1983 και μετά από 8 ένδοξα χρόνια και 6 studio άλμπουμ, η μεγάλη καριέρα των Rainbow, λαμβάνει τέλος. Το Bent Out of Shape (1983, Νο 11 Μ.Βρετανία,Νο 34 Αμερική) ήταν το τελευταίο studio άλμπουμ της μεγάλης καριέρας τους και το τρίτο (και τελευταίο) που ηχογράφησαν με τραγουδιστή τον Αμερικάνο Joe Lynn Turner. Το πρώτο δείγμα που φθάνει στα αυτιά μας είναι το Street of Dreams, ένα mid tempo τραγούδι που η μελωδία του αλλά και η ερμηνεία του Turner το έκαναν κλασικό. Το αμέσως δεύτερο τραγούδι που ξεχώρισε και παραμένει classic στους A.O.R fans ήταν το Can't Let You Go με τη βαριά εισαγωγή με το εκκλησιαστικό όργανο που προσωπικά δεν «μου κάθισε», σε αντίθεση με το Stranded που ανοίγει το άλμπουμ και πάντα με έκανε να απορώ που δεν γνώρισε την καταξίωση που του άξιζε. Όμως πέραν των 2 «δυνατών» τραγουδιών του, το Bent Out of Shape, ξεχωρίζει για τις πολλές μικρές λεπτομέρειες που το κάνουν να έχει μεγάλη αξία. Σίγουρα είναι δυνατότερο από το προηγούμενο άλμπουμ τους, το Straight Between the Eyes,με έναν Blackmore που βγάζει τον καλύτερο εαυτό στα σόλο του. Ακούστε τον στο Fire Dance, στο κλαψιάρικο Anybody There, στο Drinking with the Devil (σ.σ. στο τέλος) και θα με καταλάβετε. Έχω την αίσθηση ότι ο Μαυροφορεμένος ήθελε να κάνει από την εποχή του Difficult to Cure να κάνει ένα τέτοιο άλμπουμ και του βγήκε τώρα. Πιο rocky, αλλά μέσα στη light στροφή που έχει ξεκινήσει από το 1979 και φυσικά έχει απομακρυνθεί εντελώς από τον ήχο των πρώτων 3 άλμπουμ των Rainbow. Τα τραγούδια σαν μονάδες είναι πολύ καλύτερα αυτά του προκατόχου του Straight Between the Eyes, που ειρήσθω εν παρόδω περιλάβανε ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια, το Tearin’ out my Heart αλλά σαν σύνολο το Bent out of Shape ακούγεται πιο δυνατό Ξέρω ότι οι die hard fans των Rainbow ψάχνουν εναγωνίως να βρουν την αναφορά μου στο Desperate Heart, αλλά διαβάσατε πιο πάνω…”Stranded”. Όταν τελείωσε η περιοδεία του άλμπουμ, ο Μαυροφορεμένος δέχτηκε την πρόσκληση για την επανασύνδεση των Deep Purple και στην ουσία έβαλε πάγο στους Rainbow. Επέστρεψε 12 χρόνια αργότερα με την κυκλοφορία του πολύ καλού Stranger in Us All (1995).
TRIVIA
To Street of Dreams το επαναηχογράφησαν οι Blackmore's Night στο άλμπουμ τους The Village Lanterne (2006) και πάλι με φωνητικά του Joe Lynn Turner, αφήνοντας σε όλους μας την ελπίδα ότι θα τους ξανακούσουμε μαζί σε δίσκο και περιοδεία, αλλά που…...
Το video του Can't Let You Go βασίζεται στην ασπρόμαυρη, βουβή ταινία του 1920, The Cabinet of Dr. Caligari.
Το cant let you go αλλα κυριως το street of dreams , ειναι τοσο καλα κομματια που αν δεν ειχαν 1-2 Blackmor-ικα γυρισματα σε κατι γεφυρες δεν θα το πιστευα οτι τα ειχε γραψει αυτος.
To steet of dreams στην ουσια ειναι ενας ορισμος του AOR , ειτε το ηθελε να πετυχει αυτο ειτε οχι.
Πως ειναι το 'its not enough' των Starship(τυχαιο παραδειγμα) ? το βαζεις και ο αλλος καταλαβαινει τι εστι βερυκοκο .
Το cant let you go αλλα κυριως το street of dreams , ειναι τοσο καλα κομματια που αν δεν ειχαν 1-2 Blackmor-ικα γυρισματα σε κατι γεφυρες δεν θα το πιστευα οτι τα ειχε γραψει αυτος.
ΑπάντησηΔιαγραφήTo steet of dreams στην ουσια ειναι ενας ορισμος του AOR , ειτε το ηθελε να πετυχει αυτο ειτε οχι.
Πως ειναι το 'its not enough' των Starship(τυχαιο παραδειγμα) ? το βαζεις και ο αλλος καταλαβαινει τι εστι βερυκοκο .