Ακούγοντας το καινούργιο άλμπουμ των Rolling Stones, αναπόφευκτο ήταν να ετοιμάσω ένα άρθρο με τις σημαντικότερες συμμετοχές-ηχογραφήσεις του Mick Jagger σε δίσκους άλλων καλλιτεχνών. Γεννημένος στις 26 Ιουλίου 1943, ο Mick Jagger εκτός του ότι είναι ένας από τους επιδραστικότερους και σημαντικότερους τραγουδιστές όλων των εποχών, με μια καριέρα που ξεκίνησε το 1961(!), έχει πολύ λίγες συμμετοχές-ντουέτα με άλλους καλλιτέχνες. Αυτά τα ντουέτα-συμμετοχές θα διαβάσετε στο σημερινό άρθρο, αφήνοντας για το τέλος τα πιο γνωστά και ξεκινώντας από τα πιο άγνωστα, με πρώτο το τραγούδι T.H.E. (The Hardest Ever) του will.i.am , το 2011. Ο will.i.am., ιδρυτής και κύριος στιχουργός των Black Eyed Peas, δούλευε πάνω σε ένα προσωπικό project το 2011 όταν ο επικεφαλής της δισκογραφικής του εταιρείας, Jimmy Iovine, ζήτησε να ακούσει μερικά από τα κομμάτια του που ήταν σε εξέλιξη. Όταν του έδωσαν το «T.H.E. (The Hardest Ever)», ρώτησε: «Ποιος θα τραγουδήσει σε αυτό;» Ο Will έμεινε έκπληκτος γιατί θεωρούσε δεδομένο ότι θα το ερμήνευε αυτός! Ο Iovine επέμενε κι έτσι ο Will αποφάσισε να προτείνει δύο μεγάλα ονόματα που ήταν ο Jagger και η Jennifer Lopez. Το αστείο στην όλη ιστορία, είναι ότι όταν ο will.i.am., πρότεινε τον Mick Jagger, επειδή ΔΕΝ περιέμενε να απαντήσει θετικά! Η ιδέα άρεσε στον Iovine που έκανε την παραγωγή των φωνητικών του Jagger. Δείτε εδώ το video
Το καλοκαίρι του 1993, οι Rolling Stones διοργάνωσαν ένα πάρτι για την 30ή επέτειό τους και προσκάλεσαν το ιρλανδικό συγκρότημα Chieftains να παίξουν στη βραδιά. Σε αντάλλαγμα, ο Mick ανέλαβε να ηχογραφήσει μαζί τους το The Long Black Veil», των The Band στο άλμπουμ τους Music From Big Pink.
Το 2003 ο κιθαρίστας και συνθέτης των Eurythmics, Dave Stewart, συνεργάστηκε με τον Mick Jagger συνεργάστηκε για τα τραγούδια της ταινίας (κυκλοφόρησαν σε soundtrack) Alfie(2004), που ήταν remake, με την πρώτη ταινία να έχει παιχτεί το 1966. Τα 12 τραγούδια του άλμπουμ περιλαμβάνουν φωνητικά από τον Mick, συμπεριλαμβανομένου του Old Habits Die Hard, ενός ντουέτου με τη Sheryl Crow. Το τραγούδι και το άλμπουμ δεν πέτυχαν εμπορικά αλλά έλαβαν εξαιρετικές κριτικές, σε σημείο, οι κριτικοί να το θεωρούν σαν το 5ο προσωπικό άλμπουμ του Jagger!
Η επόμενη συνεργασία είναι απόλυτα αναμενόμενη, αλλά άγνωστη. Ο Mick τραγουδάει με τον αδελφό του, Chris Jagger το DJ Blues στο άλμπουμ του Atcha. Στο ίδιο άλμπουμ καλεσμένοι ήταν και οι David Gilnmour και Sam Brown. Πάντως δεν είναι η πρώτη φορά που ο Mick κάνει φωνητικά σε τραγούδι του αδελφού του αφού και το 1994 στο άλμπουμ Atcha είχε τραγουδήσει στα Will Ya Won't Ya? Και Stand Up For The Foot. Ο χρυσόδετος κι ασήκωτος τόμος της ιστορίας του rock μάς θυμίζει ότι ο Chris Jagger έχει κυκλοφορήσει 12 προσωπικά άλμπουμ.
Πραγματικό super group οι Super Heavy. Αφού συνεργάστηκαν στο Alfie, οι Jagger, Stewart και η τραγουδίστρια Joss Stone, επιστράτευσαν τον Damian Marley (γιο του Bob) και τον βραβευμένο με Όσκαρ συνθέτη του soundtrack της ταινίας Slumdog Millionaire (σ.σ. αν δεν την έχετε δει, φροντίστε!), A.R. Rahman, για να ολοκληρώσουν ένα συγκρότημα που τελικά ονόμασαν SuperHeavy. Τα 12 τραγούδια, ηχογραφήθηκαν σε διάφορα studio, με τον συνιδρυτή της Microsoft, Paul Allen, να προσφέρει ακόμη και το ιδιωτικό του γιοτ για να ηχογραφήσουν σε διεθνή ύδατα!!!!!!!! Παρ΄όλη την καλή προσπάθεια, το τελικό αποτέλεσμα που ήταν ο ένας και μοναδικός ομότιτλος δίσκος τους(2011), πέρασε απαρατήρητος.
Κατά τη διάρκεια των session της παραγωγής του άλμπουμ Wandering Spirit του Jagger, ο Rick Rubin τον κάλεσε King King Club του Λος Άντζελες για να παρακολουθήσουν μια συναυλία blues rock Red Devils. Εντυπωσιασμένος από την εμφάνισή τους, ο Jagger τζάμαρε μαζί τους για δύο κομμάτια, και ένα μήνα αργότερα, ο Rubin τους κάλεσε για να ηχογραφήσουν μαζί του! Κι ενώ έγιναν οι ηχογραφήσεις όταν κυκλοφόρησε το Wandering Spirit, δεν υπήρχε κανένα blues κομμάτι με τους Red Devils. Tα bootlegs αυτής της ηχογράφησης έχουν γίνει περιζήτητα συλλεκτικά αντικείμενα και μόνο το Checkin’ Up on My Baby (σύνθεση του Sonny Boy Williamson) εμφανίστηκε στο The Very Best of Mick Jagger(2007). Παρεμπιπτόντως στο The Very Best of Mick Jagger θα βρείτε και τα Old Habits Die Hard, Dancing in the Streets με τον Bowie, το (You Got To Walk And) Don't Look Back με τον Peter Tosh και το χαμένο κι άγνωστο Too Many Cooks από το 1973, σε παραγωγή του John Lennon όπου τον Jagger συνοδεύουν οι κιθαρίστες Danny Kortchmar και Jesse Ed Davis, ο οργανίστας Al Kooper, ο μπασίστας Jack Bruce, ο ντράμερ Jim Keltner και φωνητικά ο Harry Nilsson. Παρόντες στις ηχογραφήσεις ήταν τόσο ο Lennon όσο κι ο μπασίστας των Rolling Stones, Bill Wyman, οι οποίοι όμως δεν έπαιξαν.
Ο Peter Tosh (1944-1987) ήταν μέλος των Wailers του Bob Marley και πριν δολοφονηθεί, κυκλοφόρησε 7 άλμπουμ. Το 1974 ξεκίνησε την προσωπική καριέρα του και τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Jagger τον υπέγραψε στην Rolling Stones Records και στο άλμπουμ του Bush Doctor (1978) κάνει φωνητικά στη διασκευή της παλιάς επιτυχίας των Temptations, Don’t Look Back. Στο ίδιο άλμπουμ, σε 2 τραγούδια κιθάρα παίζει ο Keith Richards.
Το 1972 η Carly Simon είχε το μοναδικό της Νο1 στην Αμερική με το You’re so vain, με τους στίχους του να αναφέρονται σε κάποια προηγούμενη σχέση της. Πιθανολογούνται ένας από τους Warren Beatty και Mick Jagger, με την πρόσφατη αυτοβιογραφία της, η Simon να παραδέχεται ότι μέρος των στίχων αφορούσαν τον ηθοποιό Warren Beatty. Οι ηχογραφήσεις του τραγουδιού έγιναν στο Λονδίνο κι ο παραγωγός Richard Perry είχε καλέσει στο studio τον Harry Nilsson να κάνει δεύτερα φωνητικά. «Σκέφτηκα ότι αφού ήμουν στο Λονδίνο, θα ήταν ιδανική ευκαιρία να πω στον Mick να περάσει να με δει», είπε αργότερα η Simon «και εκείνος ανταποκρίθηκε αμέσως στην πρόσκληση. Όταν ήρθε στο στούντιο, με βρήκε να ηχογραφώ τις δεύτερες φωνές μαζί με τον Nilsson και προθυμοποιήθηκε να μας βοηθήσει. Η συμβολή του ήταν καθοριστική: η φωνή του ταίριαξε άριστα με τη δική μου. Υπήρχε μια χημεία, που ο Nilsson την αντιλήφθηκε και, σαν γνήσιος gentleman, αποχώρησε από το στούντιο». Για νομικούς λόγους το όνομα του Mick Jagger δεν αναφέρεται στα credits του δίσκου.
Θα περίμενε κανείς ότι το ντουέτο του Jagger με τον Bowie που θα διαβάσετε αμέσως πιο κάτω, να ήταν η πιο επιτυχημένη ηχογράφηση του εκτός των Stones, αλλά δεν είναι. To State of Shock, σύνθεση του Michael Jackson και του κιθαρίστα Randy Hansen ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία των Jackson 5 (No3 Αμερική, Νο 14 Μ.Βρετανία) και το τραγούδι ερμηνεύεται από τους Michael Jackson και Mick Jagger. Αρχικά ηχογραφήθηκε αρχικά με τον Freddie Mercury, καθώς ο Michael Jackson και ο Mercury δούλευαν σε πολλά τραγούδια εκείνη την εποχή (το 1981), συμπεριλαμβανομένων των ακυκλοφόρητων Victory και There Must Be More to Life Than This (το τελευταίο παρουσιάστηκε στο άλμπουμ Mr. Bad Guy του Mercury 1985). Τελικά ο Michael Jackson το τραγούδησε με τον Jagger ενώ στο Michael Jackson: Unauthorized(1994), ο συγγραφέας Christopher Andersen χαρακτηρίζει το State of Shock σαν ένα hard rock τραγούδι, με τον Jagger να σέβεται αλλά και να ζηλεύει την επιτυχία του M. Jackson με το Thriller. Το τραγούδι ερμήνευσε ο Jagger ντουέτο με την Tina Turner στην εμφάνισή τους στο Live Aid, το 1985. Πάντως δεν υπάρχουν παραλειπόμενα των 2 τραγουδιστών από τις ηχογραφήσεις του τραγουδιού!
Και αισίως φθάσαμε στη πιο γνωστή συνεργασία του Jagger που δεν είναι άλλη από τη διασκευή της μεγάλης επιτυχίας των Martha and the Vandellas, Dancing in the Street, με τον φίλο του David Bowie που έκανε πρεμιέρα κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας μετάδοσης του Live Aid, της μεγαλύτερης φιλανθρωπικής συναυλίας που διοργανώθηκε στον πλανήτη Γη και το τραγούδι πήγε στο Νο1 βρετανικού chart και στο Νο7 του αμερικάνικου. Κι επειδή η μεγαλομανία είναι ίδιον της ανθρώπινης φύσης, η αρχική σκέψη ήταν να to ερμηνεύσουν μαζί ζωντανά, με τον Bowie από το στάδιο Wembley στο Λονδίνο και τον Jaggerαπό το στάδιο John F. Kennedy, στη Φιλαδέλφεια. Τεχνικά, η δορυφορική σύνδεση θα είχε καθυστέρηση μισού δευτερολέπτου και κανένας μουσικός δεν ήθελε να τραγουδήσει play back, με την ιδέα να απορρίπτεται.
Αντ΄αυτού, βιντεοσκόπησαν ένα video που θα παιζόταν στο Live Aid, όπου οι 2 φίλοι θα τραγουδούσαν το Dancing in the Street. Πρώτη επιλογή ήταν το τραγούδι του Bob Marley One Love/People Get Ready, που τελικά απορρίφθηκε. Το Dancing in the Streets ηχογραφήθηκε στις 29 Ιουνίου 1985, την εποχή που ο Bowie ηχογραφούσε τα κομμάτια του soundtrack, Absolute Beginners στα Abbey Road Studios του Λονδίνου και χρησιμοποίησε τους ίδιους μουσικούς και την ίδια ομάδα παραγωγής για το Dancing in the Street, με τον συμπαραγωγό Alan Winstanley να περιγράφει τις αρχικές πρόβες ως "απαίσιες... σαν μπάντα καμπαρέ". Ο Jagger έφθασε στο studio με μια ώρα καθυστέρηση, με τους 2 τραγουδιστές να το ερμηνεύουν μαζί σε ένα μικρόφωνο, αλλά ηχογράφησαν ξανά τα φωνητικά τους ξεχωριστά αφού ο ήχος έπεφτε ανάμεσα στα μικρόφωνα.
Μια πρόχειρη μίξη του κομματιού ολοκληρώθηκε σε μόλις τέσσερις ώρες, μετά την οποία ο Μπόουι και ο Τζάγκερ έφυγαν για να γυρίσουν το συνοδευτικό μουσικό βίντεο, το οποίο ολοκληρώθηκε το επόμενο πρωί.
Την άλλη Κυριακή: 14 τραγούδια των Uriah Heep που θέλω να ακούσω στην συναυλία τους. Τα 10 είναι standard, τα 4 το βλέπω χλωμό!
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
27/9/26
Δημοσίευση σχολίου