Πέρασαν 50 χρόνια; Δεν είμαστε καλά! Χθες δεν ήταν που αγόρασα το Frampton Comes Alive από το Music Corner (τότε ήταν στην οδό Πανεπιστημίου, λίγο πιο κάτω από τη γωνία με την Ιπποκράτους); Χθες δεν ήταν που άκουγα το High and Mighty των Uriah Heep και κόλλαγα με τα Misty Eyes και Footprints in the Snow; (Ακόμα να ξεκολλήσω). Ο Δημήτρης Σειρηνάκης κι ο Αλέξανδρος Ριχάρδος γυρνούν 50 ολόκληρα χρόνια του ρολογιού τους δείκτες, και θυμούνται με αγάπη και καθόλου νοσταλγία, τα Καλύτερα Άλμπουμ του 1976 που υπήρξε μια από τις πιο γόνιμες χρονιές στην ιστορία του rock, με άλμπουμ που είτε καθόρισαν ολόκληρα ιδιώματα είτε απογείωσαν καριέρες. Πενήντα χρόνια αργότερα, και τα περισσότερα από αυτά, αν δεν θεωρούνται στις μέρες μας all time classics, ακούγονται ακόμα τουλάχιστον πολύ άνετα και θα δυσκολευόμαστε να χαρακτηρίσουμε κάποια ως outdated μιας και η καλή μουσική δεν επηρεάζεται από τον χρόνο. Πάμε λοιπόν να κάνουμε μια ακόμα βουτιά πίσω στον χρόνο και να θυμηθούμε μια σειρά από πολύ αξιόλογα άλμπουμ που φέτος θα γιορτάσουν μισό αιώνα ζωής…
Οι AC DC συνέχισαν την ανοδική πορεία τους με το High Voltage, συστήνοντας διεθνώς τον ωμό, λιτό hard rock ήχο τους, ενώ με το Dirty Deeds Done Dirt Cheap, το ομώνυμο κομμάτι έγινε διαχρονικό AC DC τραγούδι, ανέδειξε πλήρως τον αλήτικο rock χαρακτήρα και το καυστικό χιούμορ του Bon Scott, εξελισσόμενο με τα χρόνια σε τεράστια εμπορική επιτυχία, συμπαρασυρόμενο από την παγκόσμια απήχηση του Back in black τα επόμενα χρόνια. Έως και το 1976, ο Peter Frampton είχε κυκλοφορήσει 4 προσωπικά άλμπουμ που είχαν περάσει μάλλον απαρατήρητα. Τότε αποφασίζει να επισκεφτεί τον Διευθυντή εταιρείας του A&M, τον Jerry Moss και να του προτείνει την κυκλοφορία ενός live άλμπουμ. O Moss τον ρώτησε πόσα πίστευε ότι θα πουλούσε ένα Live άλμπουμ κι ο Frampton του απάντησε "250-300.000 αντίτυπα. Τελικά το Frampton Comes Alive πούλησε περισσότερα από 11.000.000 αντίτυπα (ένα το πήρα εγώ) και είναι ένα από τα καλύτερα Live άλμπουμ όλων των εποχών
Στην ίδια πλευρά του Ατλαντικού, οι Aerosmith παρέδωσαν με το Rocks έναν από τους πιο σκληρούς και επιδραστικούς δίσκους της καριέρας τους, με blues και funk αποχρώσεις. Θεωρείται από πολλούς το κορυφαίο άλμπουμ της μπάντας και ένα από τα σημαντικότερα του αμερικανικού hard rock. Παράλληλα οι Eagles κατέκτησαν τον κόσμο και μια περίοπτη θέση στην ιστορία της μουσικής, με το Hotel California. Πάντρεψαν τον κλασσικό rock και την country, σε έναν πολύ ώριμο δίσκο, που έφτασε στην κορυφή των charts, έγινε διαχρονικό σύμβολο του παγκόσμιου rock και σκαρφάλωσε στις υψηλότερες θέσεις πωλήσεων σε παγκόσμιο επίπεδο. Hurricane, Oh Sister, One more cup of Coffee ήταν τα τραγούδια που μπήκαν σε πολλά ελληνικά σπίτια, γνωρίζοντας μας έναν διαφορετικό και διαχρονικό Bob Dylan με το Desire.
To How Dare You! Των Άγγλων 10cc είναι μακράν το καλύτερο άλμπουμ τους, όχι γιατί είχε μεγάλη εμπορική επιτυχία αλλά γιατί αψήφησε την κατηγοριοποίηση (pop, rock, blues κλπ) φτιάχνοντας τον απόλυτο Art Pop δίσκο. Εξαιρετικό άλμπουμ που δεν μπόρεσαν ποτέ να το ξεπεράσουν!
Με παραγωγό τον Bob Ezrin (Alice Cooper, Pink Floyd και πολλά χρόνια αργότερα Deep Purple), οι Kiss ηχογραφούν του Destroyer, που αποτέλεσε για τους fans τους την καλύτερη δημιουργία τους, καθώς περιλαμβάνει κλασικά τραγούδια όπως τα, Detroit Rock City, Beth, God Of Thunder, Shout It Out Loud. Το A Trick of the Tail των Genesis, βρήκε το συγκρότημα σε μια δημιουργική περίοδο με πολύ διάθεση τόσο παιξίματος όσο και σύνθεσης. Από τα σπουδαία άλμπουμ της δισκογραφίας τους αλλά και του progressive, γενικά. Γράφοντας για progressive, δεν μπορώ να αγνοήσω τον Steve Hillage, που αφού ακόνισε τα δόντια του στους Gong, κυκλοφόρησε το υπέροχο L, ένα εξαίσιο δείγμα ψυχεδέλεια και progressive. Αλλά ποιος να το εκτιμήσει σήμερα!
Οι Manfred Mann’s Earth Band με το Roaring Silence, καθορίζουν τη μετέπειτα πορεία τους, κυκλοφορόντας το άλμπουμ που τους οδήγησε στο ζενίθ της καριέρας τους. Πολλά πλήκτρα και εξαιρετικά φωνητικά από τον Chris Thompson. Σε ένα ομοιογενές άλμπουμ που έβγαλε το μοναδικό Νο1 τους στην Αμερική, με τη σύνθεση του Bruce Springsteen, το Blinded By the Light. Την ίδια χρονιά, οι Boston έγραψαν ιστορία με ένα από τα πιο επιτυχημένα ντεμπούτο άλμπουμ όλων των εποχών, παρουσιάζοντας τον άψογα γυαλισμένο AOR ήχο που καθολικά κυριάρχησε στα charts και στο ραδιόφωνο. Ο Tom Scholz συνδύασε την τεχνολογική τελειομανία με τα άκρως πιασάρικα hooks και τα πολυφωνικά φωνητικά προφέροντας έναν ήχο τόσο φιλικό στα μεγάλα ακροατήρια όσο και ατόφια rock. Το άλμπουμ εκτοξεύτηκε στα charts και έγινε πολυπλατινένιο. Τα More than a feeling και Peace of mind καθόρισαν τον ήχο των Boston. Στον χώρο του progressive και πιο σύνθετου rock, οι Rush έσωσαν και ταυτόχρονα απογείωσαν την καριέρα τους με το 2112, έναν δίσκο-ορόσημο που τους καθιέρωσε καλλιτεχνικά και εμπορικά. Θεωρείται σημείο καμπής στην ιστορία τους. Οι Kansas ψάχνουν το ιδανικό σημείο ισορροπίας ανάμεσα στο prog και το αμερικανικό hard rock με το Leftoverture, κατακτώντας τα charts χάρη στο διαχρονικό Carry On wayward son, ενώ οι Styx, με το θαυμάσιο Crystal ball, έκαναν το πρώτο αποφασιστικό βήμα προς τον πιο μελωδικό και εμπορικό ήχο που θα τους χαρακτήριζε στα επόμενα χρόνια. Ισορροπεί ανάμεσα σε progressive φόρμες και radio-friendly κομμάτια. Είχε μέτρια εμπορική απήχηση, αλλά άνοιξε τον δρόμο για τα hits που ακολούθησαν και φυσικά μας άφησε έναν ύμνο στις νότες του ομώνυμου κομματιού.
Όταν αποφασίσαμε με τον Δημήτρη να ξεχωρίσουμε ποια άλμπουμ θα συμπεριλαμβάναμε σε αυτό το αφιέρωμα, και οι 2 είπαμε Τα Καλύτερα. Σίγουρα το Technical Ecstasy των Black Sabbath δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία αλλά είναι… Black Sabbath. Ελαφρά διαφοροποιημένο σε σχέση με τον heavy ήχο των προηγούμενων δουλειών τους, το Technical Ecstasy είχε κάποια πλήκτρα και το μοναδικό τραγούδι που δεν τραγουδούσε ο Ozzy, αλλά ο ντράμερ Bill Ward, το It's Alright. (Don't Fear) The Reaper, This ain’t the summer of love, Sinful love, E.T.I, είναι ορισμένα από τα υπέροχα τραγούδια του Agents of Fortune, με τους Blue Oyster Cult στα καλύτερά τους. Το Station to Station είναι από τα πιο σημαντικά του David Bowie ή αν προτιμάτε τον Thin White Duke. Μαζί του, μουσικάρες όπως οι Carlos Alomar και Earl Slick κιθάρες κι ο πιανίστας/οργανίστας Roy Bittan των E Street Band, σε ένα groove rock δίσκο, μόνο για τους fans του.
Check guitars before you go
They're close enough for rock'n'roll
Την ίδια χρονιά, οι Nazareth κυκλοφόρησαν άλλα 2 άλμπουμ, σύνολο3. Το Play 'n' the Game και τη συλλογή Hot Tracks που κάλυψε την περίοδο 1973-1976 . Κι αναφέρω τη συλλογή γιατί εδώ συμπεριέλαβαν τη διασκευή τους στη μεγάλη επιτυχία των Everly Brothers, Love Hurts(196), με μια εκφραστική ερμηνεία του Dan McCafferty.
Χαμηλά στο αμερικάνικο chart Μεγάλων Δίσκων σταμάτησαν οι Καναδοί Mahogany Rush με το IV (Νο175), με τους ZZ Top να κυκλοφορούν το 5ο άλμπουμ τους με τίτλο Tejas με την λέξη στον τίτλο να προέρχεται από τη γλώσσα Caddo (ινδιάνοι της Οκλαχόμα) και να σημαίνει "φίλοι". Από αυτή τη λέξη, προήλθε και η ονομασία της Πολιτείας του Τέξας.
Σχεδόν 7 χρόνια έχει αφήσει πίσω τους Beatles, o Paul McCartney συνέχισε με μεγάλη επιτυχία την προσωπική καριέρα, είτε σαν Paul McCartney είτε με τους συγκρότημα Wings. Το 1976 οι Wings κυκλοφόρησαν το 5ο άλμπουμ τους, το Wings at the Speed of Sound που τον Μάρτιο εκείνης της χρονιάς στρογγυλοκάθισε στο Νο1 του αμερικάνικου chart και στο Νο2 του βρετανικού, βγάζοντας επιτυχίες σαν τα Let them In και Silly Love Songs.
Το Gimme Back My Bullets είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ των Lynyrd Skynyrd και στα 40 λεπτά του, σκορπίζει τον νευρώδη επιθετικό ήχο του συγκροτήματος ενώ την ίδια χρονιά ο Rod Stewart κυκλοφορεί τον διάδοχο του Atlantic Crossing, το A Night on the Town. Χωρίς πολλά λόγια, ένα από τα καλύτερα του, με τραγούδια σαν το (υπέροχο) ομώνυμο, το The Killing of Georgie, The First Cut Is the Deepest και Pretty Flamingo. Ευτυχώς τον είδαμε live!
Το Fly Like an Eagle ήταν το πλέον πετυχημένο εμπορικά αλλά και ποιοτικά άλμπουμ του Steve Miller.Δεν είναι απλά οι πολλές επιτυχίες που έβγαλε
Take the Money and Run, Rock'n Me, το ομώνυμο αλλά και το Serenade,στη χώρα μας είναι γνωστό με τον τίτλο Serenade from the stars. Με αυτό το άλμπουμ ο Steve Miller πήγε πολλά βήματα μπροστά, χρησιμοποιώντας πλούσια συνθεσάιζερ και διαφοροποιώντας τον ήχο του και δικαιολογημένα του κόλλησαν το επίθετο, space rocker. Το Fly like an Eagle είναι ένα άλμπουμ ροκ ορόσημο για τα μέσα της δεκαετίας του '70 αλλά και καμπή για την καριέρα του.
Black and Blue. Το πιο reggae/soul άλμπουμ των Rolling Stones και το πρώτο με κιθαρίστα τον Ronnie Wood. Από τα αγαπημένα μου του Μεγάλου Συγκροτήματος, με το Fool to Cryνα είναι κορυφαίο.
To Face the Music ήταν το άλμπουμ που έμελλε να αλλάξει την πορεία των Electric Light Orchestra (ELO) και του Jeff Lynne. Αρκετά διαφορετικό από το Eldorado, ήταν ένα από τα Καλύτερα Άλμπουμ εκείνης της χρονιάς , με διαχρονικά τραγούδια όπως τα Starnge Το Βρετανικό και Ευρωπαϊκό rock έδωσε επίσης το παρών με εμφατικό τρόπο. Οι Rainbow,
στο απόγειο της συνεργασίας Blackmore–Dio, κυκλοφόρησαν το μνημειώδες Rising, θέτοντας τις βάσεις του επικού heavy metal. Το απόλυτο επικό statement της συνεργασίας τους, με heavy metal αισθητική και φανταστική θεματολογία. Ο ήχος είναι μεγαλοπρεπής, και απόλυτα συγκροτημένος. Είχε σημαντική επιτυχία στην Ευρώπη και θεωρείται ορόσημο του είδους. Το Stargazer παραμένει μνημειώδες. Οι Thin Lizzy πέτυχαν τη μεγάλη διεθνή τους έκρηξη με το Jailbreak και το αξεπέραστο The boys are back in town. Άμεση συνέχεια του Jailbreak, έρχεται το Johnny the fox γραμμένο εν μέσω προβλημάτων υγείας του Phil Lynott, αλλά με εξίσου ισχυρή ταυτότητα. Ο δίσκος διατηρεί το twin-guitar hard rock ύφος, με πιο εσωστρεφή διάθεση όμως. Δεν επανέλαβε την εμπορική επιτυχία του προκατόχου του, όμως θεωρείται ιδιαίτερα ποιοτικές.
Το Don’t believe a word ξεχώρισε στα charts. Οι UFO, σε εξαιρετική φόρμα, παρουσίασαν το πιο μελωδικό και ώριμο No heavy petting, κερδίζοντας τη διαχρονική εκτίμηση των φίλων του είδους και δίνοντας μας μια σειρά από κλασσικά τραγούδια. Ένα από τα πιο ώριμα άλμπουμ της Schenker εποχής, με έμφαση στη μελωδία και την ατμόσφαιρα. Λιγότερο “βαρύ” από τον τίτλο του, αλλά εξαιρετικά δουλεμένο. Δεν έφτασε ψηλά στα charts, όμως εκτιμήθηκε από τους οπαδούς. Το Beladonna μαζί με το Natural Thing, ξεχώρισαν κι έγραψαν ιστορία φυσικά. Οι Queen θα συνέχισαν ακάθεκτοι τη δημιουργική τους έκρηξη με το A Night at the races, έναν πολυστυλιστικό δίσκο που εδραίωσε τη φήμη τους παγκοσμίως και συνεχίζει να δείχνει τις πολυδιάστατες ικανότητές της μπάντας. Οι Bad Company παρέμειναν πιστοί στο στιβαρό, mid-tempo hard rock με το
Run with the pack, σημειώνοντας ακόμα μία εμπορική επιτυχία. Στον πιο σκληρό ήχο, οι
Scorpions με το Virgin killer παρουσίασαν ένα από τα πιο αιχμηρά άλμπουμ της πρώιμης
περιόδου τους, με τον Uli Jon Roth να αφήνει έντονο το στίγμα του, ενώ οι Judas Priest
έθεσαν τα θεμέλια του κλασικού heavy metal με το Sad Wings of Destiny, έναν δίσκο που
μπορεί να μην διέπρεψε εμπορικά τότε, αλλά απέκτησε τεράστια ιστορική σημασία.
Το 1976 οι Led Zeppelin κυκλοφόρησαν 2 άλμπουμ, τον Μάρτιο το Presence που μαζί με το Rising των Rainbow έβαλαν τις βάσεις του heavy metal και τον Οκτώβριο το The Song remains the Same, που αποτελούσε soundtrack της κινηματογράφιση των συναυλιών τους στη Β.Αμερική. Και τα 2, ειδικά το Presence,μοναδικά. Το σαγηνευτικό Moonmadness (1976) ηχογραφήθηκε με την κλασική σύνθεσή των Camel( Andy Latimer, Peter Bardens, Doug Ferguson και Andy Ward), κατατάσσεται εύκολα ανάμεσα στα πιο σημαντικά progressiveάλμπουμ της δεκαετίας. Όσες φορές κι αν το ακούσω, νιώθω ότι είναι πάντα η πρώτη φορά. Το Tales of Mystery and Imagination των Alan Parsons Project ήταν το πρώτο και καλύτερο άλμπουμ τους, με τους στίχους να βασίζονται σε ιστορίες έργων του Αμερικάνου μυθιστοριογράφου Edgar Alan Poe, ενώ ο τίτλος του άλμπουμ προερχόταν από βιβλίο-συλλογή με έργα του Poe (διαβάζατε Πο) που είχε πρωτοεκδοθεί το 1908. Ακούστε το! Θα απορείτε που κάνουμε αναφορά στο άλμπουμ του Boz Scaggs, Silk Degrees, αφού στη χώρα μας είναι σχεδόν άγνωστος. Κι όμως αυτό το τόσο πετυχημένο άλμπουμ στην Αμερική, Νο2Α ήταν το εφαλτήριο για τη δημιουργία ενός Μεγάλου Συγκροτήματος! Οι session μουσικοί David Paich πλήκτρα, Jeff Porcaro ντραμς και David Hungate μπάσο, σε κάποιο διάλειμμα των ηχογραφήσεων αποφάσισαν αντί να παίζουν σε άλμπουμ άλλων καλλιτεχνών, να σχηματίσουν ένα δικό τους συγκρότημα κι εγένοντο οι Toto. Παρεμπίπτοντος, σε όσους αρέσει ο λεγόμενος yacht rock ήχος (σ.σ. τι βλακώδης ονομασία είναι αυτή!),πρέπει να ακούσουν το Silk Degrees.
Οι Barclay James Harvest είναι η επιτομή της μελωδίας και του soft rock, με τα φωνητικά και το λυρισμός τους να είναι μοναδικά. ισορροπημένο μείγμα pop-rock με progressive πινελιέs και στοιχεία κλασσικήs μουσικήs , το Octoberon εύκολα χαρακτηρίζεται σαν ένα άλμπουμ ρομαντισμού και ευαισθησίαs.
Ο τίτλος εντυπωσιακός, αλλά και πολύ επίκαιρος, καθώς ήταν ακριβώς η εποχή που οι παλιοί rockers υποχωρούσαν μπροστά στην επέλαση της disco και του punk. Και το περιεχόμενο του Too old to Rock’n’Roll ακόμα καλύτερο, βασισμένο στην ιδιοφυία του Ian Anderson, με τον Μεξικάνο Carlos Santana να επιστρέφει στο γνώριμο ύφος που τον μάθαμε, το latin rock, με ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της δισκογραφίας των Santana, το Amigos. Κι αυτό το Europa πόσο όμορφο είναι……
.
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Μέσα στις πάμπολλές κυκλοφορίες ελληνικών δίσκων εκείνη τη χρονιά, οι περισσότεροι ανήκουν στο μεταπολιτευτικό πνεύμα της εποχής, ξεχώρισαν 3 δίσκοι της ελληνικής rock σκηνής, με πρώτο το αξεπέραστο Phos των Socrates, έναν αγγλόφωνο,
rock δίσκο με διεθνή προσανατολισμό, που ίσως να μην γνώρισε εμπορική επιτυχία που ανέμεναν, αλλά παραμένει σημείο αναφοράς. Το Μεταφοραί Εκδρομαί Ο Μήτσος, ήταν το πρώτο του άλμπουμ του Δημήτρη Πουλικάκου με τραγούδια σαν «Σκόνη Πέτρες Λάσπη», «Στο Σουπερμάρκετ», «Ένα Μαλακισμένο Τραγουδάκι», «Άνευ Ουσίας Άνευ Σημασίας» κι «Ο Γιατρός Παιδιά». Υπέροχο! Τρίτο ήταν το «Σινέμα» του Κώστα Τουρνά που ήταν το 6ο άλμπουμ στη δισκογραφία του και σαν στιχουργικό περιεχόμενο αποτελεί μια ανάμνηση των παιδικών και εφηβικών εμπειριών του και εικόνων που προσπαθεί να μεταφέρει στον ακροατή. Ενδεικτικό τα «Λεν».
Την άλλη Κυριακή: Ένας αντιστάρ εξαιρετικός κιθαρίστας, ένα συγκρότημα χαμηλών τόνων, ένα πρώτο άλμπουμ από τα Καλύτερα στην Ιστορία του Rock< πολλά τραγούδια το ένα καλύτερο από το άλλο, 2 αδέλφια που δεν μιλιούνται, πρώτα ξαδέλφια που δεν έχουν γνωριστεί, μια δισκογραφία …όνειρο, 2 ιστορικές συναυλίες στο ΣΕΦ... . Μαντέψτε ποιανού συγκροτήματος την ιστορία θα διαβάσετε.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΕΙΡΗΝΑΚΗΣ
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
25/1/26/
Δημοσίευση σχολίου