HEART-BAD ANIMALS (1987): ΟΤΑΝ Η ΥΠΕΡΒΟΛΗ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΗ

Παν μέτρον άριστον! Αυτό υποστήριζαν οι αρχαίοι πρόγονοί μας και αυτή είναι ίσως η πιο συνετή στάση ζωής που μπορεί να ακολουθήσει κάποιος στην ζωή του. Πώς όμως βρίσκεις το μέτρο στην ζωή σου; Μια θεωρία υποστηρίζει πως θα πρέπει να το σπάσεις, να φτάσεις στην υπερβολή για να εκτιμήσεις την αξία του. Οι αδελφές Ann και Nancy Wilson, την δεκαετία του ογδόντα, υπερέβαλαν εαυτούς μουσικά, στυλιστικά, καλλιτεχνικά, προσωπικά αναθεωρώντας την θεωρία περί μέτρου. Ποιός χρειάζεται το μέτρο στην ζωή του άλλωστε όταν κυκλοφορείς την δισκάρα "Bad animals" το 1987; Ποτέ άλλωστε η υπερβολή δεν ήταν τόσο διασκεδαστική!
  Τη δεκαετία του 80 στον κόσμο της μουσικής τα πράγματα ήταν, όπως λένε και οι Αμερικάνοι..... larger than life και το συγκρότημα των Heart ακολούθησε ευλαβικά την τάση της εποχής. Μαλλιά με τόνους λακ, βάτες, φανταχτερά ρούχα αλλά και μουσική που άφησε εποχή κάνοντάς με προσωπικά να την θεωρώ ως την καλύτερη περίοδο της καριέρας τους! Ο δεύτερος δίσκος τους της δεύτερης καριέρας τους(!) που υιοθετούσε την νέα τους τάση κυκλοφόρησε το 1987 με τίτλο "Bad Αnimals". Έφτασε στο Νο 2 στο US Billboard 200 τον Αύγουστο του '87 και έγινε τριπλά πλατινένιος. Αν αυτό δεν ονομάζεται επιτυχία τότε δεν ξέρω τι άλλο λέγεται! Εξωτερικοί συνεργάτες όπως η Diane Warren, ο Tom Kelly και ο Billy Steinberg, η Holly Knight, η Lisa Dal Bello, ο Peter Beckett έδρασαν συνθετικά στον δίσκο, με τις φωνές των αδελφών Wilson, ιδίως της Ann (!!), καθώς και με τις παιχτικές ικανότητες των Howard Leese (κιθάρες, αργότερα στους Bad Companys), Mark Andes (μπάσο) και Denny Carmassi (ντραμς και με ποιους δεν έχει παίξει) να δρουν καταλυτικά ως προς την απογείωση των συνθέσεων.  Το "Bad Αnimals" έβγαλε τέσσερα singles. Το Alone είναι το πρώτο και ίσως το τραγούδι που οι περισσότεροι γνωρίζουν τις Heart, Νο 1 σε Αμερική και Καναδά!! Σύνθεση των Steinberg-Kelly, το πρωτοσυναντάμε το 1983 στον δίσκο των i-Ten, "Taking a cold look". Το πιάνο και τα αισθαντικά φωνητικά της Ann Wilson θα προλογίσουν το τραγούδι σε ύφος power ballad μέχρι την στιγμή του ρεφέν που θα μεταμορφωθεί σε έναν hard rock ύμνο. Αυτή η αναρρίχηση στις ψηλές νότες από την Ann την στιγμή που τονίζει την λέξη Alone, μαζί με την ερμηνευτική απελπισία που περνάει στον ακροατή εκτός του ότι θα μας στοιχειώνουν μέχρι το Τέλος του Κόσμου, την κατατάσσουν αυτόματα στις σπουδαιότερες ερμηνεύτριες, αν όχι η σπουδαιότερη (βαριά κουβέντα-προσωπική εκτίμηση), που πέρασαν ποτέ από την μουσική.

  Δεύτερος κράχτης του δίσκου, το «Who will you run to». Η Diane Warren θα υπογράψει ένα σουπερ hit που θα φτάσει στο Νο 7 του Αμερικάνικου chart. Uptempo τραγούδι με την φωνή της Ann Wilson και πάλι σε πρώτο πλάνο. Η γυναίκα δεν παίζεται!!!
  Το "There's the Girl" θα τριτώσει τα singles φέροντας την συνθετική σφραγίδα της Holy Knight. Την ερμηνευτική σκυτάλη θα αναλάβει η Nancy Wilson η οποία εκτός του ότι είναι πολύ καλή, ένα χρόνο νωρίτερα είχε φτάσει το "These Dreams: στο οποίο τραγουδούσε η ιδία στο Νο 1! Το τραγούδι τελικά θα φτάσει μέχρι το Νο 12 του US Billboard Hot 100. Η μπαλάντα "I want you so bad", ένα από τα κρυφά διαμάντια του "Bad animals", είναι το τέταρτο και τελευταίο single. Πίσω από το τραγούδι βρίσκεται και πάλι το συνθετικό δίδυμο Steinberg-Kelly. Ατμοσφαιρικό τραγούδι με τα αιθέρια φωνητικά της Ann Wilson που όμως δεν συγκίνησε ιδιαίτερα, για αυτό και το Νο 49 στο US Billboard Hot 100.

  Το "Wait for an Answer" είναι ένα αργόκτιστο τραγούδι, λουσμένο στα πλήκτρα. Ο φωνητικός έλεγχος της Ann είναι για σεμινάρια! Ισορροπώντας μοναδικά στο συναίσθημα και την ικανότητα πηγαίνει το τραγούδι ακριβώς εκεί που θέλει, απελευθερώνοντας στο τέλος όλη αυτή την δύναμη που έχει στην ψυχή της.  "Bab, bad, bad boys.... and dangerous girls..." είναι οι λέξεις κλειδιά για το Bad Animals, το τραγούδι που πήρε το όνομά του ο δίσκος. Νομίζω πως το κομμάτι αυτό πρέπει να το έσκασε από το soundtrack του Lost Boys.
  Υπενθυμίζω ότι βρισκόμαστε στην δεκαετία που το A.O.R. βρίσκεται στα καλύτερά του. Από τα πιο υποτιμημένα τραγούδια των Heart και ένα από τα πιο ωραία γυναικεία A.O.R. τραγούδια που μπορεί κάποιος να ακούσει είναι το You ain't so tough. Ρομαντισμός, πλήκτρα, φωνάρα και κολλητικό ρεφρέν. Η τέλεια A.O.R. μίξη! Για την ιστορία, ο Peter Beckett του συγκροτήματος Player φέρει μέρος ευθύνης για αυτό που διαδραματίζεται στα 4:05 μουσικά λεπτά.
  Η στοιχειωμένη μελωδία του “Stranger of the Heart” θα ακολουθήσει για την συνέχεια. Υπέροχα φωνητικά μαζί με ρομαντικά πλήκτρα μας χαρίζουν ακόμα ένα κρυμμένο "καλούδι" που αξίζει να ανακαλύψετε!
  Το "Easy target" είναι ένα ροκάδικο eighties τραγούδι το οποίο είναι σαφώς πιο αδύναμο από τα υπόλοιπα του δίσκου αλλά η Ann Wilson με το ταλέντο της αυτομάτως το μετατρέπει σε ακόμα μία ενδιαφέρουσα μουσική στιγμή.
  Τελευταίο τραγούδι του αλμπουμ είναι το RSVP ή αλλιώς "Please Respond". Σε σκοτεινό ύφος, όπως θα έλεγα πως είναι εν τέλει ολόκληρος ο δίσκος, στηρίζεται στα παράλληλα φωνητικά των αδελφών Wilson καθώς και στην ακουστική κιθάρα, με την ένσταση της ηλεκτικής στο σόλο. Απλό και μεγαλειώδες!
  Το "Bad animals" είναι ένας υπερβολικά καλός δίσκος. Η Ann Wilson είναι μια υπερβολικά σπουδαία (αυτό είναι το υπερβολικά λιγότερο!) ερμηνεύτρια. Η δεκαετία του ογδόντα ήταν μια υπερβολικά συναρπαστική δεκαετία για τον μελωδικό ροκ ήχο. Μέσα λοιπόν σε αυτή την περιοριστική κατάσταση που ζούμε (βλέπε κορωνοιός) βιώστε την μουσική υπερβολή η οποία μόνο σε καλό μπορεί να οδηγήσει. Ποιός χρειάζεται το μέτρο έτσι κι αλλιώς...
ΣΠΥΡΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
1/4/20
Share on Google Plus
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ BLOGGER
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ FACEBOOK

3 σχόλια:

  1. Εκπληκτικος δισκος (καποτε το εξωφυλο γυρω στις αρχες 90 το ειχα κανει μπλουζα με οχι μεγαλη επιτυχια ) ,θεωρω τις Heart των 80'ς μεσα στα 10 AOR σχηματα ,ηταν κατι πολυ περισσοτερο απο μια 'γυναικεια ' μπαντα που πολλοι νομιζαν . Αγαπημενος δισκος το Brigade ,γιατι το θεωρω πιο πληρες απο ολες τις αποψεις .Και το ομωνυμο του 1985 ειναι δισκαρα .( μην ξεγελαει το glam εξωφυλο οι Heart ειναι κατι πολυ περισσοτερο )

    Το Alone παροτι δεν ειναι στην πρωτη του εκτελεση , η εκτελεση των Heart απογειωσε το κομματι κανοντας το υπερκλασσικο , μια απο τις ωραιοτερες μπαλαντες ολων των εποχων . Απλα μπαινει η εισαγωγη και ολοι σιωπουν . Ενα πραγματικα διαχρονικο κομματι , οπως επισης και αλλα των Heart οπως το these dreams (ενα απο τα λιγα που lead φωνητικα κανει η Nancy Wilson ),what about love , η το baracude απο πιο παλιες εποχες .

    Υπαρχει η ιστορια των Heart στο youtube για οποιον ενδιαφερεται , απο την μερα 1 οταν ακομα η Nancy δεν ηταν στην μπαντα και φυσικα υπαρχει και 'ερωτικη διαπλοκη ' αφου ολο και κατι παιζοταν ,αγορια κοριτσια ολοι μαζι φυσικο ειναι .

    Τα τελευταια χρονια ,το εχω ξαναγραψει , εκαναν μια πιο 'raw rock /zeppelin-ικη ' στροφη που θεωρω απλα εβαλε τελος στην καριερα τους .Μαλιστα πριν καποια χρονια 'την ειπα ' με ευγενεια παντα στην Ann Wilson και φυσικα ευγενεστατα μου απαντησε οτι σεβεται την αποψη μου αλλα ακολουθει αυτο που της βγαινει .Για να μην μας περναει για Αμερικανακια δηλαδη οτι χαφτουμε περι επιφανιακων 80΄ς ...Αυτα αλλου ...

    Οι πιο τελευταιες τους κυκλοφοριες , με το ζορι ακουγονται στα δικα μου αυτια ,δεν ξερω στους υπολοιπους .Αυτες βγαζουν κομματια κανουν συναυλιες ( καποια στιγμη ειχαν μια μια διενεξη μεταξυ τους )και νομιζουν οι θεατες πανε για τα νεου τυπου κομματια του . Αμ δε

    Κομματια που δεν ειναι τοσο γνωστα αλλα αξιζουν την ακροαση τα stranded , wild child ( εχει για πρωινο το ομοτιλο των wasp ), secret , the woman in me , if looks could kill γενικα εχουν κομματαρες .

    Τι σημασια εχει αν εγραψαν αλλοι τα κομματια ? Αμα ο Jim Vallance η ο Tom Kelly εγραφαν καλυτερα και πιο to the point κομματια χρειαζονται την συμβολη τετοιων ταλεντων σαν τις αδελφες Wilson για να τα απογειωσουν . Και φυσικα και των αλλων καλων μουσικων που τις συνοδεψαν . ( οποιος θελει υπαρχει βιντεο του Ηoward Leese να λεει την ιστορια του σολο στο alone )


    * και για να μην ξεχνιομαστε ενα ακομα ονομα που την εποχη που γκρεμιζε τοιχους εξω , εδω γινοταν απλη αναφορα .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σε μια τετοια δισκαρα (μαζι με την αμεσως προηγουμενη και την αμμεσως επομενη) απλα σιωπω, δινω συγχαρητηρια για το αρθρο, και αμεσως γονατιζω και προσκυνω το συγκροτημα των αδελφων Wilson, αισθανοντας τυχερος που εξησα τετοια album τις μερες που κυκλοφορησαν και συνεδεσα αναμνησεις με τετοιες τραγουδαρες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να επανελθω στο αρθρο για μια παρατηρηση . Η υπερβολη μπορει να γινοταν τοτε σε ολα , κυριως στυλιστικα , οχι ομως στην μουσικη . Γιαυτο ο δισκος αυτος χαρακτηριζεται AOR, το ειδος αυτο ειναι ναι μεν rock αλλα αποφευγει τις υπερβολες και ακροβατισμους αλλων ειδων .Τοσο ενορχηστρωτικα οσο και παικτικα . Δεν ειναι απαραιτητο στο κουπλε π.χ η κιθαρα να θεριζει αλα judas priest ουτε το σολο να ειναι βγαλμενο απο τα πιο τρελα ονειρα του Impeliteri και του Batio .Ολα εξυπηρετουν το κομματι και μονο . Οποτε μουσικα η αισθηση του μετρου υπαρχει στο μεγιστο ,αυτη ειναι η διαφορα του ειδος απο αλλα . Καποια αλλα πραγματα θεωρουνται υπερβολικα σημερα π.χ τα reverb που χρησιμοποιουσαν ,αλλα μουσικα ολα ειναι φτιαγμενα με αυτη την αισθηση , του μετρου .

    ΑπάντησηΔιαγραφή

contact form

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *