Πρόσφατα παρακολούθησα μια συνέντευξη του πρώην τραγουδιστή των Foreigner, Lou Gramm στο Classic Album Review (πατήστε https://www.youtube.com/@classicalbum), όπου σχολίασε το γνωστό σχόλιο του μπασίστα/τραγουδιστή των KISS, Gene Simmons, ότι «το rock πέθανε», κάτι που κι εγώ έχω εκφράσει παλαιότερα. Είπε λοιπόν ο Lou Gramm ότι “To rock που βρίσκεται στα charts αυτή τη στιγμή δεν μου αρέσει. Δεν ξέρω καν αν θα το έλεγα rock.... Δεν ξέρω καν πώς να το ονομάσω, αλλά είναι απλώς πιο εμπορική και μέτριας ποιότητας και pop, πολύ pop. Και νομίζω ότι θα χρειαστεί σχεδόν ένα θαύμα για να επιστρέψει το πραγματικό rock στο ραδιόφωνο, όπως ήταν πριν από χρόνια. Δηλαδή, το Hot Blooded και τραγούδια σαν κι αυτό δεν θα παίζονταν τώρα».(το λέει στο τέλος της συνέντευξης). Δεν υπάρχει αμφιβολία σε όλα τα παραπάνω έχει δίκιο. Και σε άλλο σημείο του λόγου του, είπε: “Ενώ το rock and roll ήταν ο βασιλιάς του κόσμου της μουσικής για δεκαετίες, τα τελευταία χρόνια, έχει εκθρονιστεί από την αυξανόμενη δημοτικότητα του hip hop. Αυτό έχει κάνει πολλούς σχολιαστές να ανακηρύξουν το είδος «νεκρό» από την οπτική γωνία της βιομηχανίας, σημειώνοντας ότι έχει επισκιαστεί από την pop και Hip hop. Ο Simmons δήλωσε σε συνέντευξη που πήρε ο γιος του Nick, στο περιοδικό Esquire τον Σεπτέμβριο του 2014 ότι «το ροκ δεν πέθανε από γηρατειά. Δολοφονήθηκε»!!!!
Αρκετοί μουσικοί των hard rock και heavy metal έχουν εκφράσει την άποψή τους για το θέμα σε διάφορες συνεντεύξεις την τελευταία δεκαετία, με κάποιους να εμβαθύνουν λίγο περισσότερο στο συμπέρασμα του Simmons (σ.σ. ότι το rock πέθανε) και άλλους απλώς να αποφεύγουν να πάρουν θέση. Το σχόλιο «το rock είναι νεκρό» ξανά ακούστηκε το 2018, από τον τραγουδιστής των Marron 5, Adam Levine, όπου δήλωσε στο περιοδικό Variety ότι «το rock σαν μουσική δεν είναι πουθενά, δεν ξέρω πού είναι. Όλη η καινοτομία και τα απίστευτα πράγματα που συμβαίνουν στη μουσική είναι στο hip-hop. Είναι καλύτερο από οτιδήποτε άλλο. Το hip-hop είναι παράξενο και avant-garde και ελαττωματικό και πραγματικό, και γι' αυτό το αγαπάει ο κόσμος».
Δεν θα διαφωνήσω καθόλου με τα παραπάνω! Το rock δεν ήταν απλά μια μουσική. Ήταν ένα ΚΙΝΗΜΑ που οδήγησε ή καλύτερα να γράψω, φώτισε τις γενιές των δεκαετιών 60, 70 αλλά και 80. Κι εκεί σταμάτησε όπως συμβαίνει με κάθε κίνημα. Και μεταλλάχτηκε. Γιατί το rock ήταν δεμένο με τις κοινωνικές αλλαγές, που με το χρόνο άλλαξαν. Δεν είναι τυχαίο που η κλασική soul μεταλλάχτηκε κι αυτή. Ήλθε το hip hop και τα σάρωσε όλα, ακριβώς γιατί μίλαγε ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ στους νέους/ες. Όμως αυτή δεν είναι η ομορφιά της τέχνης; Να μεταλλάσσεται και να προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα. γιατί κάθε εποχή έχει τη δική της μουσική, τους δικούς της ήρωες, τους δικούς της stars. Ευτυχώς, ζήσαμε την εποχή που άνθισέ το rock και τα παρακλάδια του. Και βέβαια ΔΕΝ θα ξανά βγει τραγούδι σαν το Ho Blooded ή σαν οποιοδήποτε άλλο εκείνης της εποχής. Όλα ήταν μοναδικά.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
28/10/26


Ενδιαφερον θέμα , θα έλεγα οτι το rock δεν πέθανε,ούτε δολοφονήθηκε αλλα αποκαλύφθηκε.Ολα τα rock είδη ειδικά τα metal /hard rock , τελικά απέδειξαν οτι καμιά διαφορα δεν έχουν , κανένα στόχο -σκοπό δεν εξυπηρετούν παραπάνω απο τα υπόλοιπα είδη ,οπότε έχασαν στο στοιχείο της 'διαφοροποίησης ' . Είναι το κατεστημένο και μάλιστα ο βασιλιάς . Σχετικά με το hot blooded , και ολα τα κομμάτια εκείνα , θεωρώ οτι η δεκαετία του 70 και οι αρχές 80 , ειναι η εποχή της γνήσιας έμπνευσης της μουσικής αυτής καθώς τότε διαμορφώθηκε ηχητικά η μουσική αυτή . Οι καλλιτέχνες εκείνης της εποχής γράφανε πάνω σε μια λευκή κολλα χαρτί , καθως πιο πριν ο ήχος ηταν αλλιώς . Ολα ηταν πρωτότυπα ,δεν μοιάζαν με τίποτε προγενέστερο ειδικά ηχητικά . Απο κάποιο σημείο και μετα εξαντλήθηκε η έμπνευση και όλοι πατάνε στα προηγούμενα . Και καλό κομμάτι να γραφτεί σήμερα θα θυμιζει καποιο προγενέστερο .
ΑπάντησηΔιαγραφή