MIKE OLDFIELD - TUBULAR BELLS (1973): ΑΚΟΜΑ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΟ!


Ώς και τις 24 Μαρτίου 1973 κανείς δεν γνώριζε την ύπαρξη του 19χρονου Mike Oldfield, της Virgin Records αλλά κι ένα μουσικό όργανο με το όνομα Tubular Bells. Και μέσα σε ένα πρωινό, τους μάθαμε όλοι, με πρώτους τους Βρετανούς. Θυμάμαι ότι όταν άκουσα για πρώτη φορά το κεντρικό θέμα, δεν ήξερα αν μου άρεσε ή όχι. Έχοντας «εκπαιδευτεί» ακούγοντας το Thick as a Brick των Jethro, το βρήκα ενδιαφέρον αλλά για να είμαι ειλικρινής, δεν ενθουσιάστηκα κιόλας. Πρωτοποριακό, το άλμπουμ στηρίζεται στην εναλλαγή μίας κεντρικής (όμορφης) μελωδίας, η οποία εμπλουτισμένη κάθε φορά από διαφορετικά όργανα, ακούγεται πιο πλούσια κι ευρηματική! Αυτή η ποικιλία οργάνων δημιουργεί ένα άκρως ενδιαφέρον ηχητικό αποτέλεσμα (το άλμπουμ είναι instrumental) με πλήθος ρυθμών, τόνων και αρμονιών που συνδυάζονται μεταξύ τους, με το αποτέλεσμα να είναι πολύ ελκυστικό. Οι εναλλαγές διαρκώς κυμαίνονται, κρατώντας τον ακροατή σε μόνιμη εγρήγορσή κι απόλαυση! Ο σχεδόν ατελείωτος πλουραλισμός των μουσικών οργάνων, με τα μαντολίνα και τις ισπανικές κιθάρες να ενώνονται με τον ήχο των πλήκτρων και τον Vivian Stanshall (τραγουδιστής των άγνωστων Bonzo Dog Doo-Dah Band), ανακοινώνει κάθε όργανο δευτερόλεπτα πριν ακουστεί, τελειώνοντας με τις σωληνοειδείς καμπάνες (Τubular Bells). Εκείνο που τελικά μένει από την ακρόαση του άλμπουμ, είναι οι δεκάδες ήχοι που βγαίνουν από τα ηχεία κανένας δεν περνά απαρατήρητος! Αλλά μιλάμε για άλλους είδους(!) ακροατές, τότε που ακούγαμε μουσική από ηχεία κι όχι από τα καβουρντιστήρια των computers.

Ο νεαρός Oldfield παίζει μόνος του όλα τα όργανα (άλλο πρωτοποριακό της εποχής), όπως και το Tubular Bells, που τότε ΔΕΝ γνωρίζαμε καν τι είναι. Αργότερα μάθαμε ότι είναι ένας σωλήνας που μοιάζει με τους σωλήνες του εκκλησιαστικού όργανου κι έχει ένα χαρακτηριστικό ήχο. Η…απόκοσμη εισαγωγή χρησιμοποιήθηκε στην ταινία του William Friedkin, The Exorcist(1973), που στη χώρα μας έκανε τη μουσική του Oldfield γνωστή (υποθέτω και στον υπόλοιπο κόσμο).  


ΤΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ
Το εξώφυλλο σχεδιάστηκε κι επιμελήθηκε ο φωτογράφος Trevor Key, που προτάθηκε από την Υπεύθυνη Τύπου της Virgin Records, Sue Steward. Η αρχική πρόταση του δεν ήταν το τελικό εξώφυλλο, αλλά ένα βρασμένο αυγό από το οποίο έτρεχε αίμα! Άρεσε στον Richard Branson, που το επέλεξε για εξώφυλλο, βαφτίζοντας το άλμπουμ Breakfast in Bed. Ευτυχώς, η ιδέα του βρασμένου αυγού με το αίμα να στάζει δεν άρεσε στον Oldfield, ο οποίος απέρριψε τίτλο και εικόνα. Μια τροποποιημένη ιδέα του …αυγού, εμφανίστηκε στο άλμπουμ του Oldfield, Heaven's Open (1991)! Όταν κατέληξαν στην ιδέα στο εξώφυλλο να είναι το άγνωστο σε πολλούς όργανο Tubular Bells, οι Steward και Key πήγαν στην παραλία του Sussex για να την φωτογραφίσουν ώστε να υπάρχει φόντο στη φωτογραφία. Ο Key είχε πάρει μαζί του(!!!) μερικά ξύλα τα οποία τα χρησιμοποίησαν για να τα ανάψουν στην παραλία, τα οποία φωτογράφισε και χρησιμοποίησε στο οπισθόφυλλο. Ο Key ήταν τελειομανής και η φωτογραφία της θάλασσας τους πήρε αρκετές ώρες.
 Το περίεργο είναι το πώς κατέληξαν στη φωτογραφία του Tubular Bells. O Oldfield κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων, είχε στραβώσει το όργανο (σ.σ. όπως κυτάτατε το εξώφυλλο, το δεξί μέρος του σωλήνα) κι έτσι προήλθε η ιδέα να εμφανιστεί στο εξώφυλλο με τα γράμματα να είναι μικρά και σε πορτοκαλί χρώμα, ώστε να μην αποσπάται το βλέμμα του αγοραστή από την κεντρική εικόνα.  Σύμφωνα με τη Steward, ο Key πληρώθηκε £100, αλλά «άνοιξε» πόρτα κάνοντας κι άλλα εξώφυλλα για την Virgin αλλά και Factory Records (Technique των New Order και Genetic Engineering των Orchestral Manoeuvres in the Dark).


Στο οπισθόφυλλο του βινύλιου (σε ορισμένες εκδόσεις cd δεν φαίνεται) έχει γραφτεί η χιουμοριστική πρόταση "Αυτός ο στερεοφωνικός δίσκος δεν μπορεί να παιχτεί σε παλιά τενεκεδένια κουτιά ανεξάρτητα από το τι είναι. Αν διαθέτετε τέτοιο εξοπλισμό, παραδώστε το στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα.
 Το εξώφυλλο του άλμπουμ, επιλέχτηκε το 2010 από τα Royal Mail για να κυκλοφορήσει σε γραμματόσημο στη σειρά "Classic Album Cover".
TRIVIA

  • Ήταν τέτοια η απήχηση του άλμπουμ, που στο μέλλον ο Oldfield χρησιμοποίησε τον τίτλο Tubular Bells σε άλμπουμ, άλλες 4 φορές!!!!!
  • Οι σωληνοειδείς καμπάνες είναι μουσικά όργανα στην οικογένεια των κρουστών κι ο ήχος τους μοιάζει με τους ήχους των καμπάνων της εκκλησίας.

 ΤΙ ΕΚΑΝΕ ΜΕΤΑ
Ένα χρόνο μετά, κυκλοφόρησε το επίσης ορχηστικό άλμπουμ Hergest Ridge (1974).  

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ

19/11/21
 

Ο ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ ΚΟΛΙΟΣ ΓΙΑ ΤΟ TUBULAR BELLS
Ο 19χρονος Mike Oldfield με τη 48.50 μουσική πρόταση αποτελούμενη από instrumental μουσική, κράμα progressive rock, τέχνο rock, classical και ηλεκτρονική μουσική, πέτυχε ένα εξαιρετικό δισκογραφικό ντεμπούτο, ανοίγοντας διάπλατα το δρόμο για την εξέλιξη του new age/abient. Ταυτόχρονα έδωσε ώθηση στη δημιουργία όλων και μεγαλύτερων σε χρόνο και πολυπλοκότητα κομματιών, με αποτέλεσμα τον κορεσμό και την τελμάτωση του rock. Η βραχεία επέλαση των Sex Pistols ήταν αναγκαία με συνέπεια την εξέλιξή της σε new wave και post punk.
 
 

Share on Google Plus

About Αλέξανδρος Ριχάρδος

    Blogger Comment

Δημοσίευση σχολίου