ΗΛΙΑΣ ΣΕΛΙΜΑΣ: ΤΟ PODCAST "ROCK ΙΣΤΟΡΙΕΣ" ΕΧΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΙΚΗ, ΑΦΗΓΗΣΗ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΗ

 


Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Rockmachine.gr «μιλάει» με τον Ηλία Σελιμά καθώς στο παρελθόν, παρουσίασα τα βιβλία του Rock Ιστορίες (για την αλητεία ρε γαμώτο) το 2021 και το Bo the Man (2025). Ευκαιρία να ξανά μιλήσουμε, η  ενασχόληση του με το podcast Rock Ιστορίες και την ανάρτησή της καινούργιας ιστορίας του. Όμως είναι μια καλή ευκαιρία και γι αυτόν για να παρουσιάσει τη ραδιοφωνική πλευρά του αλλά και την έντονη δραστηριότητα της ομάδας στο Facebook που δημιουργήθηκε για ανθρώπους που αγαπούν το rock, τις ιστορίες πίσω από τα τραγούδια και, κυρίως, την κουβέντα γύρω από τη μουσική. https://www.facebook.com/groups/176339839634038)
Ψάχνοντας να βρω την πρώτη ερώτηση, ο ίδιος ο Ηλίας ξεκινάει λέγοντας μου ότι «υπάρχουν άνθρωποι που περνούν από το ραδιόφωνο και υπάρχουν άνθρωποι που κουβαλούν το ραδιόφωνο μέσα τους.
Κι εγώ ανήκω σίγουρα στη δεύτερη κατηγορία. Το μικρόφωνο ήταν η αρχή. Η μουσική έγινε τρόπος έκφρασης, η συγγραφή άνοιξε έναν διαφορετικό δρόμο και σήμερα τα podcast «Rock Ιστορίες» έρχονται να ενώσουν αυτές τις δύο διαδρομές:με τη δύναμη της αφήγησης. Δεν πρόκειται απλώς για μια επιστροφή. Είναι περισσότερο μια  ανάγκη του να λες ιστορίες».


Ηλία, ας ξεκινήσουμε από την αρχή. Τι είναι για σένα το ραδιόφωνο;

Η.Σ.: Το ραδιόφωνο είναι ο πρώτος μεγάλος έρωτας. Και όπως συμβαίνει με τους μεγάλους έρωτες, δεν τον ξεχνάς ποτέ. Είναι τρόπος να επικοινωνώ με ανθρώπους που δεν γνωρίζω. Να βάζω μουσική, να μιλάω, να αφηγούμαι, να δημιουργώ μια ατμόσφαιρα και να αισθάνομαι ότι κάποιος, κάπου, με ακούει. Το συναρπαστικό με το ραδιόφωνο είναι ότι δεν βλέπεις τον άλλον. Δεν ξέρεις αν είναι ένας άνθρωπος μόνος στο αυτοκίνητό του, κάποιος που δουλεύει νύχτα ή κάποιος που βρίσκεται στο σπίτι του και χρειάζεται απλώς μια φωνή να του κάνει παρέα. Και αυτή η άγνωστη σχέση είναι ίσως η πιο δυνατή σχέση που μπορεί να δημιουργήσει ένα μέσο.

Τι σου έμαθε το ραδιόφωνο;
Η.Σ.: Πρώτα απ' όλα, να ακούω. Ένας καλός ραδιοφωνικός παραγωγός δεν είναι αυτός που μιλάει περισσότερο. Είναι αυτός που ξέρει πότε πρέπει να μιλήσει. Μου έμαθε επίσης τον ρυθμό. Η ραδιοφωνική εκπομπή έχει μουσική, λόγο, σιωπές, εντάσεις, κορυφώσεις. Είναι σχεδόν σαν ένα τραγούδι. Και νομίζω ότι αυτή η εμπειρία με ακολούθησε και στη συγγραφή.



Κάποια στιγμή όμως άφησες το μικρόφωνο και στράφηκες περισσότερο στη συγγραφή. Γιατί;

Η.Σ.: Δεν άφησα το μικρόφωνο. Από τη μία πλευρά το playlist, από την άλλη  ότι αισθάνθηκα πως χρειαζόμουν περισσότερο χώρο... Υπήρχαν ιστορίες που δεν μπορούσαν να χωρέσουν σε λίγα λεπτά ραδιοφωνικού χρόνου. Ήθελα να δημιουργήσω χαρακτήρες, να τους αφήσω να κινηθούν μέσα σε μια εποχή, να τους δώσω χρόνο. Το βιβλίο σου δίνει αυτή την ελευθερία. Μπορείς να ξεκινήσεις μια ιστορία σήμερα και να την αφήσεις να σε ακολουθεί για μήνες μέχρι να βρεις το τέλος της.

Ήταν δύσκολη η μετάβαση από το μικρόφωνο στο χαρτί;

Η.Σ.: Στο ραδιόφωνο έχεις απέναντί σου τον χρόνο. Στη συγγραφή έχεις απέναντί σου τη σελίδα. Και η σελίδα είναι αμείλικτη. Δεν μπορείς να κρυφτείς πίσω από τη φωνή, τη μουσική ή τον αυθορμητισμό. Οι λέξεις πρέπει να σταθούν μόνες τους. Αλλά ήταν και μια πολύ δημιουργική διαδικασία. Έμαθα να βλέπω τη μουσική διαφορετικά.

Άρα το rock για σένα δεν είναι απλώς μουσικό είδος.
Η.Σ.: Όχι. Το rock είναι στάση ζωής. Είναι η ανάγκη να μη συμβιβαστείς απόλυτα. Να κάνεις κάτι επειδή το πιστεύεις, ακόμη κι όταν όλοι σου λένε ότι δεν γίνεται. Γι' αυτό και εξακολουθεί να με ενδιαφέρει. Γιατί πίσω από τη μουσική υπάρχει πάντα ένας άνθρωπος που προσπαθεί να βρει τον δρόμο του.

Και κάπου εδώ γεννιούνται τα podcast «Rock Ιστορίες».

Η.Σ.:  Ναι.Τα podcast «Rock Ιστορίες» είναι αποτέλεσμα όλων όσων έχω κάνει μέχρι τώρα. Έχουν μέσα τους το ραδιόφωνο, τη μουσική, τη συγγραφή και κυρίως την αφήγηση. Δεν θέλω να παρουσιάσω απλώς μουσικά γεγονότα. Θέλω να δημιουργήσω μια μικρή κινηματογραφική εμπειρία. Να ακούει κάποιος μια ιστορία και να αισθάνεται ότι μπήκε για λίγο μέσα σε αυτήν.

Γιατί όχι απλώς ένα ακόμη μουσικό podcast;

Η.Σ.:  Γιατί είναι κάτι που δεν λείπει. Υπάρχει ήδη. Εγώ θέλω να πω ιστορίες. Ένα τραγούδι μπορεί να γίνει η αφορμή για μια αφήγηση. Ένας μουσικός μπορεί να γίνει ένας χαρακτήρας. Μια εποχή μπορεί να γίνει σκηνικό. Και ο ακροατής μπορεί να γίνει μέρος της ιστορίας.

Γιατί επέλεξες το podcast και όχι την επιστροφή σε ένα παραδοσιακό ραδιόφωνο;


Η.Σ.: Γιατί δεν συμφωνώ με τη λογική του playlist, με την αντίληψη του ραδιοφωνικού παρουσιαστή που απλώς ακολουθεί μια προκαθορισμένη σειρά τραγουδιών και παρεμβάλλει μερικές, άσχετες.κουβέντες ανάμεσα στα κομμάτια. Για μένα το ραδιόφωνο δεν μπορεί να είναι απλώς «τώρα θα παίξουμε αυτό, μετά εκείνο και μετά το επόμενο». Η μουσική έχει ιστορία. Έχει λόγο ύπαρξης. Έχει συναισθήματα, εποχές, ανθρώπους και στιγμές πίσω της. Πάντα πίστευα ότι ο ραδιοφωνικός παραγωγός πρέπει να έχει άποψη και προσωπικότητα. Να επιλέγει τη μουσική επειδή έχει κάτι να πει μέσα από αυτήν και όχι απλώς επειδή βρίσκεται σε μια λίστα.
Δεν με ενδιαφέρει ο παρουσιαστής που λειτουργεί σαν εκτελεστής ενός playlist. Με ενδιαφέρει ο άνθρωπος που "ξέρει γιατί βάζει ένα συγκεκριμένο τραγούδι εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή".
Αυτός είναι και ο λόγος που οι «Rock Ιστορίες» δεν είναι απλώς μια ακόμη μουσική εκπομπή. Δεν θέλω να βάζω ένα τραγούδι για να γεμίσω χρόνο. Θέλω να δημιουργώ μια διαδρομή γύρω από αυτό.
Όσο για το  podcast, μου δίνει ελευθερία. Δεν χρειάζεται να σκέφτομαι μόνο τη συγκεκριμένη ώρα μετάδοσης. Δεν χρειάζεται να χωρέσω υποχρεωτικά μια ιστορία σε ένα συγκεκριμένο ραδιοφωνικό format. Μπορώ να αποφασίσω εγώ πόσο θα διαρκέσει μια ιστορία. Μπορώ να τη γράψω, να τη διαβάσω, να τη ντύσω ηχητικά και να την αφήσω να ταξιδέψει. Και υπάρχει κάτι ακόμη σημαντικό: Ο ακροατής αποφασίζει πότε θα με ακούσει. Αυτό δημιουργεί μια διαφορετική σχέση. Ακούστε την 7λεπτη ιστορία εδώ https://www.youtube.com/watch?v=MmmH0Tgs9Hw

Άρα το podcast είναι για σένα μια νέα μορφή ραδιοφώνου;
Η.Σ.: Κατά κάποιον τρόπο, ναι. Το ραδιόφωνο έχει κάτι που δεν αντιγράφεται: το «τώρα». Ξέρεις ότι αυτή τη στιγμή κάποιοι άνθρωποι ακούνε μαζί σου. Το podcast έχει κάτι άλλο: την προσωπική ακρόαση. Μπορείς να το ακούσεις μόνος σου, όταν θέλεις, όσες φορές θέλεις. Είναι διαφορετικές εμπειρίες.

Έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο γράφεις επειδή ξέρεις ότι η ιστορία θα ακουστεί;

Η.Σ. Πολύ. Όταν γράφω μια «Ροκ Ιστορία», ακούω σχεδόν τη φωνή μέσα στο μυαλό μου. Σκέφτομαι πού θα υπάρξει παύση. Πού θα μπει η μουσική. Πού πρέπει να αφήσω μια πρόταση να μείνει μόνη της. Η συγγραφή για το podcast είναι διαφορετική από τη συγγραφή ενός βιβλίου.

Πιστεύεις ότι ο κόσμος έχει ακόμη ανάγκη από τέτοιες ιστορίες σε μια εποχή τόσο γρήγορη;

Η.Σ.:
Ίσως περισσότερο από ποτέ. Ζούμε σε μια εποχή όπου όλα περνούν πολύ γρήγορα. Ένα τραγούδι διαρκεί τρία λεπτά και μετά έρχεται το επόμενο. Μια είδηση κρατάει λίγες ώρες. Ένα βίντεο λίγα δευτερόλεπτα. Νομίζω ότι υπάρχει ανάγκη για κάτι που θα μας κάνει να σταματήσουμε. Να ακούσουμε. Να ταξιδέψουμε. Να θυμηθούμε. Αυτό προσπαθώ να κάνω.

Τι θέλεις να αισθανθεί κάποιος όταν τελειώνει ένα podcast «Rock Ιστορίες»;
Η.Σ.: Να μείνει για λίγο σιωπηλός. Να σκεφτεί. Και ίσως μετά να βάλει το τραγούδι που άκουσε στην ιστορία. Αν συμβεί αυτό, τότε έχω κερδίσει. Δεν με ενδιαφέρει μόνο να πει «ωραία ιστορία». Θέλω η ιστορία να του αφήσει κάτι.


Τελικά, τι είναι τα podcast «Rock Ιστορίες» για σένα;

Η.Σ.: Ενα καινούργιο μονοπάτι. Όχι μια επιστροφή. Η συνέχεια. Το ραδιόφωνο μου έδωσε τη φωνή. Η συγγραφή μου έδωσε τις λέξεις. Η μουσική μου έδωσε τις ιστορίες. Και το podcast μου δίνει σήμερα την ελευθερία να τα ενώσω όλα.

Αν μπορούσες να γυρίσεις πίσω και να συναντήσεις τον νεαρό Ηλία που ξεκινούσε στο ραδιόφωνο, τι θα του έλεγες;
Η.Σ.: Να μην ανησυχεί τόσο. Να μην προσπαθεί τόσο πολύ να αποδείξει ότι αξίζει. Να ακούει περισσότερο. Να γράφει περισσότερο. Και κυρίως να μη φοβάται τις αλλαγές. Γιατί κάποια στιγμή θα καταλάβει ότι οι αλλαγές δεν σημαίνουν ότι εγκαταλείπεις αυτό που αγαπάς. Σημαίνουν ότι το εξελίσσεις.

Και σήμερα; Τι ακολουθεί;

Η.Σ.: Ιστορίες. Πολλές ιστορίες. Κάποιες θα έχουν πραγματικά γεγονότα. Κάποιες θα γεννηθούν από τη φαντασία. Κάποιες θα μιλούν για μουσικούς. Άλλες για ανθρώπους που απλώς αγάπησαν ένα τραγούδι. Γιατί τελικά αυτό είναι που με ενδιαφέρει. Ο άνθρωπος. Το τραγούδι είναι η αφορμή. Η ιστορία είναι ο προορισμός. Ήδη έχω ξεκινήσει το δεύτερο μυθιστόρημα, έχω τελειώσει κάποια δοκίμια, μερικούς θεατρικούς μονολόγους, και κάποιες μεταφράσεις.

Οι «Ροκ Ιστορίες» δεν είναι μόνο ένα podcast. Υπάρχει πλέον και μια ομάδα στο Facebook. Τι σημαίνει αυτή η κοινότητα για σένα;
Η.Σ. Είναι κάτι που με χαροποιεί ιδιαίτερα, γιατί δείχνει ότι οι «Ροκ Ιστορίες» δεν μένουν μόνο πίσω από ένα μικρόφωνο. Η ομάδα στο Facebook δημιουργήθηκε για ανθρώπους που αγαπούν το rock, τις ιστορίες πίσω από τα τραγούδια και, κυρίως, την κουβέντα γύρω από τη μουσική. Δεν ήθελα να είναι μια ακόμη ομάδα όπου απλώς ανεβαίνουν τραγούδια και φωτογραφίες. Θέλω να υπάρχει επικοινωνία. Να μιλάμε για έναν δίσκο, έναν καλλιτέχνη, μια συναυλία, μια ιστορία που ίσως κάποιος θυμάται διαφορετικά. Να μοιραζόμαστε αναμνήσεις, να ανακαλύπτουμε μουσικές και να δίνουμε ο ένας στον άλλον αφορμές για να ακούσουμε ξανά τραγούδια που αγαπήσαμε. Για μένα αυτό έχει μεγάλη σημασία. Γιατί το rock ποτέ δεν ήταν μόνο η μουσική που ακούγαμε. Ήταν οι άνθρωποι με τους οποίους τη μοιραστήκαμε. Βέβαια εδω θα πρέπει να επισημανω την πολλή και σοβαρη δουλειά που κάνει  η διαχειριστική ομάδα. Τους χρωστάω πολλά και τους ευχαριστώ από καρδιάς. (https://www.facebook.com/groups/176339839634038)

Κλείνοντας αν έπρεπε να περιγράψεις σήμερα τη διαδρομή σου με μία φράση πια θα ήταν αυτή;
Η.Σ.Θα έλεγα, ξεκίνησα με ένα μικρόφωνο, συνέχισα με ένα στυλό — και σήμερα έχω ξανά ένα μικρόφωνο μπροστά μου.
Μόνο που τώρα κουβαλάω μαζί μου όλες τις ιστορίες που έζησα, διάβασα, άκουσα και έγραψα. Και ίσως αυτό είναι τελικά το πιο όμορφο κομμάτι της διαδρομής Επέστρεψα με κάτι καινούργιο να πω. Και αυτό είναι το podcast «Rock Ιστορίες».
Ηλία σε ευχαριστώ πολύ.
Εγώ σε ευχαριστώ Αλέξανδρε για την κουβέντα.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ

15/10/26 

Share on Google Plus

About Αλέξανδρος Ριχάρδος

    Blogger Comment

Δημοσίευση σχολίου