SMOKIE: ΤΕΛΙΚΑ ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ Η ALICE;

Οι Smokie είναι από τα συγκροτήματα που μου έμαθαν το rock. Ο έντονα μελωδικός και νοσταλγικός ήχος τους, η βραχνή φωνή του Chris Norman, τα ρεφρέν που δεν ξεκολλούσαν απ’ το μυαλό μου κι εκείνο το ιστορικό Greatest hits, που για να παίξει έπρεπε να το «ποτίσουμε» με μπόλικο αντιστατικό, έχουν μείνει ανεξίτηλα στη μνήμη μου.
Γράφει ο Θόδωρος Τερζόπουλος
CHASING ALL THE TIME: ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑΣ
Τον Οκτώβριο του 1963 μια τυχαία συνάντηση μεταξύ του Ron Kelly και του Alan Silson στο μουσικό κατάστημα Moore στο North Parade του Bradford, οδήγησε στη δημιουργία των του συγκροτήματος "Yen". Δύο μέρες μετά τη συνάντηση τους προστέθηκε ο Chris Norman και το συγκρότημα ξεκίνησε πρόβες. Η προσθήκη του Terry Uttley στο μπάσο στις αρχές του 1965 ολοκλήρωσε τη σύνθεση και η πρώτη συναυλία των "Yen" πραγματοποιήθηκε στο Birkenshaw School τον Φεβρουάριο του 1965. Το group αποτελούσαν οι: Chris Norman (lead vocals / rhythm guitar),  Terry Uttley (μπάσο / φωνητικά), Alan Silson (κιθάρα / φωνητικά) και Ron Kelly. Λίγο καιρό μετά θα μετονομαστούν σε "The Sphynx" και  αργότερα τους συναντάμε με το όνομα "Essence". Ως Essence, περιόδευαν σε μικρά clubs στο Bradford και στις γύρω κοινότητες, πριν διαλύσουν το 1966. Ο Ron Kelly προσχώρησε στους Black Cats τον Σεπτέμβριο του 1966. Οι Black Cats εκείνη την εποχή είχαν μέλη τους Peter Eastwood στην κιθάρα / φωνητικά και Arthur Higgins στο μπάσο. Ο Kelly αντικατέστησε τον drummer που είχαν εκείνη την εποχή, ενώ ο Alan Silson και ο Pete Eastwood εντάχθηκαν στη μπάντα, αλλά σύντομα έφυγαν και αντικαταστάθηκαν από τον Chris Norman. Τον Νοέμβριο του 1967 οι Black Cats μετονομάζονται σε "The Four Corners".
Τον Απρίλιο του 1968, το group έχει manager τον Mark Jordan, ο οποίος τους συμβουλεύει να μετονομαστούν σε "The Elizabethans". Το group πλέον λειτουργεί επαγγελματικά και τα μέλη του εξασφαλίζουν καλύτερες αποδοχές. Τον Ιούνιο του 1968, ο Terry Uttley μπαίνει στο group αντικαθιστώντας τον Arthur Higgins, που έφυγε για να συνεχίσει τις σπουδές του. Στις  9 Δεκεμβρίου του 1968 κάνουν την πρώτη τους τηλεοπτική εμφάνιση και τον Αύγουστο του 1969, παίζουν δυο κομμάτια στο show του BBC,  High Jinx. Η εμφάνισή τους ήταν απόλυτα πετυχημένη και με την βοήθεια του Jordan ηχογραφούν το πρώτο τους demo. Τον Ιανουάριο του 1970, η RCA Records έδειξε ενδιαφέρον, αλλά τους προτείνεται να αλλάξουν ξανά το όνομά τους σε "Kindness". Το συγκεκριμένο όνομα προκρίθηκε μετά από ραδιοφωνικό διαγωνισμό που πραγματοποίησε ο ραδιοσταθμός Radio One. Με το νέο τους όνομα κυκλοφορούν το double A-side "Light of Love"/"Lindy Lou" που κυκλοφορεί στις 3 Απριλίου 1970. Πωλήθηκαν μόλις 300 κόπιες και η RCA διέκοψε το συμβόλαιο.

Το συγκρότημα συνεργάζεται με τον Ronnie Storm για την κυκλοφορία του τραγουδιού "My Desire" που κυκλοφόρησε με το ψευδώνυμο "Fuzzy and The Barnets" (λόγω συμβατικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε ο Storm). Παράλληλα, ο Steve Rowland, των Family Dogg, άκουσε τη μπάντα να παίζει ζωντανά στο Radio One Club και προσφέρθηκε να τους υπογράψει στην εταιρεία παραγωγής του. Ούτε αυτή η συνεργασία θα προχωρήσει και τα τέλη του 1971 το management του συγκροτήματος αναλαμβάνει ο Dave Eager, που ήταν DJ στο BBC Radio One. Την ίδια εποχή ο Norman υπέστη σοβαρή λοίμωξη που επηρέασε τις φωνητικές του χορδές. Μετά την ανάκαμψή του, η φωνή του ακούγεται πολύ πιο σκληρή, γεγονός που θεωρήθηκε θετική εξέλιξη για το ήχο του συγκροτήματος από τα υπόλοιπα μέλη. Αμέσως βρίσκουν στέγη στη Decca και ηχογραφούν τον Φεβρουάριο του 1972 το πρώτο τους single: "Oh Julie" / "I Love You Carolina". Λίγο αργότερα, κυκλοφόρησε το επόμενο single: "Let the Good Times Roll", που επιλέχτηκε σαν σήμα της εκπομπής Emperor Rosko's Saturday show στο BBC Radio One. Έτσι αρχίζει να τους μαθαίνει το βρετανικό κοινό, αλλά η δημοτικότητα που απέκτησαν δεν μεταφράστηκε σε αξιόλογες πωλήσεις. Το επόμενο single που ηχογράφησαν για την Decca ήταν το "Make it Better" / "Lonely Long Lady", το οποίο απέτυχε και το συμβόλαιο με την Decca ακυρώθηκε.
Κατά τη διάρκεια της συνεργασίας με την Decca, ο Eager χρησιμοποίησε τις επαφές του με το πρακτορείο Kennedy Street Enterprises με έδρα το Μάντσεστερ, για να κερδίσει το συγκρότημα τη θέση της support μπάντας του Peter Noone (των Herman’s Hermits). Με τον Noone σύντομα ξεκίνησαν μια περιοδεία, η οποία δεν πρόσφερε κάτι στο συγκρότημα, εκτός από το ότι τους πρόσεξε ο Bill Hurley. Ο Hurley έπεισε τον Eager να αποδεσμεύσει το συγκρότημα από το συμβόλαιο που είχε μαζί τους. Ο Ron Kelly εγκατέλειψε τους Kindness στις 8 Αυγούστου 1973 και τον αντικατέστησε ο Pete Spencer (τύμπανα / φωνητικά).  Με αυτή τη σύνθεση οι Kindness παίζουν μουσική σε ένα τουριστικό σκάφος που ξεναγεί τουρίστες στα αξιοθέατα της Φρανκφούρτης!


W'RE FLYING HIGHl: Η ΜΗΧΑΝΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΠΙΤΥΧΙΩΝ
Ο Hurley φέρνει σε επαφή το συγκρότημα με τους συνθέτες Nicky Chinn και Mike Chapman ("Chinnichap"), οι οποίοι έγραφαν τραγούδια για τους καλλιτέχνες του glam rock όπως οι: Sweet, Mud και Suzi Quatro. Αρχικά οι "Chinnichap" τους απέρριψαν, αλλά η επιμονή του Hurley έπεισε τελικά τους συνθέτες / παραγωγούς να δώσουν μια ευκαιρία σε αυτή την νεανική μπάντα. Οι Hurley και Chinnichap άρχισαν να δουλεύουν με τη μπάντα και πρότειναν μια ακόμα αλλαγή ονόματος, σε "Smokey". Μια προσπάθεια να ντυθεί το συγκρότημα με δερμάτινα ρούχα (παρόμοια με το Suzi Quatro) απέτυχε, και τα τέσσερα μέλη του group συνέχισαν να φορούν τα αγαπημένα τους τζην. Στα τέλη του 1974 ξεκινούν να ηχογραφούν το πρώτο τους album Pass It Around που κυκλοφόρησε στις 14 Φεβρουαρίου 1975. Το ομότιτλο κομμάτι ήταν το single του album, που πέρασε απαρατήρητο. Το Radio One απέρριψε το συγκεκριμένο τραγούδι, γιατί θεώρησε ότι προβάλλει τη χρήση ναρκωτικών. Τον Απρίλιο οι Smokey ανοίγουν τις συναυλίες των Pilot και φτάνουμε στις 22 Σεπτεμβρίου 1975, τότε που οι Smokey κυκλοφορούν το δεύτερο album, Changing All the Time. Το πρώτο single του νέου album είναι το "If You Think You Know How to Love Me", που γίνεται μεγάλη επιτυχία σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Έφτασε στο No. 3 του UK Singles Chart, ενώ ακολούθησε και το δεύτερο single to "Don't Play Your Rock 'n' Roll to Me". Μόλις οι Smokey γνώρισαν επιτυχία δημιουργήθηκαν τα πρώτα προβλήματα, καθώς ο γνωστός soul μουσικός  Smokey Robinson θεώρησε ότι το όνομα του group προκαλεί σύγχυση στο κοινό και τους απείλησε με αγωγή αν δεν το άλλαζαν. Για να αποφύγουν τα νομικά προβλήματα τροποποίησαν το όνομα σε "Smokie". Με αυτό το όνομα ξεκινούν την πρώτη τους περιοδεία.

Το τρίτο τους LP ήταν το Midnight Café που, εν μέρει, ηχογραφήθηκε στις ΗΠΑ όπου είχε εγκατασταθεί ο Nicky Chinn. Το  Midnight Café βασίστηκε στη επιτυχία του Changing All the Time και κατάφερε να εδραιώσει το group στα charts με κομμάτια όπως:  "Something's Been Making Me Blue", "Wild Wild Angels", και το "I'll Meet You At Midnight". Τον Νοέμβριο του 1976 φτάνουν στο απόγειο της καριέρας τους με την κυκλοφορία του "Living Next Door to Alice" (διασκευή ενός κομματιού της αυστραλιανής μπάντας New World'), που έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία τους. Διαβάστε εδώ την ιστορία του τραγουδιού πως ένα αθώο τραγούδι μπορεί να γίνει ένα ...fucking hit. Πολύ επιτυχημένο ήταν και το επόμενο single "Lay Back in the Arms of Someone". Μέσα σε δυο χρόνια οι Smokie από την αφάνεια καταφέρνουν να γίνουν superstars, με τις περιοδείες τους να είναι  sold-out και εκατομμύρια πωλήσεις  albums. Τα δύο επόμενα albums, 'Bright Lights & Back Alleys (1977) και The Montreux Album (1978), διατήρησαν τους Smokie στον δρόμο της επιτυχίας. Από το  Bright Lights & Back Alleys ξεχώρισαν δυο  hit singles: το"It's Your Life" (με reggae επιρροές)  και η διασκευή του "Needles and Pins".
Το 1978 ο Chris Norman συνεργάζεται με την Suzi Quatro και κυκλοφορούν σαν ντουέτο το single "Stumblin' In"  (μια ακόμη σύνθεση των Chinnichap). Οι Norman - Quatro φτάνουν στην κορυφή πολλών ευρωπαϊκών charts και στο US Top 10, αλλά στη Μ. Βρετανία μόλις που καταφέρνουν να φτάσουν στο No. 41. Θα ακολουθήσει η κυκλοφορία του single '"Mexican Girl", που είναι σύνθεση των Norman και Spencer. Έτσι μετά από καιρό το group δοκιμάζει να απαγκιστρωθεί από τους Chinnichap. Ο Chris Norman τον Pete Spencer γράφουν και κάνουν την παραγωγή ενός τραγουδιού  που ερμήνευσε ο superstar του βρετανικού ποδοσφαίρου Kevin Keegan. Είναι το"Head Over Heels in Love", που έφτασε στο No. 31 του UK hit. Το 1979 κυκλοφορούν το album The Other Side of the Road που ηχογραφήθηκε εξ ολοκλήρου στην Αυστραλία.. Ξεχωρίζουν δυο ακόμη  singles τα "Do to Me" και "Babe It's Up to You", αλλά φαίνεται ξεκάθαρα πλέον ότι οι πωλήσεις τους έχουν πτωτική πορεία. Το επόμενο album τους κυκλοφορεί το 1981 και ονομάζεται Solid Ground. Για πρώτο single επιλέγουν το "Little Town Flirt", μια διασκευή  ενός τραγουδιού του  Del Shannon's,  που μπορεί να είχε γίνει το 1963, αλλά με τους Smokie δεν μπήκε στο UK Singles Chart. Η παύση της συνεργασίας τους με τους Chinnichap επηρεάζει δραματικά την πορεία τους. Τα τέσσερα μέλη του συγκροτήματος αδυνατούν να βρουν το δρόμο προς την επιτυχία στηριζόμενοι στο δικό τους υλικό. Στις αρχές του 1982 κυκλοφορεί το τελευταίο album για λογαριασμό της EMI/BMG, το Strangers in Paradise. Αμέσως μετά o Chris Norman αρχίζει ηχογραφήσεις για το πρώτο solo album του το Rock Away Your Teardrops, ενώ παράλληλα κάνει ηχογραφήσεις και για το επόμενο album των Smokie το Midnight Delight. Και τα δυο albums απέτυχαν να σημειώσουν αξιόλογες πωλήσεις, με αποτέλεσμα το συγκρότημα να παγώσει κάθε δραστηριότητά του.

BACK TO BRADFORD: ΜΕΤΑΞΥ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ

Ένα τραγικό γεγονός θα αποτελέσει την αφορμή για την επιστροφή των Smokie. Η ποδοσφαιρική ομάδα της Bradford City είχε βιώσει μια φοβερή καταστροφή, όταν κάηκε το γήπεδό της με αποτέλεσμα να χαθούν ανθρώπινες ζωές. Όταν διοργανώθηκε μια συναυλία συμπαράστασης στα θύματα της τραγωδίας, ένα από τα πρώτα ονόματα που κλήθηκαν ήταν οι Smokie. Η συναυλία είχε τεράστια επιτυχία, ενώ εντυπωσιακή χαρακτηρίστηκε η εμφάνιση τους. Τρεις μέρες μετά τη συναυλία, ο Norman παρακινεί τα υπόλοιπα μέλη να ξαναφτιάξουν το συγκρότημα.  Πραγματοποιούν μια περιοδεία σε Αυστρία, Γερμανία, Ελβετία, όμως η αποχώρηση του Norman αλλάζει τα δεδομένα.  Επηρεασμένος από τη σχετική επιτυχία που γνώρισε το δεύτερο solo albumτου, Some Hearts Are Diamonds, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από τους Smokie.  Αντικαταστάθηκε από τον Alan Barton, παλιό μέλος των Black Lace, του οποίου η φωνή έμοιαζε χαρακτηριστικά με εκείνη του Norman. Τον Barton πρότεινε ο ίδιος ο Norman, αλλά οι Alan Silson και Terry Uttley δεν ενθουσιάστηκαν με την πρόταση, γιατί θεωρούσαν ότι το μουσικό υπόβαθρο του Barton ήταν διαφορετικό. Ωστόσο, λίγες εβδομάδες αργότερα στο σπίτι του Terry, ο Alan Barton απολάμβανε ένα μικρό ποτήρι Vimto, παρακολουθώντας το συγκρότημα να τζαμάρει. Κάποια στιγμή πήρε το μικρόφωνο και τραγούδησε σαν ντουέτο με τον Norman. Τότε οι υπόλοιποι πείστηκαν ότι ο Chris Norman είχε απόλυτο δίκιο και ο Barton έγινε μέλος των Smokie. O Martin Bullard προστέθηκε για τα  keyboards, ενώ τη θέση του Spencer (που αποχώρησε) πήρε ο drummer Steve Pinnel. Με τη νέα σύνθεση κυκλοφορούν το  All Fired Up (1988), που είναι αξιόλογο. Ανάμεσα στα κομμάτια του συγκεκριμένου album περιλαμβάνεται το "Rock Away Your Tear Drops", δηλαδή το ομότιτλο κομμάτι από το πρώτο album Norman.  Τα επόμενα χρόνια θα κυκλοφορήσουν διάφορα albums που θα γνωρίσουν περιορισμένη επιτυχία κυρίως στις Σκανδιναβικές χώρες.  Το Boulevard of Broken Dreams (1989), επτά εβδομάδες  No. 1 στη Νορβηγία, Whose Are These Boots? (1990) επίσης No. 1 στη Νορβηγία Chasing Shadows (1992) και Celebration (1994), που περιέχει παλιά κομμάτια σε νέες ενορχηστρώσεις με συνοδεία ορχήστρας. Όλα τα συγκεκριμένα albums απέτυχαν να σημειώσουν επιτυχία στη Μ. Βρετανία. Ξαφνικά οι Smokie θα κάνουν μια επιστροφή-έκπληξη στο UK Singles Chart το 1995, με τη συνεργασία τους με το κωμικό  Roy Chubby Brown, χάρη στο "Living Next Door To Alice (Who the F**k is Alice)" που έφτασε No. 3 στη Μ. Βρετανία. Το συγκρότημα είχε παρατηρήσει ότι όποτε τραγουδούσε το κλασικό τους hit  "Living Next Door To Alice” (ειδικά στην Ιρλανδία), μόλις ακουγόταν ο στίχος: "For 24 years/I've been living next door to Alice" το κοινό φώναζε:  "Alice? Who the fuck is Alice?".  Αυτόν το παράξενο «διάλογο»  αποτύπωσαν στη συγκεκριμένη επιτυχία, που τους επανέφερε στο προσκήνιο. Όμως τη χαρά της επιτυχίας διαδέχτηκε ένα τραγικό γεγονός. Λίγες μέρες αργότερα το λεωφορείο που μετέφερε το συγκρότημα στην περιοδεία του, ξέφυγε από την πορεία του κατά τη διάρκεια χαλαζόπτωσης στη Γερμανία.  Ο Barton τραυματίστηκε βαριά και πέθανε μετά από πέντε μέρες νοσηλείας στην εντατική. Τα υπόλοιπα μέλη του group και ο Brown συμφώνησαν να παραχωρήσουν τα δικαιώματα του τραγουδιού στην πρώτη σύζυγο του Barton. Παράλληλα αποφάσισαν να συνεχίσουν την πορεία τους, αναζητώντας τον νέο (τρίτο) τραγουδιστή τους. Επιλέχτηκε ο Mike Craft με τον οποίο κυκλοφορούν τον μέσα στην ίδια χρονιά τα: The World and Elsewhere και Light a Candle — The Christmas Album. Το 1996 ο Alan Silson αποχωρεί και τη θέση του παίρνει ο Mick McConnell,. Ακολουθεί η κυκλοφορία του album Wild Horses – The Nashville Album (1998). Τον Φεβρουάριο του 2001 οι  Smokie κυκλοφορούν δύο  albums: Uncovered και Uncovered Too, που περιέχουν μόνο διασκευές. Το 2004 οι Smokie ηχογραφούν το νέο τους studio album, On the Wire, με έντεκα από τα δεκατέσσερα κομμάτια να τα έχουν γράψει οι ίδιοι. Το 2006 κυκλοφορεί το album From the Heart, που είναι μια συλλογή η οποία περιέχει και τρία νέα τραγούδια. Φτάνουμε στο 2010, όταν οι Smokie γνωρίζουν ξανά επιτυχία με το CD, Take a Minute. Κυκλοφόρησε στη Δανία τον Αύγουστο του ίδιου έτους και έφτασε στο Νο3 του Album Chart. Το κομμάτι "Sally's Song (The Legacy Goes On)"  (που αποτελεί συνέχεια του "Living Next Door to Alice”) γνωρίζει επιτυχία σε Σκανδιναβία και Γερμανία.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Τα τελευταία χρόνια οι Smokie εξακολουθούν να κάνουν περιοδείες ακόμη και σε μέρη που δεν είχαν επισκεφθεί στο παρελθόν (Μαλαισία, Ινδία). Το 2018 το συγκρότημα έδωσε πολλές συναυλίες, κυρίως στη Γερμανία και τη Δανία. Στα σχέδια του συγκροτήματος υπάρχει η κυκλοφορία ενός EP με καινούρια τραγούδια. Στο ερώτημα για πόσο ακόμη σκοπεύουν να συνεχίσουν, οι ίδιοι απαντούν: « Όσο οι fans απολαμβάνουν τη μουσική μας, κάπου θα μας βρείτε να παίζουμε πάνω στον πλανήτη Γη!»
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ:
• Midnight Café (1976)
• Bright lights & Back alleys (1977)
• The Montreux Album (1978)
• Changing All the Time (1976)
• Greatest Hits (1977)
Δεν υπήρχε πάρτι στα τέλη της δεκαετίας του 70 που να μην υπήρχε αυτός ο δίσκος

TRIVIA
•    O Terry Uttley θυμάται ότι όταν πήγε στους Yen αντί για μπάσο χρησιμοποιούσε μια κιθάρα που της έλλειπαν δυο χορδές. Την ημέρα που κατάφερε να αποκτήσει το πρώτο του μπάσο έμαθε ότι απολύεται από την μπάντα. Έτσι αναγκάστηκε να δουλέψει σε τυπογραφείο για ένα διάστημα, μέχρι να επιστρέψει στη σύνθεση των "The Elizabethans".
•    Για την αλλαγή στη χροιά της φωνής του, ο Chris Norman, έχει διαψεύσει ότι αιτία της ήταν μια λοίμωξη στις φωνητικές χορδές. Επιμένει ότι αιτία ήταν το γεγονός ότι για χρόνια τραγουδούσε σε clubs αναπνέοντας τον καπνό των τσιγάρων, ενώ παράλληλα ούρλιαζε προσπαθώντας να μιμηθεί την ερμηνεία του Little Richard.
•    Ο Hurley ετοίμασε μια σειρά από πολλά, αλλά φτηνά, demos για να παρουσιάσει τους Kindness στους Mike Chapman and Nicky Chinn. Ο ήχος του υλικού ήταν εντελώς flat και εκείνοι απογοητεύτηκαν. Χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει όλη του την πειθώ ώστε να παρακολουθήσουν οι "Chinnichap" αρκετά live του συγκροτήματος, μέχρι να αποφασίσουν να προχωρήσουν σε συνεργασία.
•    Σημαντική στιγμή για τους Smokie θεωρείται η συνεργασία τους με την Agnetha Faltskog των ABBA, το 1983.
Με την Agnetha Faltskog των ABBA

•    Η φωτιά του γηπέδου της Bradford City ήταν μία από τις πιο αιματηρές ποδοσφαιρικές καταστροφές που έγιναν ποτέ. Η φωτιά ξέσπασε στις 11 Μαΐου του 1985, στο 40΄ λεπτό του αγώνα Μπράντφορντ Σίτι - Λίνφιλντ ΦΚ. Ο τελικός απολογισμός ήταν τουλάχιστον 265 τραυματίες και 56 νεκροί.

Θόδωρος Τερζόπουλος
1/4/19






Share on Google Plus
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ BLOGGER
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ FACEBOOK

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

contact form

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *