BACK STREET CRAWLER/CRAWLER: ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ BLUES ROCK

Στο σημερινό Ποιος Θυμάται, ο Γιάννης Παναγάκος παρουσιάζει ένα αγγλικό συγκρότημα που χαρακτήρισε το βρετανικό blues rock. Οι Back Street Crawler και η μετεξέλιξή τους, Crawler μπορεί να μη τιμήθηκαν με χρυσούς δίσκους, αλλά πέτυχαβν να μείνουν στην ιστορία σαν δύο από τα καλύτγερα βρετανικά συγκροτήματα του είδους!

Οι κόκκινες λέξεις αποτελούν links και μπορείτε να τις πατήσετε.
 


Back Street Crawler

Οι Back Street Crawler (σσ. χάριν συντόμευσης BSC) σχηματίσθηκαν το 1975 από τον κιθαρίστα Paul Kossoff, τρία χρόνια μετά τη διάλυση των Free, και αφού είχε προηγηθεί η κυκλοφορία του προσωπικού του δίσκου (1973), από τον οποίο ονομάστηκε το συγκρότημα. Συνοδοιπόροι του στο σχήμα υπήρξαν οι Terry Wilson (μπάσο), Tony Braunagel (τύμπανα) και Mike Montgomery (πλήκτρα), προερχόμενοι από το βραχύβιους σε διάρκεια, και μ’ έναν δίσκο στο ενεργητικό τους, Bloontz. Για τη θέση του τραγουδιστή επελέγη ο πρώην Beckett, Terry Slesser (επίσης γνωστός ως Terry Wilson-Slesser).
Υπέγραψαν στην Atlantic Records του Ahmet Ertegun και άρχισαν περιοδεία στο Ηνωμένο Βασίλειο, ως πρώτο όνομα, για το διάστημα Μάιος- Ιούνιος 1975, πριν ολοκληρωθούν οι ηχογραφήσεις για τον πρώτο τους δίσκο, ‘’The Band Plays On’’.
Δυστυχώς για τη μπάντα, η εξάρτηση του Kossoff από τα ναρκωτικά επισκίαζε τη συνολική προσπάθεια για αναγνώριση. Για την προώθηση του δίσκου ανακοινώθηκαν σειρά εμφανίσεων οι οποίες λόγω ασθένειας του κιθαρίστα (έλκος στομάχου) ακυρώθηκαν. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας του υπέστη καρδιακό επεισόδιο, ενώ περί τα τέλη της ίδιας χρονιάς, δύο φορές οι γιατροί γλύτωσαν τη ζωή του.
Ο Mike Montgomery αποχώρησε από τους SBC μετά από τις ελάχιστες εμφανίσεις που πραγματοποίησαν τον Νοέμβριο, και αντικαταστάθηκε από τον  John 'Rabbit' Bundrick για τις δρομολογημένες συναυλίες στην Αμερική στις αρχές του 1976, κάποιες από τις οποίες ακυρώθηκαν είτε λόγω ασθένειας είτε λόγω ατυχήματος στα δάχτυλα του Kossoff. Ηχογραφήσεις για τον δεύτερο δίσκο προγραμματίστηκαν, κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στο αμερικάνικο έδαφος, με τον γνωστό παραγωγό Glyn Johns. Λόγω αδυναμίας του Kossoff, προσελήφθη ο session μουσικός G.'Snuffy' Walden, με τον πρώτο να προσθέτει τα δικά του μέρη επάνω από τα ήδη ολοκληρωμένα κομμάτια. Στις εμφανίσεις του Φεβρουαρίου ο Walden ανέλαβε τον ρόλο του κιθαρίστα και επί σκηνής. Όταν επανέκαμψε ο Kossoff, οι BSC πραγματοποίησαν τις εναπομείνασες συναυλίες τους στο Los Angeles, με τους Bad Company, που πραγματοποιούσαν περιοδεία στην ίδια περιοχή, να τους συνοδεύουν στη σκηνή για δύο βράδια. Στις 3 Μαρτίου 1976 έλαβε χώρα η τελευταία εμφάνιση της μπάντας και του Paul Kossoff. Και ενώ είχε οργανωθεί περιοδεία στο Ηνωμένο Βασίλειο, με τους AC/DC ως support μπάντα, η οποία θα ξεκινούσε στις 25 Απριλίου, κατά τη διάρκεια πτήσης από το Los Angeles στη Νέα Υόρκη, ο Kossoff  απεβίωσε από πνευμονική εμβολή. Ο δίσκος ‘’2nd Street’’ κυκλοφόρησε μετά τον θάνατό του και αφιερώθηκε σ’ εκείνον.
Crawler

Μετά τον θάνατο του Kossoff, τα εναπομείναντα μέλη (John 'Rabbit' Bundrick, Tony Braunagel, Terry Wilson and Terry Wilson-Slesser) αποφάσισαν να συνεχίσουν την κοινή τους πορεία αλλά με διαφορετική εταιρεία και εκπρόσωπο, καθώς αντιμετώπιζαν προβλήματα με τον μάνατζερ του Kossoff αναφορικά με τα δικαιώματα. Ο ιδρυτής της Atlantic, Ahmet Ertegun, επιθυμούσε τον αποχωρήσαντα από τους Rolling Stones, Mick Taylor, για τη θέση του Kossoff, όμως ο κιθαρίστας δεν απεδέχθη την πρόταση. Ο μπασίστας Terry Wilson προσέγγισε τον Peter Green (πρώην Fleetwood Mac), ο οποίος όμως δεν ήταν σε θέση να επιστρέψει στη μουσική βιομηχανία και απέρριψε την προσφορά. Η τελική επιλογή ήταν ο Geoff Whitehorn, πρώην μέλος του progressive συγκροτήματος If, τον οποίο δεν ήθελε ο Ertegun, με συνέπεια την αποπομπή τους από την εταιρεία του. Εξασφάλισαν συμβόλαιο με την Epic/CBS Records, μέσω του νέου τους εκπροσώπου, ο οποίος εργαζόταν στην εταιρεία των Led Zeppelin υπό τον μάνατζερ τους, Peter Grant. Αφού συντόμευσαν τ’ όνομά τους σε Crawler, πραγματοποίησαν περιοδεία στο Ηνωμένο Βασίλειο με συγκροτήματα που ανήκαν στην ίδια εταιρεία. Το ντεμπούτο άλμπουμ τους ‘’Crawler’’ (1977) είχε απήχηση στις Η.Π.Α. λόγω της προτίμησης των ραδιοφωνικών σταθμών στο τραγούδι τους "Stone Cold Sober", το οποίο αναρριχήθηκε στη θέση Νο. 65. Το συγκρότημα επικεντρώθηκε στην αμερικάνικη αγορά. Ο δεύτερο δίσκος ‘‘Snake, Rattle & Roll’’κυκλοφόρησε το 1978, ενώ πραγματοποίησαν παρά πολλές εμφανίσεις ανοίγοντας για τους   Robin Trower, Cheap Trick, Foreigner και Kansas. Με το πέρας της αμερικάνικης περιοδείας, ο  John 'Rabbit' Bundrick αποχώρησε για να ενταχθεί στους Who, με αποτέλεσμα τη διάλυση της μπάντας .

Τη δεκαετία του 2000 είδαν το φως κυκλοφορίες των Crawler από εμφανίσεις τους το 1978.


TRIVIA:

•    Ο Paul Kossoff συμπεριελήφθη στη θέση Νο. 51 στη σχετική λίστα του περιοδικού ‘’Rolling Stone’’ που αφορούσε στους 100 Καλύτερους Κιθαρίστες όλων των Εποχών.
•    Μία από τις κιθάρες του Kossoff, Fender Stratocaster 1957, αγοράστηκε μετά τον θάνατό του από τον Dave Murray. Ο κιθαρίστας των Iron Maiden τη χρησιμοποίησε από το 1978 έως το 1990.
•    Όλα τα μέλη των Back Street Crawler & Crawler έχουν συνεργαστεί είτε ως μουσικοί/παραγωγοί είτε ως συνθέτες με πάρα πολλούς και γνωστούς καλλιτέχνες/συγκροτήματα.
•    Ο Terry Wilson-Slesser, μεταξύ άλλων, ηχογράφησε δεύτερα φωνητικά στο ‘’Pyromania’’ των Def Leppard και διετέλεσε εκτός σκηνής τραγουδιστής στις περιοδείες των  Michael Schenker Group σε Ευρώπη και Ιαπωνία το 1984.
•    Ο κιθαρίστας Geoff Whitehorn έχει παίξει με  Maggie Bell, Elkie Brooks, Roger Chapman, Bad Company, Roger Waters, Paul Rodgers, ενώ από το 1991 είναι μέλος των Procol Harum.
•    Ο μπασίστας Terry Wilson έχει συνεργαστεί με Jimmy Reed, Eric Burdon και John Martyn, ενώ τραγούδια του έχουν ερμηνεύσει μεταξύ άλλων οι Paul Rodgers , Eric Burdon, Maria Muldaur, Tommy Castro.
•    Ο ντράμερ  Tony Braunagel έχει δουλέψει με  Bette Midler, Rickie Lee Jones, Taj Mahal, Andy Fraser, Buddy Guy, B.B. King, John Martyn, John Mayall,  Maria Muldaur, Bonnie Raitt, The Blues Brothers, ενώ έχει διατελέσει παραγωγός σε δίσκους των Taj Mahal και Eric Burdon.
•    Το βιογραφικό του πληκτρά John "Rabbit" Bundrick περιλαμβάνει δουλειές με τους  Eric Burdon, Bob Marley and the Wailers, Roger Waters, Free. Με τους  Who πρωτόπαιξε το 1978 και παρέμεινε μαζί τους έως το 2012, όταν και απομακρύνθηκε μετά από ζήτημα που προέκυψε με τον Roger Daltrey και τον ίδιο.
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ
And the Band Plays On (1975)

ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΑΚΟΣ  11/9/18

Share on Google Plus
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ BLOGGER
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ FACEBOOK

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

contact form

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *