Οι Coo είναι ακόμα ένα άγνωστο αλλά πολύ καλό ελληνικό συγκρότημα από τη δεκαετία του 80. Σχηματίστηκαν το 1982 από τους Ρωμύλο Κολάσση (τραγούδι), γιός του βιολιστή και διευθυντή ορχήστρας, Βύρωνα Κολάση, Βασίλη Γκίνου πλήκτρα (μετέπειτα Μουσικές Ταξιαρχίες), του ντράμερ Μάνου Νεοφύτου και των Κοσμά Αμιράλη και Μπάμπη Περσίδη, κιθάρες. Το μοναδικό τους άλμπουμ κυκλοφόρησε από την δισκογραφική εταιρεία του Μίμη Πλέσσα, «Ρυθμός», σε παραγωγή του Μάκη Μηλάτου.
Ήταν μια εποχή που το αγγλόφωνο rock είχε επιτυχία αλλά χωρίς οι ελληνικές δισκογραφικές εταιρείες να έχουν την παραμικρή δυνατότητα να το προωθήσουν στο εξωτερικό. Και για να είμαστε ειλικρινείς, και τα συγκροτήματα δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν μια τέτοια καριέρα. Ένα χρόνο αργότερα, το 1983 κυκλοφόρησε το μοναδικό άλμπουμ των Taxi, σχετικά κοντά στον ήχο των Coo.
Το κακό με τους Coo ήταν ότι λίγο καιρό μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, ο τραγουδιστής Ρωμύλος Κολάσσης έφυγε από την ζωή, εξ αιτίας των ναρκωτικών, με το συγκρότημα να διαλύεται.
Το Rock Eyes, έχει τον ήχο των αρχών της δεκαετίας του 80, που τότε το ονομάζαμε mainstream, μια που ο όρος A.O.R/Melodic δεν υπήρχε και ηχητικά στέκεται πολύ κοντά στον ήχο του άλμπουμ Headfirst των Uriah Heep. Μελωδικό, με πλούσια πλήκτρα, καλή φωνή (με καλά αγγλικά) και καλές κιθάρες. Στην εποχή του δεν ακούστηκε όσο έπρεπε και μόλις τα τελευταία χρόνια, κάποιοι τον ξέθαψαν, και καλά έκαναν. Το βινύλιο είναι πολύ σπάνιο ενώ έχει εμφανιστεί και σε μορφή cd. Δεν υπάρχει τραγούδι που να υστερεί, απλά ξεχωρίζω τα The Days Of Mauve And Grey, που στο video το ερμηνεύουν με ελληνικούς στίχους (ο δίσκος είναι αγγλόφωνος), So Much Love To Give And Take, Lover’s Game που είναι από τα πολύ καλά τραγούδια του δίσκου και τα Chant και Loneliness.
Ο Rockmachine.gr επικοινώνησε με τον ντράμερ Μάνο Νεόφυτο, ο οποίος μέσα από μια σειρά απαντήσεων, δίνει το στίγμα του συγκροτήματος. (Η κεντρική φωτογραφία, προέρχεται από το οπισθόφυλλο)
Πως ξεκίνησαν οι Coo;
Μ.Ν: Οι COO ξεκίνησαν το 1981. Ιδρυτής του group ήταν ο Μπάμπης Περσίδης, (R.I.P) πολύ σπουδαίος σύνθετης και κιθαρίστας. Κάλεσε λοιπόν τα μέλη του group με στόχο να ηχογραφήσουμε τα τραγούδια του άλμπουμ Rock Eyes και ότι ήθελε προκύψει...
Εκτός του Μπάμπη Περσίδη (μπάσο, ηλεκτρικές και ακουστικές κιθάρες) στην πάντα ήταν και οι Κοσμάς Αμιράλης σόλο κιθάρα, Βασίλης Γκίνος πλήκτρα, Ρωμύλος Κολάσης πρώτη φωνή, φωνητικά και
Μάνος Νεόφυτος τύμπανα, ακουστική κιθάρα, φωνητικά, πρώτη φωνή στο Childbirth, Αυτά ήταν τα κυρίως μέλη των Coo, πρέπει όμως να αναφερθούν και οι Γιάννης Καλαμπόκας μπάσο σε δυο τραγούδια του δίσκου και ο αρχικός μας τραγουδιστής, ο Άρης Περιβόλας (ακόμα δεν έχω καταλάβει τον λόγο της αποχώρησης του…).
Τι θυμάσαι από εκείνες τις ημέρες;
Μ.Ν: Είμαι ιδρυτικό μέλος των Coo, και θυμάμαι με νοσταλγία τον ενθουσιασμό μας και την ορμή μας.
Πως καταλήξατε σε αυτό το όνομα;
Μ.Ν: Το όνομα προέκυψε από την “φώνη” του περιστεριού. (περιστέρι: σύμβολο ειρήνης).
Τι έκανες πριν παίξεις με τους Coo;
Μ.Ν: Πριν τους COO έπαιζα σε διάφορα ερασιτεχνικά σχήματα όπως στους That Woody και και Stop and Think. Με τους That Woody είχαμε ανοίξει τις παραστάσεις του Διονύση Σαββόπουλου στο Rodeo to 1969.
Υπάρχει κάποια ιστορία για το εξώφυλλο και τον τίτλο του άλμπουμ;
Μ.Ν:Θυμάμαι ότι ηχογραφήσαμε σε 8καναλο μαγνητόφωνο. Το εξώφυλλο ήταν μια πρόταση του Περσίδη και άρεσε σε όλους.
Υπάρχει ιστορία πίσω από κάποια τραγούδια;
Μ.Ν:Ιδιαίτερη ιστορία τραγουδιου δεν υπάρχει, παρά μόνο στο Childbirth που γράφτηκε την ημέρα που γεννήθηκε ο γιος μου.
Πως και πότε διαλυθήκατε;
Μ.Ν: Το group έπαψε να υπάρχει μετά το θάνατο του Ρωμύλου Κολάση
Τι έκανες μετά τη διάλυσή σας;
Μ.Ν: Μετά τους COO συνέχισα να παίζω μουσική έως και σήμερα, σαν session μουσικός σε συναυλίες και ηχογραφήσεις.
Γνωρίζεις ότι το άλμπουμ έχει κυκλοφορήσει σε cd και το βινύλιο είναι σπάνιο;
Μ.Ν: Όχι, από εσένα το μαθαίνω .
Έχεις κρατήσει επαφή με τα μέλη:
Μ.Ν:Μετά τον θάνατο του Περσίδη, δεν έχω επαφές με κανέναν.
Από την προσωπική σου καριέρα τι θυμάσαι;
Μ.Ν: Έχω παίξει ντραμς σχεδόν με όλους, εκτός από τον Χατζιδάκι που δεν είχε κρουστά και τον Θεοδωράκη που είχε δικούς του μουσικούς. Θυμάμαι πολύ έντονα τα βράδια με τους Τουρνά, Γιάννη Ζουγανέλη, Ισιδώρα Σιδέρη, Γιάννη Κούτρα, Στέφανο Κορκολή και φυσικά στο ιστορικό «Αχ Μαρία» . Όμως η πιο σημαντική στιγμή της καριέρας μου ήταν το 1978 όταν ήμουν κιθαρίστας στην θεατρική παράσταση «Ιησούς Χριστός Υπέρλαμπρο Άστρο» στο θέατρο Καλουτά, επί της οδού Πατησίων, στην Πλτ. Κολιάτσου. Ξεκίνησα σαν κιθαρίστας αλλά έπαιζα και ντραμς και την παράσταση μουσικά είχε επιμεληθεί ο Μίμης Πλέσσας όπου ντραμς έπαιζε ο γιος του, Αντώνης. Όμως είχε κάποιο πρόβλημα και δεν μπορούσε να παίξει εκείνες τις ημέρες και με ρώτησε αν μπορούσα να τον αντικαταστήσω. Έτσι πήρα το βάπτισμα του πυρός σαν ντράμερ. Θυμάμαι ότι στην παράσταση είχε έλθει ο Διονύσης Σαββόπουλος που με αγκάλιασε, δίνοντας μου συγχαρητήρια. Ο Μίμης Πλέσσας έκανε audition στο φουαγιέ του θεάτρου όπου υπήρχαν τρεις ηθοποιοί που έπαιζαν τον Χριστό, 3 Ιούδες, 2 Ηρώδης και 2 για τον Απόστολο Πέτρο. Ο ένας από τους ηθοποιούς που ενσάρκωναν τον Ηρώδη ήταν ο Σταμάτης Φασουλής κι ο Κίμων Βασιλόπουλος τον Ιούδα, είχε μια καταπληκτική φωνή! Θυμάμαι όταν ήλθε το score (σ.σ. η ορχηστρική μουσική που έχει συντεθεί ειδικά για να συνοδεύσει την παράσταση), υπήρχαν ρήτρες για την ακριβή εκτέλεση της μουσικής, χωρίς να επιτρέπεται η παραμικρή διαφοροποίηση. Θυμάμαι ένα μεσημέρι, ενώ κάναμε πρόβα, ήλθε ο Τόλης Βοσκόπουλος κι απ΄ότι έμαθα μετά, πρότεινε τον εαυτό του για το ρόλο του Χριστού, κάτι που τελικά δεν έγινε.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
16/6/26
Δημοσίευση σχολίου