των δουλειών που διαβάσατε πιο πάνω, αντιμετώπισε και οικονομικό πρόβλημα, μένοντας σε φθηνά δωμάτια και η επιλογή να ταξιδέψει στο New Jersey για να γίνει λαγουδάκι στο κλαμπ Playboy ήταν μια σωστή απόφαση. «Σκέφτηκα ότι θα ήταν ένας καλός τρόπος για να βγάλω χρήματα, κάτι που και έγινε. Το δοκίμασα λοιπόν, αλλά νομίζω ότι δούλεψα εκεί για οκτώ ή εννέα μήνες». (δες trivia). Πολλά κουνελάκια του Playboy (του γνωστού περιοδικού), έχουν επιτεθεί στο αμφιλεγόμενο κλαμπ Playboy, αλλά η Harry, το χρησιμοποίησε σαν μέσο ανόδου της. Απαντώντας στην ερώτηση για το πώς αντιμετώπισε το περιβάλλον του club, είπε: «Μου αρέσει να ντύνομαι επίσημα, οπότε δεν με ενοχλούσε ιδιαίτερα. Πιθανότατα έκανα πολύ πιο τρελά από αυτό. Μας αντιμετώπιζαν πολύ καλά γιατί είμαστε ηθοποιοί ενός συγκεκριμένου ρόλου. Ήμασταν σημαντικοί για την επιχείρηση».
ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ
Αρχές δεκαετίας του 60, τη βρίσκουμε να κάνει φωνητικά στο folk rock συγκρότημα The Wind in the Willows, οι οποίοι κυκλοφόρησαν ένα μοναδικό ομώνυμο άλμπουμ το 1968 για να την βρούμε το 1973 στους Stilettos όπου γνώρισε τον κιθαρίστα Chris Stein. Στο βιβλίο της Face It, αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια της σχέσης τους, βιάστηκε υπό την απειλή μαχαιριού από διαρρήκτη στο σπίτι που έμεναν. Τούς έδεσε κι αφού έκανε το σπίτι άνω κάτω, πήρε τις κιθάρες, την φωτογραφική μηχανή και είπε στην Debbie Harry να βγάλει το σορτς και με την απειλή μαχαιριού τη βίασε. Στα απομνημονεύματά της έγραψε «Η επίθεση που δέχτηκα με πλήγωσε πάρα πολύ, αλλά η απώλεια των κιθάρων ακόμα περισσότερο».
Ένα άλλο στιγμιότυπο από τη ζωή της που αναφέρει, είναι η τυχαία συνάντηση της με τον κατά συρροή δολοφόνο Teddy Buddy. Ο διαβόητος δολοφόνος είχε προσφερθεί να τη μεταφέρει με το αυτοκίνητο του κι όταν η Debbie Harry μπήκε στο αυτοκίνητό του, διεπίστωσε ότι έλειπαν όλες οι λαβές των παραθύρων αλλά και της πόρτας (Σ.Σ. για να μην μπορεί να βγει). Τελικά κατάφερε να ξεφύγει από τον Buddy ο οποίος είχε σκοτώσει 30 κοπέλες σε 7 διαφορετικές πολιτείες και εκτελέστηκε στην ηλεκτρική καρέκλα το 1989. Ακόμα μιλάει για τον εθισμό της στην ηρωϊνη ακόμα και του συζύγου της Chris Stein που την εποχή που χρειάστηκε να νοσηλευτεί σε νοσοκομείο, τον επισκεπτόταν πηγαίνοντας του ηρωϊνη!
Η συνέχεια των Stilettos είναι η βάση των Blondie, αφού οι Harry και Stein σχηματίζουν τους πρώιμους Blondie, που πήραν το όνομά τους από τα κατάξανθα βαμμένα μαλλιά της και οι οδηγοί που τη βλέπανε να περπατάει λικνιστή στο πεζοδρόμιο, της φώναζαν “Hey, blondie”! Και η Debbie το βρήκε καλή ιδέα να ονομάσουν έτσι το γκρουπ τους, που ως τότε το έλεγαν “Angel and The Snake”. Και ήταν μια ιδιοφυής -στην απλότητά της- ιδέα: Όνομα πιασάρικο και ευκολομνημόνευτο, που τους βοήθησε να καθιερωθούν!
Με το punk κίνημα να κατακτά τη Ν.Υόρκη, οι νεοσύστατοι Blondie κυκλοφορούν το πρώτο ομότιτλο άλμπουμ τους με τη συνέχεια να είναι γνωστή. Ειδικά από το Plastic Letters(1978), το συγκρότημα δίσκο με δίσκο, ανέβαινε προς την κορυφή με την Debbie Harry να είναι το αδιαφιλονίκητο αστέρι. Όταν όμως είσαι star, οι πόρτες ανοίγουν η μια μετά την άλλη. Συνεργάζεται με τον Andy Warhol, ο οποίος δημιούργησε μια σειρά από έργα τέχνης με την εικόνα της από μια μόνο φωτογράφιση στο Factory. Ο καλλιτέχνης δημιούργησε μια μικρή σειρά τεσσάρων ακρυλικών μεταξοτυπιών σε διαφορετικά χρώματα και φωτογραφιών με Polaroid που εκτύπωσε σε ένα μικρό αριθμό σπάνιων εκτυπώσεων. Η συνεργασία και η φιλία της με τον Warhol συνεχίστηκε και ήταν καλεσμένη στην πρώτη εκπομπή του MTV, 15 Minutes with Andy Warhol. Η εκπομπή δεν θυμάμαι να προβλήθηκε από το προβαλλόμενο στη χώρα μας MTV. Στο επεισόδιο εμφανίζονται ακόμα οι Robin Leach, Jerry Hall, Andy Warhol, Debbie Harry, Pyramid Club, Jelly Joplin, Hapi Phace, John Kelly, Dagmar Onassis, Lady Bunny, Dean Johnson, Terry Toy, Area, 4D, Katharine Hamnett, Marla Kay, Anna Johnson, Eric Perram, Tracy Johns, Paulina Porizkova, Sally Kirkland, The Parachute Club, Bryan Adams, John Oates, Andy Warhol, Billy Bryans, Lorraine Segato, Moon and Dweezil Zappa, Curiosity Killed the Cat, Tama Janowitz, Lypsinka, Carla Steimer. Αξίζει να το παρακολουθήσετε, είναι μια βαθιά βουτιά στα 80’s.
H Debbie Harry μίλησε με τα καλύτερα λόγια για τον Warhol, και την τύχη που είχε να τον συναντήσει. "Νομίζω ότι το καλύτερο πράγμα που μου έμαθε ήταν πάντα να είμαι ανοιχτή σε νέα πράγματα, νέα μουσική, νέο στυλ, νέα συγκροτήματα, νέα τεχνολογία και απλώς να το ακολουθώ. Ποτέ μην κολλάω στο παρελθόν και πάντα να αποδέχεσαι νέα πράγματα, ανεξάρτητα από την ηλικία σου".
1981–1996: Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΑΡΙΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΟΙΓΜΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ
Φαίνεται ότι το πρόβλημα να την αποκαλούν Blondie δεν το είχαμε μόνο εμείς, αλλά όλοι, κι έτσι το 1981, κυκλοφόρησε ένα Δελτίο Τύπου με τη διευκρίνιση ότι δεν τον λένε Debbie Blondie ή Debbie Harry, αλλά Deborah Harry! Για να γυρίσω στα δισκογραφικά, μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ Autoamerican(1980) των Blondie, άρχισε να συγκεντρώνει τραγούδια για το πρώτο δικό της προσωπικό άλμπουμ που κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1981 με τίτλο KooKoo(No 25 USA, No6UK) και παραγωγούς τους περιζήτητους εκείνη την εποχή Nile Rodgers και Bernard Edwards των Chic, οι οποίοι μόλις είχαν σημειώσει μεγάλη επιτυχία συνεργαζόμενοι με την Diana Ross στο άλμπουμ Diana (1980), που έβγαλε την τεράστια επιτυχία Upside down.
H γνωριμία τους με τους Harry και Stein που ήταν ζευγάρι, έγινε στο στούντιο Power Station στη Νέα Υόρκη, την εποχή που οι Blondie ηχογραφούσαν το άλμπουμ Eat to the Beat. Όταν ήλθε η στιγμή για να ηχογραφήσει το πρώτο προσωπικό της άλμπουμ, η γνωριμία ξανά ζωντάνεψε. Ο ήχος του KooKoo ήταν έντονα επηρεασμένος από το funk rock στοιχείο με τη χορευτική μουσική, σήμα κατατεθέν των Rodgers και Edwards. Στα επόμενα χρόνια της δεκαετίας του 80, αυτός ο ήχος κυριάρχησε (Let's Dance-David Bowie, Notorious-Duran Duran, Power Station – Power Station κ.α.). Για την ιστορία, στη Μ.Βρετανία το άλμπουμ πούλησε 60.000 αντίτυπα και στην Αμερική 500.000. Μια χαρά! Κι ενώ θα περίμενε κανείς το εξώφυλλο να υπογράψει ο Andy Warhol, το επιμελήθηκε ο Ελβετός καλλιτέχνης H.R. Giger, γνωστό για το σχεδιαστικό του έργο στην ταινία επιστημονικής φαντασίας/τρόμου Alien του 1979 αλλά και το άλμπουμ των Emerson Lake and Palmer, Brain Salad Surgery. Βασισμένος στη φωτογραφία της Harry που τραβήχτηκε από τον φωτογράφο Brian Aris, ο Giger δημιούργησε αρκετές παραλλαγές του εξωφύλλου (υπάρχουν και στο εσώφυλλο), όπου η ίδια η Harry περιέγραψε ως συνδυασμό punk, βελονισμού και επιστημονικής φαντασίας. Αν και οι στίχοι του κομματιού Oasis περιλαμβάνουν τη λέξη kookoo (που σημαίνει "τρελός"), η Harry δήλωσε ότι ο τίτλος του άλμπουμ, τής ήρθε αφού είδε ολοκληρωμένο το εξώφυλλο και παρόλο που είχε αμφιβολίες για τις εννοιολογικές ιδέες πίσω από το εξώφυλλο καθώς δεν χαρακτήρισε ούτε το άλμπουμ ούτε τον εαυτό της, punk. Το Kookoo έβγαλε 3 singles (Backfired, The Jam Was Moving και Chrome, με καλύτερο το πρώτο!), ενώ Blondie κυκλοφόρησαν το The Hunter (1982) που δεν πήγε καλά και διέλυσαν μετά την περιοδεία. Την ίδια εποχή ο Stein αρρώστησε σοβαρά από τη σπάνια αυτοάνοση ασθένεια, που εμφανίζεται στο δέρμα με φουσκάλες.
Μετά την προσωρινή διάλυσn των Blondie το 1982, η Harry έβαλε στην άκρη την καριέρα της , φροντίζοντας τον σύντροφό της Chris Stein. Στο διάστημα αυτό κυκλοφόρησε το single Rush Rush(1983), σε παραγωγή του Giorgio Moroder και βασισμένο στην ταινία Scarface, αλλά χωρίς επιτυχία. Την ίδια χρονιά, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία τρόμου του David Cronenberg, Videodrome (1983), υποδυόμενη τη σαδομαζοχιστική ερωμένη ενός τηλεοπτικού παραγωγού, με τους κριτικούς να την αντιμετωπίζουν θετικά. Ακολουθεί ένα ακόμα single, το Feel The Spin (1985) από την ταινία Krush Groove, που σημείωσε επιτυχία στο Billboard Dance Chart για να φθάσουμε στο 1986 και να κυκλοφορήσει το δεύτερο σόλο άλμπουμ της, με τίτλο Rockbird(Νο 97 ΗΠΑ, Νο31 Ηνωμένο Βασίλειο, με πωλήσεις 100.000 αντιτύπων!
Το άλμπουμ έβγαλε μια μεγάλη επιτυχία, το French Kissin' in the USA (Νο 8 Μ.Βρετανία, Νο 57 Αμερική) που έμελλε να είναι η μεγαλύτερη επιτυχία στο Ηνωμένο Βασίλειο. Καθόλου τυχαίο ότι παραγωγός στο άλμπουμ ήταν ο Seth Justman, οργανίστας/τραγουδιστής των J. Geils Band. Άλλα singles που κυκλοφόρησαν από το άλμπουμ ήταν τα Free to Fall και In Love with Love, με το τελευταίο να ηχογραφείται πλήρως στο Λονδίνο με τους Βρετανούς παραγωγούς Stock Aitken Waterman (σ.σ. τους θυμόσαστε από τις δουλειές που έκαναν με τους Rick Astley, Bananarama, Mel and Kim, Sinitta, Dead or Alive, Jason Donovan και Kylie Minogue;). Το κομμάτι έφτασε στο Νο. 1 στα US Dance Charts και κυκλοφόρησε με πολλά remix. Η Harry ηχογράφησε επίσης ένα άλλο κομμάτι με τους SAW κατά τη διάρκεια των ίδιων ηχογραφήσεων, το Mind Over Matter, το οποίο δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Έχουμε φθάσει στο 1989 όπου για το soundtrack, Married to the Mob, ηχογραφεί το Liar, Liar, σε παραγωγή του Mike Chapman και το επόμενο άλμπουμ της ήταν το Def, Dumb and Blonde(1989, Νο 123 Αμερική, Νο 12 Μ.Βρετανία), αλλάζοντας το όνομά της σε Deborah (από Debbie). Πρώτο single από το Def, Dumb and Blonde ήταν το I Want That Man που έγινε επιτυχία στην Ευρώπη και βοήθησε το δίσκο να κάνει καλές πωλήσεις
Άλλα κομμάτια που ξεχώρισαν ήταν τα η μπαλάντα Brite Side και το Sweet and Low. Γενικά το Def, Dumb and Blonde είναι από τα καλά της προσωπικά άλμπουμ. Η επιτυχία των δίσκων της στη Μ.Βρετανία δεν πέρασε αδιάφορα, αφού οι INXS την κάλεσαν αν ανοίξει τη μεγάλη συναυλία τους στο Wembley (1991), ενώ κυκλοφόρησε και η συλλογή The Complete Picture: The Very Best of Deborah Harry and Blondie(Νο 3 Μ.Βρετανία), που περιείχε επιτυχίες με των Blondie αλλά και δικά της όλο επιτυχίες της. Η συλλογή περιλάμβανε και το ντουέτο της με τον Iggy Pop, στο τραγούδι του Cole Porter Well, Did You Evah! από το φιλανθρωπικό άλμπουμ των Red Hot + Blue για το AIDS του 1990.
ΠΟΛΛΕΣ ΜΙΚΡΕΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ
Το 1982 έκανε φωνητικά στο άλμπουμ Miami των Gun Club, με το ψευδώνυμο 'D.H. Lawrence Jr.Το 1992, η Harry συνεργάστηκε με το γερμανικό post-punk συγκρότημα Die Haut στο κομμάτι Don't Cross My Mind και κυκλοφόρησε το τραγούδι Prelude to a Kiss στο soundtrack της ομώνυμης ταινίας. Κυκλοφόρησε επίσης μια διασκευή του Summertime Blues από το soundtrack της ταινίας That Night in Australia. Τον Ιούλιο του 1993 κυκλοφόρησε το τέταρτο προσωπικό της άλμπουμ της, με τίτλο Debravation(Νο24 Ηνωμένο Βασίλειο). Έβγαλε 2 singles, τα I Can See Clearly και Strike Me Pink, με τις αμερικανικές εκδόσεις του άλμπουμ περιλαμβάνουν δύο επιπλέον κομμάτια ηχογραφημένα με μουσική των R.E.M.: τα Tear Drops και My Last Date (with You). Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, η Harry έκανε φωνητικά σε διάφορα projects όπως στο avant-garde jazz σύνολο Jazz Passengers το 1994, αλλά με τον κιμπορντίστα των Blondie, Jimmy Destri, στη διασκευή του Don't Be Cruel του Otis Blackwell για το άλμπουμ του 1995, Brace Yourself! A Tribute to Otis Blackwell. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ηχογράφησε επίσης ένα ντουέτο με τον ηθοποιό Robert Jacks με τίτλο Der Einziger Weg (The Only Way), ένα μουσικό θέμα για την ταινία τρόμου Texas Chainsaw Massacre: The Next Generation (1994), το οποίο ηχογράφησε γερμανικά και αγγλικά. Η Χάρι ήταν επίσης τραγουδίστρια στο side project των Talking Heads, την κυκλοφορία των Heads το 1996, No Talking, Just Head, και ακολούθησε το Individually Twisted (1997) των Jazz Passengers. Την ίδια χρονιά, συνεργάστηκε με τον Bill Ware των Jazz Passengers στο side project του, Groove Thing, τραγουδώντας τα κύρια φωνητικά στην επιτυχία του κλαμπ "Command and Obey". Μια άλλη συνεργασία των Jazz Passengers, το Τhe City in the Sea, εμφανίστηκε στο άλμπουμ-αφιέρωμα στον Edgar Allan Poe, Closed on Account of Rabies (1997).Το 2001 την βρίσκουμε στο άλμπουμ Vibes 4 του Αμερικάνου βιμπραφωνίστα Billy Ware, τραγουδώντας το Me and You, καθώς και στο άλμπουμ του πρώην κιθαρίστα των Police, Andy Summers στο κομμάτι Weird Nightmare. Οι συνεργασίες της ήταν παμπολλές, techno διασκευή του Ghost Riders in the Sky του Stan Jones, δύο κομμάτια στο project Cinema Italiano της Andrea Grimneli και πάλι με τους Jazz Passengers και την BBC Concert Orchestra σε μια εκτέλεση του τζαζ υλικού της στο Barbican Centre στο Λονδίνο κ.α., για να φθάσουμε στο 2003 όπου οι Blondie κυκλοφορούν το άλμπουμ The Curse of Blondie (2003). Πολλά τραγούδια από τις επί μέρους συνεργασίες της βρίσκονται στην ιστοσελίδα της.
ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ BLONDIE- ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΗΣ ΑΛΜΠΟΥΜ
Το 1997 οι Blondie επανασυνδέονται μετά από 15 χρόνια με 4 αρχικά μέλη (Harry, Stein, Clem Burke και Jimmy Destri) και κυκλοφορούν το καλό No Exit (1999, Νο 18 Αμερική, Νο3 Μ.Βρετανία). Πρώτο single ήταν το Maria(Νο1 Ηνωμένο Βασίλειο. Νο82 Αμερική), που έγινε μεγάλη επιτυχία και στη χώρα μας. Το πέμπτο σόλο άλμπουμ της Χάρι, Necessary Evil (2007), κυκλοφόρησε μετά την ολοκλήρωση της Παγκόσμιας Περιοδείας True Colors, χωρίς να βγάλει μια μεγάλη επιτυχία.
Η DEBBIE HARRY ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ
Παρ όλο που προσπάθησε πολύ για να κάνει μια παράλληλη καριέρα στον κινηματογράφο, δεν μπόρεσε να τα καταφέρει, τουλάχιστον όσο ήθελε. Η πρώτη εμφάνισή της έγινε το 1975 στην ταινία Deadly Hero, όπου το όνομά της δεν αναφερόταν στους τίτλους! Ακολούθησαν διάφοροι ρόλοι στις ταινίες Union City, Roadie, Downtown 81, Wild Style για να φθάσουμε στο Videodrome(1983, όταν αποδέχτηκε το ρόλο, το σενάριο δεν είχε τελειώσει!), New York Stories (1989) και Hairspray (1988) όπου στην τελευταία είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Στη συνέχεια έπαιξε σε πιο γνωστές ταινίες όπως Tales from the Darkside: The Movie (1990), Heavy(1995), Cop Land (1997), Deuces Wild (2002) και Elegy (2008), για να ακολουθήσει μια σειρά μουσικών ντοκιμαντέρ. Συνολικά έχει παίξει σε πάνω από 20 ταινίες, οι περισσότερες βγήκαν στους αμερικάνικους κινηματογράφους.
Υπάρχει όμως μια ταινία για την οποία έχει μετανιώσει που την απέρριψε τη συμμετοχή της κι αυτή είναι το Blade Runner του Ridley Scott, όπου της προτάθηκε ο ρόλος του ξανθού ρομπότ Pris, ρόλο που πήρε τελικά η Daryl Hannah. «Εκείνη την εποχή, φρόντιζα τον κιθαρίστα του συγκροτήματος Blondie, Chris Stein ο οποίος είχε καταρρεύσει επί σκηνής και η δισκογραφική μου εταιρεία δεν ήθελε να αφιερώσω χρόνο άλλο χρόνο για να κάνω μια ταινία. Έκανα λάθος που τους άκουσα, γιατί το Blade Runner κατέληξε να γίνει μια από τις πιο εμβληματικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας όλων των εποχών και μια από τις πιο αγαπημένες ταινίες της δεκαετίας του 1980, με δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ». Το 1987, η Harry πρωταγωνίστησε δίπλα στον Alec Baldwin στην κωμική ταινία μυστηρίου Forever, Lulu, παίζοντας τον ομώνυμο χαρακτήρα .
Όμως έχει ακόμα μια συμμετοχή σε ταινία τρόμου, αυτή τη φορά μαζί με τον τραγουδιστή των New York Dolls, David Johansen! To 1990 έπαιξαν στην ταινία Tales From the Darkside: The Movie(1990), μια σειρά σύντομων τρομακτικών ιστοριών όπου η Debbie Harry υποδύεται μια σημερινή μάγισσα που ετοιμάζει το δείπνο ενώ το μελλοντικό της γεύμα(!), ο Timmy (Matthew Lawrence) της λέει τρομακτικές ιστορίες για να προσπαθήσει να καθυστερήσει τον θάνατό του. Δεν την έχω δει (σ.σ. κι ούτε πρόκειται) και δεν ξέρω αν τελικά τον έφαγε. O Joahnsen εμφανίζεται και σε άλλη ιστορία της ταινίας, όπου το σενάριο της ιστορίας έγραψε ο Stephen King το 1977
Η DEBBIE ΚΑΙ Η MARILYN ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
Η τραγουδίστρια των Blondie, είχε μεγαλώσει ειδωλοποιώντας τη Monroe καθώς ονειρευόταν ότι η ηθοποιός ήταν η πραγματική της μητέρα (η Deborah Harry αγνοούσε μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 80, την πραγματική της μητέρα). Και οι δύο γυναίκες ήταν οι αγαπημένες του Andy Warhol και σίγουρα υπάρχουν παραλληλισμοί στις μεταξύ τους καριέρες. Λόγω των χαρακτήρων της «ξανθής βόμβας» που έπαιζε συχνά, η Monroe πάλευε να την πάρουν στα σοβαρά ως ηθοποιό κι όχι απλά σαν μια πολύ sexy γυναίκα κι από την πλευρά της η Debbie Harry και οι Blondie, προσπαθούσαν να πείσουν το κατά βάση ανδρικό κοινό ότι σε μια πρώιμη πανκ σκηνή, η ύπαρξης μιας γυναίκας τραγουδίστριας δεν ήταν τυχαία. «Ο κόσμος δεν μπορούσε να ξεπεράσει το γεγονός ότι ήταν τόσο όμορφη, πληθωρική, ελκυστική και μαγνητική και ταυτόχρονα καλή ηθοποιός. Ο κόσμος την έβλεπε σαν sexy thing γιατί έτσι ήθελε να τη δει και μόνο έτσι την αποδεχόταν», έχει δηλώσει. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Μarilyn Monroe επηρέασε μια ολόκληρη γενιά γυναικών και νεαρών κοριτσιών. Ως παγκόσμια εικόνα, η επιρροή της είναι ακόμα αισθητή σήμερα, πάνω από έξι δεκαετίες από τον θάνατό της. Η επίδρασή της στη νεαρή Debbie Harry, προσέφερε στο αμερικάνικο κίνημα του punk μια μεγάλη προσωπικότητα που ακόμα και σήμερα, στα 80 της χρόνια εξακολουθεί να κουμαντάρει το κοινό με την ισχυρή ερμηνεία και την έντονη εμφάνιση της.
Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΖΩΗ ΤΗΣ
Η Harry δεν απέκτησε παιδιά, αλλά οι ερωτικές της περιπετειες ήταν πολλές. Η πιο γνωστή σχέση της ήταν με τον κιθαρίστα των Blondie, Chris Stein ώσπου τα χάλασαν το 1987 και παρέμειναν φίλοι. Η είναι νονά των 2 παιδιών του Stein. Η ίδια έχει παραδεχτεί ότι είχε σχέσεις και με γυναίκες .Από το 2019, ζει στο Chelsea της Ν. Υόρκης με τα 4 σκυλιά της.
Η DEBBIE HARRY ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ
Ήταν 3 Δεκεμβρίου του 1996 όταν η Debbie Harry εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα, στο ιστορικό Ρόδον, για να ακολουθήσει μια δεύτερη εμφάνιση στις 7 Ιουλίου 1991 στο γήπεδο της Λ.Αλεξάνδρας και μια τρίτη στις 5 Δεκεμβρίου 2003, αυτή τη φορά μαζί με τους Blondie και πάλι στο Ρόδον. Στο facebook υπάρχει αυτό το μικρό video με την επίσκεψη της στο περίφημο Remember της Πλάκας. Πατήστε εδω
Την άλλη Κυριακή: Ο Σάκης Φράγκος μιλάει για το Rock Hard Festival.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
31/8/25
.
Δημοσίευση σχολίου