ΔΥΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΑ, ΕΝΑ ΟΝΟΜΑ

Στον ρευστό κόσμο του classic rock και του hard rock, οι αλλαγές μελών στις συνθέσεις των συγκροτημάτων είναι πολύ συνηθισμένες. Όπως και στις ποδοσφαιρικές ομάδες, όπου οι παίκτες αλλάζουν, αλλά το όνομα παραμένει, έτσι και στη μουσική που μας αρέσει ν'ακούμε. Τι γίνεται όμως όταν τα μέλη των συγκροτημάτων δεν τα βρίσκουν μεταξύ τους και οδηγούνται στα δικαστήρια για να διεκδικήσουν το όνομα; εκεί αρχίζουν τα μπερδέματα και ανεκδιήγητα φαινόμενα όπως πχ οι δικαστικές αρχές να δώσουν το δικαίωμα χρήσης και στις 2 πλευρές. Με αποτέλεσμα δυο γκρουπς με το ίδιο όνομα να παίζουν πχ στην ίδια πόλη της Αμερικής, οι φανς να παθαίνουν σύγχυση και οι promoters κυριολεκτικά να τραβάνε τα μαλλιά τους. Ας δούμε μερικές χαρακτηριστικές περιπτώσεις.
Γράφει ο Χρήστος Σταμέλος. 
 Το 1998 έφτασε το τέλος για το μεγάλο συγκρότημα των Barclay James Harvest όταν κυριολεκτικά χωρίστηκαν στα δυο με αποτέλεσμα μετέπειτα να περιοδεύουν 2 διαφορετικά σχήματα. Από τη  και πλευρά ο κιθαρίστας και τραγουδιστής John Lees σχημάτισε τους "Barclay James Harvest Through the Eyes of John Lees" κι από την άλλη οι Les Holroyd μπάσο και Mel Pritchard ντραμς, τους Barclay James Harvest featuring Les Holroyd που ηχογραφήσαν μόνο ένα studio  άλμπουμ με τίτλο Revolution Days (2002). Οι Barclay James Harvest του John Lees κυκλοφόρησαν 2 άλμπουμ τα Nexus (1999)
 και North (2013) αλλά έχουν κάνει πολλές περιοδείες. Το πρόβλημα λειάνθηκε με …το θάνατο του Pritchard το 2004.

O πρώην ντράμερ των E.L.O.  (Electric Light Orchestra )και πρώην ιδιοκτήτης του 50% του ονόματος, Ben Bevan διατηρούσε από το 1989-2000 τους δικούς του E.L.O. part 2, τους οποίους μετονόμασε The Orchestra κι ηχογράφησε μαζί τους το άλμπουμ No Rewind (2001)και περιόδευε στην Μ.Βρετανία μέχρι που πούλησε το μερίδιο του στον Jeff Lynne και ησύχασε. Ο Jeff Lynn ακόμα περιοδεύει με το συγκρότημα και γνωρίζει επιτυχία.
Το πρόβλημα των Sweet ξεκίνησε το 1979 όταν ο τραγουδιστής Brian Connolly αποφάσισε να ακολουθήσει προσωπική καριέρα, αφήνοντας τους άλλους τρεις να συνεχίσουν σαν Sweet που τελικά διαλύθηκαν το 1981. Τότε οι  Scott, Connolly και Priest  κιθαρίστας, τραγουδιστής και μπασίστας του συγκροτήματος έφτιαξαν τις δικές τους(!) εκδοχές των Sweet. O Connolly πέθανε το 1997 κι ο ντράμερ Mick Tucker το 2002. Οι Scott και Priest έχουν δύο διαφορετικά συγκροτήματα με το όνομα Sweet(!!!) με τους Sweet του κιθαρίστα Andy Scott να παραμένουν στην Ευρώπη και του Priest στην Αμερική!!!

Παρόμοια περίπτωση με τους Sweet συμβαίνει και με τους L.A. Guns, όταν ο ιδρυτής τους Tracii Guns μετάνιωσε για την αποχώρησή του (έφυγε το 2002 για να σχηματίσει τους Brides Of Destruction μαζί με τον Nikki Sixx των Motley Crue) και για χρόνια περιόδευε με τη δική του version των L.A.Guns, ώσπου πέρσι τα ξαναβρήκαν με τον Philip Lewis, κι έτσι σήμερα υπάρχει μόνο ένα γκρουπ με το όνομα των L.A.Guns. Πιο πρόσφατη περίπτωση αυτή των Ratt, όπου  τα αυθεντικά τους μέλη Stephen Pearcy, Warren DeMartini και Juan Croucier,κατάφεραν μετά από αγώνα να πάρουν τον έλεγχο του ονόματος του γκρουπ από τον ντράμερ Bobby Blotzer, ο οποίος από το 2015 έκανε συναυλίες με τους δικούς του Ratt-μαιμού.
  Η περίπτωση των Queensryche είναι ιδιαίτερη αφού μετά τη γνωστή διαμάχη του Geoff Tate με το υπόλοιπο γκρουπ και κατά τη μεταβατική περίοδο όπου το δικαστήριο του είχε δώσει το δικαίωμα χρήσης του ονόματος, εκείνος πρόλαβε και κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ σαν Queensryche! (το ανεκδιήγητο "Frequency unknown"). Τελικά το δικαστήριο του έδωσε το δικαίωμα χρήσης του ονόματος για τρία μόνο άλμπουμ τα οποία ήδη κυκλοφόρησε. Το διαζύγιο τους πήρε μεγάλη διάσταση γιατί προηγήθηκε έντονη κακή σχέση που δημοσιοποιήθηκε και τελικά πέρυσι ο Tate δήλωσε: “Μετανιώνω που έληξε τόσο άσχημα η σχέση μας, μετανιώνω που δεν μπορέσαμε να μπούμε όλοι σε ένα δωμάτιο και να συζητήσουμε ήρεμα, να λύσουμε τις διαφορές μας. Από την άλλη πλευρά, θέλω να τονίσω πως ήταν θαυμάσιο επίτευγμα να είμαστε μαζί για περίπου 30 χρόνια και να γράφουμε εξαιρετική μουσική». Δικαίωμα χρήσης του ονόματος των Asia όμως κατάφερε να εξασφαλίσει ο πρώην τραγουδιστής τους John Payne (της περιόδου 1992-2006) που δεν ήταν στην αρχική σύνθεση του συγκροτήματος. Αυτό συνέβη όταν η αρχική σύνθεση επανασυνδέθηκε το 2007 κι έτσι εκείνος περιοδεύει σαν Asia featuring John Payne σε διάφορα μικρά club της Αμερικής, καθώς και σε events τύπου "γιορτή του καλαμποκιού".

  Παρόμοια περίπτωση με τον τραγουδιστή των Great White Jack Russell,ο οποίος όταν εκδιώχτηκε από το γκρουπ λόγω αλκοολισμού, σχημάτισε τους Jack Russell's Great White, ενώ οι υπόλοιποι συνεχίζουν με τον Terry Ilous (πρώην XYZ). Η περίπτωση των Jefferson Starship είναι αρκετά πιο πολύπλοκη, αφoύ όταν το ιδρυτικό μέλος Paul Kantner αποχώρησε το 1984 και τα υπόλοιπα μέλη συνέχισαν με μεγάλη επιτυχία σαν Starship μέχρι το 1991. Eκείνος σχημάτισε τους Jefferson Starship με νέα σύνθεση το 1992 οι οποίοι συνεχίζουν έως σήμερα παρά τον θάνατο του (!) το 2016. Ενώ οι Starship featuring Mickey Thomas προέκυψαν το 1993 και συνεχίζουν μέχρι σήμερα με αναρίθμητες αλλαγές μελών. Μπερδευτήκατε; απόλυτα λογικό... 

Στην περίπτωση των Wishbone Ash, μετά την αποχώρηση του Ted Turner to 1994, ο Andy Powell παρέμεινε το μοναδικό αυθεντικό μέλος. Συνέχισε να κυκλοφορεί δίσκους με νέο υλικό και κατοχύρωσε για λογαριασμό του τ’ όνομα της μπάντας (1998).
Όταν ο μπασίστας/τραγουδιστής Martin Turner – μετά από από τη συμμετοχή του επί οχτώ έτη ως μέλος των Blue Bishops, με τους οποίους ηχογράφησε και έκανε παραγωγή σ’ έναν δίσκο- επανέκαμψε (2004) με τη δική του μπάντα για περιοδείες, χρησιμοποίησε τ’ όνομα των Wishbone Ash (Martin Turnre’s Wishbone Ash), θεωρώντας ότι καθένας από τα αυθεντικά μέλη εδικαιούτο να το χρησιμοποιεί. Η υπόθεση οδηγήθηκε στο δικαστήριο. Με την πλευρά του Turner συμπορεύθηκαν τόσο οι Upton & T.Turner (αυθεντικά μέλη) όσο και ο Laurie Wisefield.
Η απόφαση του δικαστή δικαίωσε οριστικά την πλευρά του Andy Powell (2013).

Και οι Yes όμως πέρασαν μια σοβαρή κρίση πριν 10 περίπου χρόνια, όταν τα έσπασαν με τον τραγουδιστή κι ιδρυτικό μέλος τους Jon Anderson. Έκτοτε συνεχίζουν με διάφορους σωσίες του στη θέση του, ενώ ο ίδιος σχημάτισε αρχικά τους ARW (από τα αρχικά Anderson-Rabin-Wakeman), όλοι τους πρώην μέλη των Yes από το πλούσιο γενεαλογικό τους δέντρο μέχρι που πέρσι αποφάσισαν να κάνουν νόμιμη χρήση του ονόματος "YES featuring ARW" (που μεταξύ μας φέρνει περισσότερα εισιτήρια στις συναυλίες τους).
Οι Saxon είναι από τα πρώτα συγκροτήματα που τα μέλη τους οδηγήθηκαν στη δικαστική αίθουσα.  Το πρόβλημα ξεκίνησε το 1985 μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ Innocence in no Excuse και την αποχώρηση του μπασίστα Steven Dawson. Το 1995 αποχώρησε κι ο κιθαρίστας Graham Oliver (τελευταίο άλμπουμ με το συγκρότημα το Dogs of War -1995). Ο Oliver απολύθηκε μετά τη συναυλία του συγκροτήματος την Πρωτοχρονιά του 1994 στην Bremen της Γερμανίας. Δύο εβδομάδες αργότερα τους έκανε μήνυση ζητώντας διαφυγόντα κέρδη. Σύμφωνα με τον Biff οι σελίδες της δικογραφίας ξεπερνούν τις χίλιες, ενώ και στους δύο προσφέρθηκαν χρήματα για συμβιβασμό τα οποία δεν αποδέχτηκαν. Στο κάδρο μπήκε και το όνομα του Dawson που μαζί με τους Byford και Oliver ήταν συνιδριτικό μέλος και κάτοχος του ονόματος.
Από το 1999  και μετά με την συνδρομή του ντράμερ Nigel Durham (παίζει μόνο στο άλμπουμ Destiny-1988), οι Dawson/Oliver χρησιμοποίησαν τη λέξη Saxon ισχυριζόμενοι ότι έχουν τα αποκλειστικά δικαιώματα. Για αυτή τη θέση τους, ενημέρωσαν τόσο τους διοργανωτές συναυλιών όσο και τις εταιρίες merchandisers για να τους αποδίδουν τα έσοδα από τις πωλήσεις t-shirts κλπ. Το ίδιο έκανε κι ο Byford με αποτέλεσμα οι δύο πλευρές να φτάσουν στα δικαστήρια το 2003. Η απόφαση του δικαστηρίου αποφάσισε ότι τόσο ο Byford μαζί με τα μέλη του συγκροτήματος εκείνης την εποχή (του 2003) έχουν το δικαίωμα χρήσης του ονόματος. Από τότε και μετά οι Oliver και Dawson χρησιμοποιούν την ονομασία Olive/Dawson Saxon! (διάβασε εδώ την ιστορία των πρώτων δύο άλμπουμ του μεγάλου αγγλικού συγκροτήματος)
Τέλος οι UB40 δεν γλύτωσαν το σχίσμα, όταν το 2008 ο τραγουδιστής τους αποχώρησε σχηματίζοντας τους δικούς του UB40 και επί δέκα χρόνια αλληλομηνύεται με τους υπόλοιπους οι οποίοι στη θέση του προσέλαβαν τον αδερφό του!
  Ειδική μνεία πρέπει να γίνει σε δυο περιπτώσεις χρήσης ονόματος από τους δικαιούχους χωρίς ΚΑΝΕΝΑ μέλος της αυθεντικής τους σύνθεσης: αυτό των Runaways (1985) και των Blackfoot (2016). Τα ονόματα δόθηκαν από τους ιδρυτές Kim Fowley και Ricky Medlocke,αντίστοιχα μόνο και μόνο για να προστατευτεί το copyright τους.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΤΑΜΕΛΟΣ
Share on Google Plus
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ BLOGGER
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ FACEBOOK

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

contact form

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *