TIM BUCKLEY: Ο ΜΥΘΟΣ!



Γεννημένος το 1947 στην Washington, D.C, ο Timothy Charles Buckley III όπως είναι το κανονικό όνομά του εξελίχθηκε σε ένα τροβαδούρο που οι στίχοι του (κυρίως) αλλά και η μουσική του ξεπέρασαν τη χώρα του. Συνδυάζοντας τη φολκ  και τη ψυχεδέλεια της εποχής,  ο Tim Buckley  μπορεί την εποχή που κυκλοφόρησε τα τραγούδια του να μη γνώρισαν επιτυχία, αλλά μετά το θάνατό του (σ.σ. το 1975) »πέρασαν» στον πολύ κόσμο που τα εκτίμησε. Εκείνο όμως που κατάφερε ο Buckley και μάλλον λίγοι το μνημονεύουν ήταν να χειριστεί τη φωνή του σαν όργανο μουσικής, πράγμα πολύ δύσκολο.
Η γιαγιά του, τού έμαθε τα τραγούδια των Bessie Smith, Billie Holiday, Frank Sinatra και Johnny Cash. Έχοντας μπολιαστεί με τα καλύτερα μουσικά αντισώματα, γίνεται μάρτυρας της φολκ επανάστασης που ξέσπασε στην Αμερική τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 60 και γνωρίζοντας banjo σε ηλικία 13 ετών γίνεται μέλος των Kingston Trio. Και ενώ έχει αρχίσει να φτιάχνει όνομα στα clubs και στους πυρήνες των νέων της Αμερικής που έψαχναν διέξοδο σε κάτι διαφορετικό, το 1965 παντρεύεται την Mary Guibert. Ο γάμος τους ήταν περίεργος και επεισοδιακός αφού έγινε κάτω από πίεση γιατί η Mary πίστευε ότι ήταν έγκυος που τελικά δεν ήταν. Στο γάμο δεν πήγε ο πατέρας της νύφης αλλά και που πήγε ο πατέρας τού γαμπρού τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα αφού κατά τη διάρκεια της τελετής είπε στον παπά «τους δίνω το πολύ 6 μήνες»! Τελικά δεν έπεσε και πολύ έξω, αφού το ζευγάρι χώρισε τον Οκτώβριο του 1966, ένα μήνα αφού είχε γεννηθεί ο γιός τους Jeff. Ο ντράμερ των Mothers Of Invention, Jim Black τον συνέστησε στον  manager Herb Cohen που με τη σειρά του, τού πρότεινε να ηχογραφήσει ένα demo με 6 τραγούδια που στη συνέχεια το πήγε στον ιδιοκτήτη της Elekta Recorsds που τον υπέγραψε. Έτσι τo μήνα που χώρισε, κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ του με τίτλο το όνομά του που κι αν δεν σημείωσε εμπορική επιτυχία, θεωρείται από τα κλασικά folk άλμπουμ της αμερικάνικης μουσικής. Το άλμπουμ του είχε σαν παραγωγούς δύο σπουδαίους δισκάνθρωπους της Αμερικής, τον Jac Holzman, ιδιοκτήτη της Elektra Records και τον Paul Allen Rothchild, μετέπειτα παραγωγό των Doors, Janis Joplin και Butterfield Blues Band!
Το δεύτερο άλμπουμ του Goodbye and Hello (1967,Νο 171 Αμερική) είχε μεγαλύτερη ελευθερία στη μουσική του κίνηση και ο ίδιος ανέπτυξε τη φωνή του καλύτερα. Σκοτεινοί, πεσιμιστικοί στίχοι, σύγχρονα θέματα της αμερικάνικης κοινωνίας αλλά και αισθηματικά προσωπικού επιπέδου (σ.σ. σχετικά με το γάμο του αλλά και το παιδί του) διέπουν τα τραγούδια του. Ο Buckley αρχίζει και ξεφεύγει από το μικρό περιορισμένο κύκλο των folk clubs και το κοινό του αυξάνεται. Την ίδια εποχή, ένας άλλος νεαρός αμερικάνος ο Bob Dylan έχει κατακτήσει τη νεολαία της χώρα του αλλά οι συγκρίσεις μεταξύ των δύο, αφήνουν τον Buckley αδιάφορο.
Το τρίτο άλμπουμ του Happy Sad (1969, Νο 81 Αμερική) σηματοδοτεί μια ακόμα πιο πειραματική περίοδο του αυτή τη φορά όχι τόσο με τη φολκ, όσο με τη jazz. H χρήση βιμπράφωνου, προσφέρει στον ήχο του ένα καινούργιο ορίζοντα ενώ συνεχίζει τους πειραματισμούς με τη φωνή του.
Για πρώτη φορά στο Happy Sad δοκιμάζει να γράψει ο ίδιος στίχους, αφού στα 2 προηγούμενα άλμπουμ του οι στίχοι ανήκαν στον στενό συνεργάτη του Larry Beckett.
Το άλμπουμ του The Best of Tim Buckley χρησιμοποιήθηκε σαν soundtrack στην ταινία Changes (1969). H στράτευση του Beckett αποδέσμευσε τον Buckley και η στροφή του στη jazz μουσική έγινε ακόμα πιο έντονη.

Το 1969 ήταν μια ιδιαίτερη χρονιά για τον Tim Buckley που άρχισε να δουλεύει τρία διαφορετικά άλμπουμ! Τα Lorca, Blue Afternoon και Starsailor ενώ η μουσική avant garde συνθετών όπως των Luciano Berio και Ianni Xenaki, επηρεάζουν τη μουσική του. Πρώτα κυκλοφόρησε το Blue Afternoon (1969, No 192 Αμερική) κι αργότερα το 1970 το Lorca όπου όλα τα κομμάτια είναι δικές του συνθέσεις αλλά είναι εμπνευσμένες από τον Ισπανό ποιητή Federico García Lorc. Και τα δύο απέτυχαν εμπορικά και εστίασε στο επόμενο άλμπουμ του που ήταν το Starsailor που είχε πολλά jazz στοιχεία.
Στο άλμπουμ Starsailor περιλαμβάνεται το τραγούδι του “Song to the Siren” που έχουν διασκευάσει οι Pat Boone, This Mortal Coil, Robert Plant, Jophn Frusciante, Bryan Ferry και Brendan Perry. Η εμπορική αποτυχία και των 3 άλμπουμ του τον ‘έριξε’ με αποτέλεσμα να ακολουθήσει το δρόμο των ναρκωτικών, ενώ οι live συναυλίες του έχασαν τη λάμψη τους.
Ακολούθησε μια περίοδος όπου άλλαξε τον ήχο του. Η περίοδος ονομάστηκε από τον ίδιο "sex funk", όπου ηχογράφησε τα άλμπουμ Greetings from L.A.,Sefronia και Look at the Fool που ήταν και το τελευταίο του.
Πέθανε σε ηλικία 28 ετών εξ αιτίας υπερβολικής δόσης ναρκωτικών! Ο tour manager του Bob Duffy όταν έμαθε το θάνατό του είπε” «δεν το περίμενα αλλά ήταν σαν να έβλεπα μια ταινία με φυσιολογικό τέλος». Όταν πέθανε ήταν κυριολεκτικά αδέκαρος και η μόνη περιουσία του ήταν μι κιθάρα και ένας ενισχυτής.
Ο βιολογικός γιος του Jeff ακολούθησε την πορεία του πατέρα του με μεγάλη επιτυχία κυκλοφορόντας το άλμπουμ Grace(1994) αλλά η ζωή δεν στάθηκε καλή μαζί του αφού στις 29 Μαϊου 1997 βρέθηκε πνιγμένος σε ένας παραπόταμο του Mississippi στο Wolf River Harbor. Ήταν 31 ετών.

Είναι πραγματικά θλιβερό πως ένας άνθρωπος με τόσο πλούσια συναισθήματα που έβγαιναν από τα τραγούδια του, έζησε μια τόσο ‘δύσκολη’ ζωή. Ο πρώτος του γάμος διήρκεσε λιγότερο από ένα χρόνο, χώρισε έχοντας ένα παιδί ενός μηνός(!), ο ίδιος φαίνεται, μέσα από τους στίχους του, να μην μπορεί να ‘ησυχάσει» και σχεδόν δεν γνώρισε το γιό του! 
Εκτός από τα 9 studio άλμπουμ και τα 7 live, ο Tim Buckley άφησε πίσω του μια σημαντική μουσική παρακαταθήκη ενός τραγουδοποιού που ξέφευγε από τα όρια του τροβαδούρου όπως τουλάχιστον τον εννοούσαν εκείνη την εποχή στην Αμερική. Μπορεί να μην «έγινε» Bob Dylan αλλά σίγουρα οι πειραματισμοί του ήταν ενδεικτικοί της νοοτροπίας του να προσεγγίζει τη μουσική αλλά και να δίνει βάθος στους στίχους. Το γεγονός ότι πάντρεψε τη φολκ, που στα μέσα της δεκαετίας ήταν κυρίαρχο μουσικό κίνημα στην Αμερική, με τη ψυχεδέλεια αλλά και τη jazz δείχνει την ευρηματικότητα αλλά και το ανήσυχο πνεύμα του. Και πάντα σε περιπτώσεις που ο καλλιτέχνης φεύγει νωρίς από τη ζωή, σκεπτόμαστε σκωπτικά «τι θα μπορούσε να προσφέρει ακόμα στη σύγχρονη μουσική»!

TRIVIA
  • Από το 1970 και μετά έκανε προσπάθειες να εμφανιστεί σαν ηθοποιός χωρίς όμως επιτυχία. Τελικά το 1971 έπαιξε στη low-budget ταινία Why?.
  • Τον Απρίλιο του 1970 παντρεύτηκε την Judy Brejot Sutcliffe και υιοθέτησε το γιό της Taylor Keith Sutcliffe.
  • Στην κηδεία του δεν ήταν ο 8χρονος βιολογικός γιος του Jeff ο οποίος αργότερα έγραψε το τραγούδι “ I never asked to be your Mountain’ στην μνήμη του πατέρα του.
  • Μετά το θάνατό του κυκλοφόρησαν 7 live άλμπουμ του. 

 
  • ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ
    Happy Sad (1969)
    Greetings from L.A. (1972)

    ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΡΙΧΑΡΔΟΣ
    27/2/19







    Share on Google Plus
      ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ BLOGGER
      ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ FACEBOOK

    0 σχόλια:

    Δημοσίευση σχολίου

    contact form

    Όνομα

    Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

    Μήνυμα *