LOVERBOY – WILDSIDE(1987): ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΛΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΗΣ ΚΑΡΙΕΡΑΣ ΤΟΥΣ

Το WildSide(1987, No42 Αμερική) είναι το τελευταίο καλό άλμπουμ των Καναδών Loverboy κι έρχεται μετά από μια σειρά καλών και πετυχημένων άλμπουμ (Loverboy, Get Lucky, Keep it και Lovin’ Every Minute of it) για να κλείσει την εμπορική αλλά ποιοτική περίοδό τους.  Έως εκείνη τη χρονιά, το συγκρότημα είχε καθιερωθεί σαν ένα από τα καλύτερα συναυλιακά ονόματα στην Αμερική και με φόρα από το προηγούμενο άλμπουμ τους που ήταν το Lovin’ Every Minute of it, παρουσιάζουν το Wildeside (γράφεται κολλητά) που ξεκινάει με 2 πολύ καλά κομμάτια  που στην εποχή τους, ακούστηκαν και παίχτηκαν από τα clubs και τα ραδιόφωνα, αντίστοιχα. Το “Notorious” που συνθετικά συμμετέχουν και οι Jon Bon Jovi και Ritchie Sambora κι είναι αυτό που λέμε στη γλώσσα της δισκογραφίας, sure hit καθώς και το “Walkin o Fire”, στο ίδιο στυλ. Καλό ξεκίνημα για τον τελευταίο καλό δίσκο των Loverboy. Η έκπληξη έρχεται από το τρίτο τραγούδι, το “Break it to me Gently” που εδώ που τα λέμε τρία καλά τραγούδια στη σειρά δεν συναντούσες ούτε τη δεκαετία του 80(σ.σ. για σήμερα δεν συζητώ). Τα ίδια ευχάριστα συναισθήματα αφήνει το “Hometown Hero” που ανοίγει την β πλευρά του δίσκου βινυλίου, όπως και το ομώνυμο κομμάτι που δεν είναι το hit, αλλά είναι από τις καλές στιγμές του άλμπουμ. Τα υπόλοιπα της β πλευράς χωρίς να είναι  τίποτε το ιδιαίτερο, συμπληρώνουν αξιοπρεπώς το άλμπουμ. Μου λείπει μια μπαλάντα αλλά εδώ που τα λέμε, πότε οι Loverboy είχαν μια δυνατή μπαλάντα; Αν επιχειρήσω μια σύγκριση των πρώτων 5 τραγουδιών με τα 5 υπόλοιπα(σε όσους έχουν το βινύλιο, μεταξύ των τραγουδιών της πρώτης και δεύτερης πλευράς) εκείνη που ξεχωρίζει είναι η πρώτη που είναι πιο …φαντεζί.
Πολύ καλή η δουλειά του παραγωγού Bruce Fairbairn, που ανέδειξε τις καλές  στιγμές των τραγουδιών και πέρασε το κλίμα μουσικής αισιοδοξίας (σ.σ. δεκαετία του 80 γαρ) σε όλο το άλμπουμ.
Όλο το άλμπουμ και τα 10 τραγούδια του, όσες φορές και να το ακούσεις σου αφήνουν μια καλή γεύση έστω κι αν το “Notorious” δεν έγινε η  επιτυχίας που έπρεπε.  


ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΜΕΤΑ

• Παρ’ όλο που το άλμπουμ ήταν καλό, δεν κατάφερε να ξεπεράσει το 1.000.000 αντίτυπα και μετά από την περιοδεία προώθηση του διαλύθηκε μετά τις έντονες διαμάχες μεταξύ των Reno και Dean . Επανανσυνδέθηκαν το 1997 με την αυθεντική σύνθεσή τους (Mike Reno τραγούδι,Paul Dean κιθάρα, Doug Johnson πλήκτρα, Scott Smith μπάσο και Matt Frenette ντραμς)  και κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Six (1997) που με κανένα τρόπο δεν πλησιάζει τη λάμψη του παρελθόντος.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ

30/12/20

 

Share on Google Plus
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ BLOGGER
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ FACEBOOK

2 comments:

  1. ενα αλμπουμ αποτυχημενη πατατα της εποχης απο ενα λαμπρο (ισως μεσα στα 3 πιο λαμπρα) γκρουπ του FM rock.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αλμπουμαρα ! το καλυτερο τους για μενα και το πιο πληρες .Καποτε πριν πολλα χρονια το ειχα λιωσει στο αμαξι, ρεφρενιες , παραγωγαρα ολα τα καλα .

    Θα διαφωνησω με τον φιλο Strouso , πατατες εβγαλαν οι Loverboy αλλα δεν ειναι αυτο, για τα γουστα μου τουλαχιστον .Καποια μεταγενεστερα τους ειχαν μεσα κατι πατατιες απιστευτες με κομματια ακατανοητα .Ομως αυτο το αλμπουμ ειναι βγαλμενο απο τις ενδοξες σελιδες του ειδους . Λιγο hard rock ,λιγο aor ,φωναρα , μελωδιες ,παραγωγη τι αλλο να ζητησει καποιος ?.Ουτως η αλλως ηταν 1987 κατι σαν peak του συγκεκριμενου ηχου . Αγαπημενο κομματι το love will rise again ...

    Πολυ καλη επιλογη , αλμπουμ που ειχα αναφερει σε παρουσιαση αλλου τους αλμπουμ , οτι αυτο θεωρω σαν καλυτερο τους( βεβαια αυτο δεν εχει βαρυτητα πλην μια προσωπικης εκτιμησης ) .

    το αλμπουμ αυτο θα το παρομοιαζα με 2 αλμπουμ 2 αλλων μεγαλων γκρουπ , το too hot to sleep /survivor και brigate /heart και το παρομοιαζω γιατι θεωρω οτι ειναι τα καλυτερα και των τριων ενω δεν τα θεωρουν οι 'ειδημονες ' η το μεγαλυτερο μερος των ακροατων σαν καλυτερα τους . Δεν θυμαμαι αν εχουν παρουσιαστει τα αλλα δυο .Αν οχι , πρεπει !

    ΑπάντησηΔιαγραφή

contact form

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *