NEW ENGLAND: ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΦΡΟ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΤΩΝ A.O.R. ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΩΝ

Οι New England είναι ένα αμερικάνικο συγκρότημα που κινήθηκε την τριετία 1979 -1981 στο χώρο του power melodic με αρκετά στοιχεία progressive, χωρίς να μπορέσει να κάνει την επιτυχία που του άξιζε, αλλά άφησε πίσω του ένα πολύ καλό όνομα κι ένα τραγούδι, χαρακτηριστικό του ήχου του, το "Don't Ever Wanna Lose Ya"που με το που το ακούς την πρώτη φορ, σού δίνει την αίσθηση ότι το έχεις ακούσει πολλές φορές! Από την εποχή που δραστηριοποιήθηκαν, καταλαβαίνετε ότι ανήκουν στην πρώτη γενιά των αμερικάνικων A.O.R. συγκροτημάτων. Τις ρίζες τους τις βρίσκουμε στην αρχή της δεκαετίας του 70 όταν ο οργανίστας Jimmy Waldo έπαιζε με τους Fatback στη Βοστώνη. Αργότερα στο συγκρότημα ήλθαν ο Καναδός ντράμερ Hirsch Gardner (αυτός με την αφάνα) κι ο κιθαρίστας τραγουδιστής John Fannon. Οι Fatback αλλάζουν το όνομά τους σε Target κι άρχισαν να κτίζουν το όνομά τους, παίζοντας σε όλα τα clubs της Βοστώνης. Λίγο μετά το 1976 το συγκρότημα διαλύθηκε για να επανασυσταθεί με τον Gary Shea στο μπάσο, ο οποίος είχε παίξει σε ένα demo των Boston χωρίς όμως να μείνει στο συγκρότημα. Σε ένα μικρό studio της Philadelphia ηχογραφούν ένα demo με τρία τραγούδια που για καλή τους τύχη ακούει ο manager των Kiss, Bill Aucoin και τους βοηθά να υπογράψουν σε ένα label της MCA, την Infinity Records! Με manager τον Aucoin, οι πόρτες αρχίζουν να ανοίγουν με πρώτη και καλύτερη την πρόταση να ανοίξουν τη συναυλία των Kiss στο Madison Square Garden  το 1978!
Το πρώτο άλμπουμ με τίτλο το όνομά τους κυκλοφόρησε το 1978, σε παραγωγή των Mike Stone και Paul Stanley (σ.σ. τι θα πει ποιος είναι αυτός;) και σταμάτησε στο No 50 του αμερικάνικου chart, βγάζοντας τη μεγαλύτερη επιτυχία τους, το "Don't Ever Wanna Lose Ya" (Νο 40 Αμερική). 


Γενικά το πρώτο άλμπουμ τους είναι ένα πολύ καλό δείγμα της αμερικάνικης μουσικής στα τέλη της δεκαετίας του 70 και παραμένει έως σήμερα σαν δείγμα αναφοράς, τόσο του ήχου τους όσο και της εξέλιξης του A.O.R. Για την κυκλοφορία του 2ου άλμπουμ τους με τίτλο Explorer Suite (1980) μετακινήθηκαν από την Infinity Records στην Electra αλλά το άλμπουμ δεν έτυχε καμίας εμπορικής επιτυχίας, αν και είχε ένα πολύ ενδιαφέροντα ήχο αφού το συγκρότημα είχε προσθέσει πολλά progressive στοιχεία. Στοιχεία που είναι ιδιαίτερα εμφανή στο σχεδόν 7λεπτο ομώνυμο κομμάτι που είναι το magus opus της μικρής καριέρας τους. Η εμπορική αποτυχία του δεύτερου άλμπουμ δημιούργησε τα αναμενόμενα προβλήματα τόσο μεταξύ τους όσο και με τη δισκογραφική εταιρεία τους που περίμενε μια συνέχεια του  "Don't Ever Wanna Lose Ya".  Παρ όλη την αποτυχίας του Explorer Suite, η  Electra τους ζήτησε να ηχογραφήσουν κι ένα ακόμα άλμπουμ που ήταν το τρίτο και τελευταίο της καριέρας τους. Τίτλος του Walking Wild (1981, No 176 Αμερική) με παραγωγό τον  Todd Rundgren. Η εμπορική αποτυχία του, οδήγησε το συγκρότημα στη διάλυση.
ΤΙ ΕΚΑΝΑΝ ΜΕΤΑ
Μετά τη διάλυσή τους όλοι τους παρέμειναν στη μουσική βιομηχανία. Οι Gary Shea και Hirsch Gardner με προτροπή του Aucoin συνεργάστηκαν με τον κιθαρίστα Vinnie Cusano (γνωστό με το όνομα Vinnie Vincent) σχηματίζοντας τους Warrior. Το 1983 οι Jimmy Waldo και Gary Shea σχημάτισαν τους γνωστούς Alcatrazz με τραγουδιστή τον Graham Bonnet. O John Fannon ασχολήθηκε με παραγωγές, ενώ το 2002 κυκλοφόρησε το προσωπικό του άλμπουμ Wasteland fro Broken Hearts, όπου στο τραγούδι "More Than You'll Ever Know" συμμετέχουν όλα τα μέλη των New England, ενώ το 2013 κυκλοφόρησε το Saved all the Pieces. 


ΠΩΣ ΠΗΞΡΑΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ
To όνομα τους δεν έχει καμία σχέση με την περιοχή New England που βρίσκεται στη Βορειοανατολική ακτή της Αμερικής, κάτω από το Κεμπέκ. Επιλέγοντας αυτές τις 2 λέξεις, ήθελαν να τονίσουν ότι η μουσική τους προέρχεται από την Αγγλία αλλά με ότι καινούργιο υπήρχε εκείνη την εποχή.  Και οι 4 ήταν fans των Queen, 10cc, Beatles αλλά και των progressive συγκροτημάτων όπως King Crimson και Yes.
TRIVIA


  • Σύμφωνα με συνέντευξη του Gary Shea στο αγγλικό περιοδικό A.O.R. (τεύχος 12), ο Jim Peterik των Survivor οδηγούσε το αυτοκίνητό του, στο Chicago, όταν από το ραδιόφωνο άκουσε το "Don't Ever Wanna Lose Ya" και εντυπωσιάστηκε, σταματώντας το αυτοκίνητό του κι αναρωτιόμενος είπε “Who the fuck are these guys?”.


ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ

New England (1978)
Explorer Suite (1980)

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ

21/9/20
 


Share on Google Plus
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ BLOGGER
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ FACEBOOK

3 σχόλια:

  1. Αυτός με την γραβάτα θυμίζει τον Θωμά Μαύρο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. πολυ σωστη παρατηρηση ...υπαρχουν και αλλες ομοιοτητες γενικα στο μουσικο -ποδοσφαιρικο κοσμο , μια απο τις χαρακτηριστικοτερες Gary Moore-Σαραβακος

      Διαγραφή
  2. Επίσης στο τραγούδι don't ever wanna loose ya κάνει δευτερα φωνητικά ο Paul Stanley

    ΑπάντησηΔιαγραφή

contact form

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *