TOM PETTY & THE HEARTBREAKERS - THE LAST DJ. ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ ΤΟ 2002;

Το "The Last DJ"  είναι ένα τραγούδι γραμμένο από τον αμερικανό Tom Petty -  που τόσο πρόωρα μας άφησε στις 2 /10/2017 -  και ηχογραφημένο από το συγκρότημά του Tom Petty and the Heartbreakers. Κυκλοφόρησε το Σεπτέμβρη του 2002 σαν το βασικό single από το άλμπουμ με το ίδιο όνομα.  Έφθασε στο νούμερο 22 στο Billboard το 2002 και … απαγορεύτηκε από πολλούς ραδιοσταθμούς ιδιοκτησίας της Clear Channel Communications στην Αμερική ως αντιραδιοφωνικό.
Ο Petty σε συνέντευξή του στο περιοδικό Mojo είπε ότι ‘στο τραγούδι αυτό, η αναφορά στο ραδιόφωνο λειτουργεί μεταφορικά. Το ‘The Last DJ’ γράφτηκε κυρίως προσπαθώντας να πει ότι έχει χαθεί η ηθική μας πυξίδα.’
Στίχοι όπως
" As we celebrate mediocrity, all the boys upstairs want to see/
 How much you'll pay for what you used to get for free"
δεν αποτυπώνουν τίποτα παραπάνω από την πραγματικότητα όπως αυτή είναι μέχρι και σήμερα: όλα κοστολογούνται και βεβαίως έχουν την τιμή τους, τίποτα δεν δίνεται πλέον δωρεάν. Ο ίδιος ο καλλιτέχνης είχε δηλώσει ότι υπήρχε η αληθινή ιστορία ενός D.J. στο Jacksonville της Florida, ο οποίος απογοητεύτηκε τόσο από την απαγόρευση να παίζει αυτό που θέλει, ώστε μετακόμισε στο Μεξικό και ξαναβρήκε την ελευθερία του. Το τραγούδι υποτίθεται ότι τραγουδά ένας από τους φανς του DJ.
Ουσιαστικά ο DJ που ‘φωτογραφίζεται’ είναι ο Jim Ladd από το Los Angeles, ο οποίος μέσα από τη συχνότητα του σταθμού KLOS, επέδρασε θετικά στη μετάδοση ποιοτικής μουσικής και αποτελεί μύθο για τους Αμερικανούς. Τον μνημονεύει εξάλλου  ο  Petty στο εσωτερικό του άλμπουμ ‘για το θάρρος και την έμπνευση που πρόσφερε’. Δυστυχώς ο Ladd απολύθηκε το 2011 σαν αποτέλεσμα της πολιτικής βιομηχανοποίησης των ραδιοφωνικών σταθμών, η οποία ξεκίνησε διεθνώς ήδη από τη δεκαετία του 1990: Οι ραδιοφωνικοί σταθμοί παίζουν αποκλειστικά λίστες  από τον υπολογιστή τους, ενώ σε εταιρείες  με περισσότερους σταθμούς βάζουν τους παραγωγούς να προηχογραφούν τις εκπομπές τους, ούτως ώστε να μπορούν να τις παίζουν ανά πάσα ώρα και στιγμή και μάλιστα σε διαφορετικούς σταθμούς, αρκεί να μην υπάρχει αναφορά σε συγκεκριμένα γεγονότα, χρονικές στιγμές κλπ. Το αποτέλεσμα σε κάθε περίπτωση είναι μία απρόσωπη παραγωγή και η έλλειψη επαφής με τους ακροατές.
Οι κριτικοί των μουσικών περιοδικών αντιμετώπισαν το τραγούδι με ανάμεικτα συναισθήματα, καθώς θεώρησαν ότι αφενός είναι το ξέσπασμα του μεσήλικα καλλιτέχνη απέναντι σε κάθε αλλαγή του μουσικού κατεστημένου των προηγούμενων δεκαετιών. Επίσης του καταλόγισαν ότι προβάλλει υπερβολικά την εικόνα ενός ‘αδικημένου’ καλλιτέχνη απέναντι στις ‘κακές’ δισκογραφικές εταιρείες.
Από την άλλη του αναγνωρίστηκε ότι πέρα από το να κουνά το δάκτυλο, στηλιτεύοντας τα νέα ήθη τόσο στη δισκογραφία όσο και στην παγκόσμια κατάσταση, ο Petty έγραψε ένα ρέκβιεμ για το ραδιόφωνο όπως αυτό ήταν σε μία άλλη εποχή:  όταν ακροατής ήταν  και ο ίδιος και όταν οι DJs ήταν δοκιμαστές τάσεων και επιτυχιών, με προσωπικότητες που ξεχώριζαν.
Ας μην ξεχνάμε εξάλλου ότι με την προσωπική του στάση ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης όλα αυτά τα χρόνια διακρίθηκε για την συνέπεια στη δουλειά του και κέρδισε το σεβασμό όλων. Ο σεβασμός αυτός προήλθε όχι μόνο από το επίπεδο της μουσικής που πρόσφερε, αλλά και με άλλες ‘κινήσεις’ όπως η χαμηλή τιμολόγηση στα εισιτήρια των συναυλιών του, το γεγονός ότι δεν είχε δεχτεί χορηγίες ούτε είχε δώσει τραγούδια του σε διαφημίσεις, όπως και το ότι είχε ρητά απαγορεύσει  τη χρήση τους από διάφορους πολιτικούς στις εκστρατείες τους.  RIP
ZIGGY STARDUST
Share on Google Plus
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ BLOGGER
    ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ ΜΕΣΩ FACEBOOK

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

contact form

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *